Czym jest amenia? Główne przyczyny tego zespołu

1. Przyczyny 2. Obraz kliniczny 3. Formy objawowe 4. Metody diagnostyczne 5. Leczenie chorób 6. Tradycyjna terapia medyczna 7. Profilaktyka

Amentia (łac. Amentia) jest patologicznym stanem charakteryzującym się pomieszaniem świadomości, naruszeniem orientacji przestrzennej i percepcją własnej osobowości. Pacjent z podobną diagnozą jest wyraźnie rozproszony, co stanowi naruszenie koordynacji ruchów i mowy. Główną przyczyną amenacji mogą być poważne zaburzenia psychiczne, zespoły pourazowe, patologia układu hormonalnego, uszkodzenie OUN. Często choroba rozwija się na tle długotrwałego alkoholizmu.

Diagnozę przeprowadza się na podstawie wywiadu pacjenta, wywiadu, obrazu klinicznego i wyników działań diagnostycznych. Podstawą leczenia jest terapia mająca na celu wyeliminowanie choroby podstawowej.

Wcześniej amenia była przypisywana wszystkim chorobom o charakterze psychiatrycznym, które różniły się naruszeniem aktywności mózgu i intelektualnej. Długoterminowe badania patologii pod kierunkiem Krepelina pozwoliły na ograniczenie leczenia choroby.

Pacjent z tą diagnozą poddawany jest leczeniu pod nadzorem specjalistów z zakresu psychologii, endokrynologii, psychiatrii i narkologii.

Przyczyny

Amenia jest poważnym stanem psychicznym, którego przyczyną może być wyczerpanie natury nerwowej lub fizycznej, na tle toksyn wytwarzanych przez ludzkie ciało lub przenoszonych z otoczenia zewnętrznego.

Najłatwiejsze formy choroby można zaobserwować podczas zatrucia, w połączeniu z nudnościami i biegunką, a także po zabiegach chirurgicznych.

Stan zaawansowania ciężkiego typu jest najczęściej diagnozowany po urazach czaszkowo-mózgowych, bezpośrednio z uszkodzeniem mózgu. Ciężką postać można zidentyfikować u pacjentów z ciężkimi patologiami zakaźnymi, na tle długotrwałego stosowania narkotyków i alkoholu. Tyreotoksykoza - zwiększenie czynności tarczycy, często powoduje również rozwój amenii.

Szeroki zakres przyczyn, niewyraźna symptomatologia, podobieństwo choroby z innymi procesami patologicznymi, w niektórych przypadkach utrudnia diagnozowanie amenacji, w szczególności we wczesnych stadiach jej rozwoju.

Obraz kliniczny

Zdaniem ekspertów najbardziej charakterystyczną cechą tej choroby jest utrata semantycznej orientacji mowy, podczas gdy gramatyczna konstrukcja zdania nie jest naruszana. Pacjenci z zespołem amencyjnym charakteryzują się chaotycznymi ruchami, ostrą zmianą stanu psychoemocjonalnego. W nocy pojawiają się epizody delirium i wyobrażone percepcje (halucynacje).

Zespół aminowy charakteryzuje się obecnością następujących objawów:

  • naruszenie orientacji podmiotu i mowy;
  • myślenie staje się niespójne, bez znaczenia;
  • ciągłe uczucie oszołomienia, zamieszania;
  • niemożność skoncentrowania się na jednym temacie, zwiększone rozproszenie;
  • zaburzona aktywność ruchowa, chaotyczny ruch w łóżku;
  • okresowe halucynacje słuchowe lub wzrokowe;
  • niestabilność stanu psychoemocjonalnego, gwałtowna zmiana nastroju.

Znak amenia może trwać dość długo, od kilku tygodni do miesięcy. Pacjent z tej diagnozy traci zainteresowanie życiem, odmawia jedzenia, stopniowo rozwija się bezsenność, w konsekwencji - psychiczne i fizyczne wyczerpanie całego ciała. Niemniej jednak udogodnienie ma charakterystyczną cechę - terminowe i skuteczne leczenie pozwala pacjentowi całkowicie zapomnieć o tym okresie.

Objawowe formy

Obecnie istnieją trzy formy amenii, które zależą od symptomatologii i ogólnego obrazu klinicznego:

  • Urojenia. Charakteryzuje się obsesyjnymi, urojeniami w pewnych fragmentach czasu.
  • Halucynogenny. Przeważają ogniska halucynacji wzrokowych lub słuchowych.
  • Psychomotor. Towarzyszy mu upośledzenie świadomości, odrętwienie.

Jak wspomniano wcześniej, tworzy amencja może mieć inny przebieg długoterminowe - nie więcej niż dwa dni w szoku emocjonalnego, stresu, a ponad miesiąc na tle schorzeń zakaźnych, urazy, alkoholizm.

U pacjentów w dzieciństwie w większości przypadków amonia jest łagodna i ma dość krótki czas trwania. Krytyczna frustracja świadomości jest nieobecna, kontakt z dzieckiem jest możliwy, ale nie trwa długo. Choroba u dzieci, a także u dorosłych, charakteryzuje się niespójnym myśleniem i ma wspólny objaw - wyczerpanie psychoemotyczne.

Metody diagnozy

Diagnoza anamnezy podczas gromadzenia wywiadu i badanie obrazu klinicznego przez psychiatrę. Aby ustalić główną przyczynę choroby, pacjent jest dodatkowo kierowany do endokrynologa, infekcjonisty, neurologa lub traumatologa.

Badania laboratoryjne i instrumentalne będą składały się z:

  • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
  • Diagnostyka toksykologiczna;
  • Badanie MRI lub CT.

Leczenie choroby

Przedłużająca się mentalna forma amenii wymaga leczenia w szpitalu, somatycznym (związanym z chorobą cielesną) - pod nadzorem specjalisty.

Pierwszy etap terapii polega na podawaniu leków przeciwhistaminowych i detoksykacyjnych, zwykle 30% tiosiarczanu sodu, a także leków neuroleptycznych. W zespole amenicznym z silną pobudliwością motoryczną przepisywane są leki przeciwlękowe (fenazepam lub diazepam). Aby wyeliminować objawy i poprawić ogólny stan psychiczny, pacjent poddawany jest dożylnemu podawaniu leku Nootropil.

W przypadku pacjentów, którzy odmawiają jedzenia i jedzenia, wprowadza się sztuczne żywienie (dożylne). Leczenie głównej patologii, która spowodowała rozwój amenii, jest obowiązkowe.

Terminowe leczenie i odpowiednio zaprojektowany schemat leczenia minimalizuje ryzyko powikłań lub śmierci. Z reguły przy odpowiednim leczeniu możliwe jest całkowite przywrócenie zdrowia pacjenta, zarówno fizycznego, jak i psycho-emocjonalnego.

Głównymi powikłaniami amenii może być rozwój astenia (zwiększone osłabienie organizmu) i amnezja (całkowita lub częściowa utrata pamięci).

Tradycyjna medycyna terapii

Ameniczne pomieszanie świadomości jest poważnym zaburzeniem psychicznym, w większości przypadków wymagającym hospitalizacji pacjenta. Z tego powodu stosowanie leczenia opartego na metodach ludowych jest niemożliwe, ściśle przeciwwskazane i może spowodować nieodwracalną szkodę dla pacjenta.

Zapobieganie

Wiodącym miejscem w profilaktyce w rozpoznaniu amenii jest diagnoza i leczenie chorób zakaźnej, różnych rodzajów zatruć, a także patologii układu hormonalnego.

Ważne jest także regularne monitorowanie stanu zdrowia pacjenta, w szczególności w przypadku chorób przewlekłych i zwiększonego ryzyka rozwoju amenii.

1. Zespół ambulatoryjny

Amenia. Ten stan charakteryzuje się zamieszaniem, niekoherencją (niespójnością) myślenia, niemożnością zrozumienia otoczenia w uogólnionej, holistycznej formie i całkowitym rozpadem samoświadomości. Mowa pacjentów jest niespójna, niespójna. Bezsensowny zestaw słów wymawia się bez zmiany intonacji, bez zatrzymywania: potem szeptem, potem głośno, potem śpiewaniem; często jest perseweracja. Wymówione słowa mają głównie konkretny, codzienny sens. Przemowę przerywa bezmyślny śmiech lub szloch, oboje szybko wyczerpani. Użyte słowa i intonacje odpowiadają dominującemu wpływowi w danym momencie. Szybka niespójna rozmowa jest obserwowana poza podnieceniem motorycznym.

amencja wzbudzenia a monotonna, zwykle ogranicza się do niewielkiej przestrzeni (jak złoże). Charakteryzuje się nieuporządkowane rzucanie (yaktatsiya) oznaczenia w tym samym położeniu, ciągła szarpnięcia, WinCE, Shudder, i odwrócenia krzywizny całego ciała i rozrzucającego broni. Czasami te ruchy przypominają pląsawicy. Niekiedy mogą wystąpić zaburzenia niektóre katatonii aż stupor.

Halucynacje w amenacjach są nieliczne, fragmentaryczne; w kształcie nonsensu niespójne.

Wraz z chwilowym osłabieniem bezpostaciowego zaciemnienia świadomości, zaczyna się uspokajać, zanika niemowa, wyczerpanie i depresja stają się widoczne. Całkowita jasność świadomości nie pojawia się podczas amenacji. Wieczorem iw nocy udogodnienie może przejść w delirium. Wspomnienia z okresu udogodnienia nie są zachowane.

Wielu współczesnych badaczy zaprzecza niezależnemu istnieniu amenacji, uważając je za rodzaj delirium.

Istnieją również osobliwe stany zaciemnienia świadomości za pomocą kombinacji poszczególnych elementów różnych zespołów (delirium, amenia) i znacznej części ostrych, pojawiających się zaburzeń mnestycznych. Takie warunki są częściej obserwowane w późniejszym życiu (czasami nazywane są stanami dezorientacji).

Amential struktura zespołu objawowe psychoza zazwyczaj występuje podczas ostrej choroby fizycznej lub zatrucie opracowane na tle wstępnego korpusu tłumienia (głód źródła, skrajne wyczerpania fizycznego i psychicznego, przed przewlekłą chorobą). Pod tym względem niektórzy autorzy uważają amencja ewentualnie majaczenie (delirium z „zmodyfikowany gleby”). W ciągu ostatnich dwóch dekad amencja zespół w swojej klasycznej formie praktycznie nie występuje [Ličko AE, 1979]. bardziej powszechne Stany podobne do podobnych. Najbardziej udane jest oznaczenie takich stanów jak asteniczne zamieszanie [Mnukhin SS, 1963; Isaev DN, 1964]. Są one określone przez połączenie pomieszania z wyraźnym wyczerpaniem i niekonsekwencją myślenia. Głębokość zaciemnienia świadomości stale i gwałtownie się zmienia, stając się coraz bardziej, czasem mniej, pod wpływem zmęczenia lub odpoczynku, odpowiednio, a czasami spontanicznie. W trakcie rozmowy zwykle można uzyskać poprawne odpowiedzi tylko na pierwsze pytania, wtedy odpowiedzi stają się zdezorientowane i zdezorientowane; po odpoczynku przywraca się zdolność reagowania na rozmowę przez krótki czas. W stanach podobnych do nastrojów orientacja w otoczeniu jest niepełna. Istnieją fragmentaryczne idee postawy, prześladowań, hipochondrycznych wypowiedzi, odosobnionych epizodycznych halucynacji. Emocje są niezwykle labilne: wpływ strachu, lęku, smutku, dezorientacji szybko zastępują się nawzajem. W tych warunkach najbardziej charakterystyczna jest najsilniejsza astenia i wyczerpanie procesów umysłowych przy najmniejszym obciążeniu. Asteniczny zamieszanie różni się od amencja nie tylko na głębokości osłupienia, ale także stan bardzo zmienny - gwałtowne wahania z głębokim zdumieniem prawie dokończyć wyjaśnień.

Wielu autorów zagranicznych [Conrad K., 1960; Scheid W., 1960] Należy zwrócić uwagę, że egzogenne zespoły typu reakcje opisane Karla Bonhoeffera, jest teraz prawie nigdy nie znaleźć w czystej postaci, ale jest zdominowany przez swego rodzaju „stopy» (Scheid W.), przejścia z jednego zespołu do drugiego. Dość często, zwłaszcza u starszych pacjentów, występują stany dezorientacji z elementami różnych zespołów egzogennych. Angielscy psychiatrzy określają takie stany jako "stany splątania", amerykańskie jako "ostry zespół mózgu", a niemieckie jako "ostry verwirrtheis-zustande".

Amencja obserwowano poważnych chorób somatycznych występujących spowodowana zakażeniem i zakaźne, gdy są przyłączone do przewlekłych chorób somatycznych współistniejące choroby zakaźne w ostrym stadium zapalenia mózgu, z złośliwy zespół neuroleptyczny, rzadko zatrucia.

Pacjent S., 30 lat. Wkroczyłem do szpitala psychiatrycznego wkrótce po porodzie. Wygląda blado, wychudzona, wargi wyschnięte, dziąsła. Stan umysłu jest niezwykle zmienny. Czasami jest podekscytowana, pędzi w łóżku, zdziera bieliznę, bierze namiętne pozy. Wyrażenie osoby jest alarmujące, zagubione, uwaga skupiona jest na przypadkowych przedmiotach. Mowa niespójna: "Wziąłeś moje dziecko. To wstyd. Myślisz, że Wania żyje, ale musisz być z Bogiem. Jestem diabłem, a nie bogiem. Wszyscy oszalejecie. Mam hamowanie. Aminazine, a następnie do sklepu... „itd poszczególnych sprawozdań cząstkowych można rozumieć, że pacjent słyszy głosy krewni pochodzący z dołu, krzyki i płacz dzieci.. Zmiany nastroju z głęboko uciskanych do entuzjazmu i euforii. W tym samym czasie łatwo jest rozgoryczać, grożąc ukłuciem oczu. Stan wzbudzenia nagle zostaje zastąpiony przez głębokie pokłony. Pacjent zatrzymuje się, słabo opada głową na poduszkę, rozgląda się smutno z tęsknotą i zamętem. W tym momencie możesz skontaktować się z nią, uzyskać odpowiedź na proste pytania. Okazuje się, że pacjent nie wie, gdzie jest, nie może podać aktualnej daty, miesiąca, myli porę roku, nie może podać prawie żadnych informacji o sobie i swojej rodzinie. Podczas krótkiej rozmowy szybko się wyczerpuje i przestaje odpowiadać na pytania.

Zidentyfikuj główne objawy, nazwij syndrom.

PRÓBKA PRAWIDŁOWA ODPOWIEDŹ.

Pacjent ma syndrom ameniczny. Charakteryzuje się pomieszaniem świadomości z zakłóceniem zdolności poruszania się w miejscu, czasie i ja. Na tle zepsutej świadomości pojawia się przypadkowe wzbudzenie. Mowa pacjenta jest również niespójna (niespójna). Równie pobieżne i niesystematyczne są jej halucynacje. Jednak pomimo chaotycznych i rozdrobnionych wewnętrznych doświadczeń, działań i przemówień, są one stale nasycone emocjami, które kalejdoskopowo zastępują się nawzajem. Uwaga pacjent jest przez chwilę biernie przyciągany przez przypadkowe obiekty, ale aby je związać, a co za tym idzie, zrozumieć sytuację otoczenia, pacjent nie może zrozumieć swojego stosunku do niej. Cała ta symptomatologia rozwija się na tle ciężkiej psychicznej i fizycznej słabości, osłabienia.

Amenia

Zespół Amential (amencja) - forma osłupienia, który jest zdominowany przez splątanie, niespójny (niespójność) myśli i aktywności mowy, a towarzyszą zaburzenia funkcji motorycznych.

Spis treści

Przyczyny

Pojęcie "syndromu emocjonalnego" wprowadził Theodor Meinert w połowie XIX wieku. Dzisiaj ten warunek jest bardzo rzadki. Wielu lekarzy postrzega to jako część delirium.

Amenia rozwija się w infekcyjnych i niezakaźnych psychozach somatycznych, które występują na tle tyfusu, posocznicy, grypy, choroby Botkina, niewydolności serca, tocznia i innych patologii. Z reguły takie czynniki predysponujące jak poprzednia choroba długotrwała, post, wyczerpanie fizyczne i / lub psychiczne, akt.

Ponadto zespół aminowy może być skutkiem zatrucia organizmu, które rozwija się w wyniku działania trucizn, narkotyków, alkoholu i innych substancji szkodliwych dla mózgu. Na przykład w przypadku długotrwałego nadużywania alkoholu występuje alkoholowa amonia.

Zespół aminowy należy odróżnić od stanów o charakterze amenitively, które można zaobserwować w psychozach maniakalno-depresyjnych, schizofrenii, a także w zmianach naczyniowych i zanikowych w wieku starczym.

Objawy

Na syndrom emocjonalny charakteryzuje się obecnością takich przejawów jak:

  • dezorientacja - pacjenci nie mogą podawać swojego imienia, wieku, adresu, nie rozumieją, gdzie się znajdują;
  • halucynacje wzrokowe i słuchowe, a także pomysły urojeniowe - są nieliczne i fragmentaryczne;
  • naruszenie myślenia - niespójność, dezorientacja, rozproszenie uwagi, niezdolność koncentracji;
  • problemy z mową - pacjent nie może prowadzić dialogu, jego mowa składa się z osobnych krzyków i dźwięków;
  • ruchy chaotyczne (często w łóżku) - rzucanie, skurcze, dyskoordynacja ruchliwości, odrętwienie;
  • zmienność nastroju - przejście od płaczu do zabawy.

Czasami oznaki poprawy są uzupełniane kategoryczną odmową jedzenia, która pogarsza stan. Nie zachowały się wspomnienia okresu zaciemnienia świadomości.

W zależności od tego, jakie objawy przeważają, amenia może odnosić się do formy halucynacyjnej, delirycznej (maniakalnej) lub katatonicznej (psychomotorycznej).

Zespół ameniczny często występuje po delirium lub zostaje przez niego zastąpiony. Te stany postępują bez jasnych interwałów. Amenia może trwać od kilku godzin do 2-3 tygodni, jest to określone przez nasilenie choroby somatycznej.

Diagnostyka

Amenia jest diagnozowana na podstawie objawów klinicznych i badania fizykalnego. Inspekcja pozwala na wykrycie rozszerzonej, osłabionej skóry ucznia i wzmocnienie odruchów ścięgnistych, kołatanie serca.

Ponadto do identyfikacji choroby podstawowej można zastosować dodatkowe metody.

Leczenie

Zespół ameniczny leczony jest terapią wiodącej patologii. Ponadto obowiązują następujące zasady:

  • leki, które zapewniają odtruwanie organizmu i przywracają równowagę wodną;
  • środki do normalizacji układu sercowo-naczyniowego;
  • substancje psychotropowe (neuroleptyki).

Prognoza

Amenia ma korzystne rokowanie z odpowiednim leczeniem. W ciężkich przypadkach przechodzi w przedłużony stan asteniczny lub przewlekły zespół psychoorganiczny.

Zapobieganie

Możliwe jest zapobieganie amenii, nie pozwalając na znaczące osłabienie organizmu na tle chorób somatycznych.

Amenţa: w jaki sposób manifestuje się anomalne zaciemnienie świadomości?

Amencja, jak opisał terminów „amential zawroty głowy” i „amential zespołem” - rodzaj osłupienia, w którym dominuje niepokój i zamieszanie pacjenta, fragmentarycznym i fragmentacji myśli i mowy, splątanie i ruchów niekonsekwencji. Zespołem amity towarzyszy utrata zdolności do orientowania się w przestrzeni i czasie. Pacjent przestaje odpowiednio postrzegać swoją osobowość. Manifestacja sfery emocjonalnej w przypadku niespójnej i niewłaściwej sytuacji.

Przyczyny amenacji

Stan amenia może towarzyszyć ciężkim chorobom zakaźnym, zwłaszcza jeśli komórki układu nerwowego zostały dotknięte chorobą. Zubożenie rezerw energetycznych, zmniejszenie sił ochronnych prowadzi do tego, że produkty życiowej aktywności drobnoustrojów nie są wydalane z organizmu w odpowiednim czasie. Nagromadzenie toksyn endogennych w tkankach może powodować zamieszanie w umyśle.

Sytyka amytyczna występuje wtedy, gdy trucizny i toksyny dostają się do organizmu z zewnątrz. Ostre zatrucie, wywołane przez patogeny, dostarczane wraz z posiłkiem o niskiej jakości, powoduje szybką porażkę ośrodkowego układu nerwowego. Amenia jest często rejestrowana podczas zatrucia lekami i substytutem alkoholu.

Lekki przebieg amenii ustala się, jeśli dana osoba ma długi okres biegunki. Rozproszenie świadomości może powstać w wyniku utraty krwi z powodu obfitych miesiączek, z urazami lub długotrwałymi zabiegami chirurgicznymi.

Ciężka postać amenii występuje, gdy ludzki mózg jest ranny w wyniku urazowego uszkodzenia mózgu. Najbardziej skomplikowane przypadki amenii są określane w przypadku posocznicy - ogólnoustrojowej reakcji zapalnej wywołanej przez bakterie chorobotwórcze uwięzione we krwi.

Krótkie epizody zatarcia świadomości są charakterystycznymi zjawiskami w chorobie afektywnej dwubiegunowej. Amenia występuje w strukturze niektórych typów schizofrenii.

Objawy zespołu ambulatoryjnego

Głównym objawem amenacji jest brak myślenia. Pacjent traci zdolność do tworzenia połączeń asocjacyjnych. Nie potrafi analizować i syntetyzować wrażeń, percepcji, koncepcji, pojęć.

W przypadku amputacji pacjent rozwija prawdziwe halucynacje ze strony różnych analizatorów. Charakterystyczna jest niewielka liczba pojawiających się obrazów. Wizje są fragmentaryczne, wątki halucynacji nie są ze sobą powiązane. U niektórych pacjentów w stanie amnezyjnym pojawiają się niespójne, chaotyczne złudzenia

Niemal zawsze pacjent będący w stanie możliwości nie może dokładnie przekazać danych osobowych. Nie może sobie przypomnieć, jak się nazywa. Nie wie, ile ma lat. Nie może powiedzieć, w którym miejscu mieszka. Trudno im wymienić nazwiska swoich krewnych.

Z reguły pacjent w stanie amnezyjnym nie może w sposób adekwatny i logiczny postrzegać wydarzeń z otaczającego świata. Jest zdezorientowany i zdezorientowany. Wygląda na bezradnego i zmartwionego. Osoba nie może dokładnie wskazać, gdzie jest teraz. Nie zdaje sobie sprawy z tego, co się z nim dzieje. Prawie wszyscy pacjenci nie rozpoznają swoich krewnych.

Nie rozumieją zadawanych im pytań i nie mogą udzielić spójnej odpowiedzi. Mowa podmiotu w stanie nastrój jest reprezentowana przez zestaw pojedynczych słów, które nie są ze sobą powiązane w znaczeniu. W tym samym czasie często zmienia głośność swojej wypowiedzi: przechodzi od szeptu do krzyku. Często kolor jego narracji zmienia się i zmienia: pacjent mówi to czule, a potem bardzo szorstko. W przypadku pacjentów niemożliwe jest ustanowienie pełnoprawnego kontaktu z mową.

Emocjonalne manifestacje w amenacjach są nieadekwatne, niekonsekwentne, chaotyczne i niespójne. Ludzkie emocje nie odpowiadają rzeczywistej sytuacji. Pacjent nagle dramatycznie zmienia swój nastrój. Chciwość zostaje zastąpiona wesołością. Łzy zmienią się ze śmiechu. Wypowiedzi osoby odzwierciedlają uczucia, których doświadcza w tej chwili. Niektórzy ludzie mają całkowitą obojętność na to, co się dzieje. Wielu pacjentów ma wyraźny nastrój depresyjny.

W większości przypadków po amputacji występują objawy niewielkiego pobudzenia psychoruchowego. Jednak intensywność aktywności ruchowej może zmieniać się bardzo szybko. Pacjent może stać się przez krótki czas nieaktywny, zahamowany, małomówny. Potem ogarnia go podniecenie. Jednak jego aktywność ruchowa często ogranicza się do limitów łóżka. Pacjent stale drży, skręca się, zgina, wykonuje ostre, chaotyczne ruchy rękami i nogami. Może wstać i zacząć się kręcić w jednym miejscu. Czasami w okresie pobudzenia psychomotorycznego osoba całkowicie odmawia jedzenia.

W godzinach wieczornych iw nocy zespół amyloidowy może przejść w stan delirium.

Dla syndromu emocjonalnego charakteryzuje się stałym uporczywym prądem. Nie obserwuje się jasnych odstępów z przywróceniem funkcji świadomości na okres amenii. Czas trwania stanu amnezji w każdym przypadku jest indywidualny, czas trwania zależy od charakteru i ciężkości podstawowej patologii. Należy zauważyć, że w większości przypadków klinicznych amenia trwa kilka tygodni.

Pod koniec epizodu amenii zwykle u pacjenta występuje amnezja następcza. Temat całkowicie zapomina o wydarzeniach, które mu się przytrafiły podczas okresu udogodnienia. Zachował jednak wspomnienia zjawisk i faktów, które miały miejsce przed początkiem epizodu syndromu. Pod koniec amenii przywrócenie funkcji umysłowych następuje raczej powoli i stopniowo. Przez długi czas pacjent pozostaje w stanie astenicznym. W ciężkim przebiegu syndromu amenitarnego i ciężkiej choroby podstawowej, amenia może przejść do organicznego psychosyndromu, który charakteryzuje się znacznym osłabieniem funkcji pamięci, pogorszeniem potencjału intelektualnego, nietrzymaniem afektów, zjawiskami astenicznymi.

Leczenie amenacji

Główny nacisk w leczeniu amenii polega na opracowaniu najbardziej skutecznego reżimu leczenia choroby podstawowej. Jeśli zespół aminatyczny został sprowokowany przez chorobę fizyczną, leczenie przeprowadza się w oddziale profilowym szpitala klinicznego przy udziale psychiatry. Jeśli stan ameniczny jest konsekwencją zaburzenia psychicznego, zaleca się umieszczenie pacjenta w szpitalu psychiatrycznym w celu leczenia w szpitalu.

  • Tiosiarczan sodu (Natrii thiosulfas) jest najczęściej stosowany jako środek przeciw toksyczny, odczulający, przeciwpasożytniczy.
  • Podstawą leczenia amenii jest neuroleptykowa Chlorpromazyna (Chlorpromazyna). Zaletą tego leku jest połączenie działania przeciwpsychotycznego z możliwością wpływania na sferę emocjonalną. Ten lek eliminuje różnego rodzaju pobudzenie psychoruchowe, złudzenia i halucynacje, strach i niepokój.
  • W niektórych przypadkach wskazane jest przeprowadzenie dwutygodniowego cyklu leczenia diazepamem. To pokazuje wysoki efekt uspokajający, przeciwlękowy i nasenny.
  • Aby poprawić funkcje poznawcze i pamięć, najczęściej stosuje się nootropowe środki farmakologiczne, na przykład: Lucetam. Substancja ta aktywuje metabolizm mózgu, stymuluje dopływ krwi do tkanki mózgowej. Zastosowanie środków nootropowych umożliwia poprawę zdolności poznawczych, zdolności uczenia się, uwagi, pamięci, sprawności umysłowej pacjenta.

Rokowanie amenacji jest w większości przypadków korzystne. Jeśli kompleksowe leczenie schorzenia leżącego u podłoża jest przeprowadzane w odpowiednim czasie, stan amenitarny nie stanowi zagrożenia dla życia pacjenta. W niektórych przypadkach możliwy jest śmiertelny wynik, związany z wyczerpaniem pacjenta i szybkim rozwojem choroby podstawowej.

Wyższe funkcje umysłowe: przyczyny zaburzeń u dzieci i dorosłych

Zaburzenia wyższych funkcji umysłowych obejmują upośledzenie pamięci, zmniejszoną zdolność koncentracji uwagi, zaburzenia mowy, ogólnie zaburzone funkcjonowanie mózgu i inne defekty poznawcze.

Astheniczne zaburzenia: leczenie stanu patologicznego

Do zaburzeń astenicznych zalicza się zaburzenia odznaczające się ciężkim i nieodwracalnym stanem po osłabieniu psychicznym, wyczerpaniu układu nerwowego, wyczerpaniu fizycznym. Asteniczny stan jest również opisany w literaturze pod nazwą neurastenii, zespołu chronicznego zmęczenia, nerwicy informacyjnej.

Zaburzenia somatyczne: objawy nerwic narządowych

Zaburzenia somatyczne, zwane także nerwicami narządowymi, są zbiorowym określeniem opisującym nieprawidłowości funkcjonalne charakteryzujące się przewagą objawów somatycznych w połączeniu z ciężkimi zaburzeniami psychoemocjonalnymi.

Cefalgia: przyczyny i leczenie bólu głowy

Ból głowy (GB), zwany w kręgach medycznych "ból głowy" - jeden z najczęstszych niespecyficznych objawów różnych anormalnych stanów organizmu. Przez cefalgię rozumie się powszechnie zespół bólowy umiejscowiony w różnych częściach głowy z możliwym napromieniowaniem (odbiciem) w okolicy szyi. Epidemiologia Ból głowy towarzyszy ludzkości od czasów starożytnych. Według statystyk WHO, przynajmniej jeden atak bólu głowy [...].

Zespół dystonii wegetatywnej: przyczyny, objawy i metody leczenia dysfunkcji

Zespół dystonii wegetatywnej jest zjawiskiem nienormalnym, sugerującym różne warianty zaburzonego funkcjonowania autonomicznego układu nerwowego.

Apraksii: rodzaje i metody leczenia zaburzeń

Apraksja jest zespołem patologicznym charakteryzującym się utratą lub upośledzeniem zdolności jednostki do wykonywania celowych ruchów sekwencyjnych i prawidłowych złożonych działań.

Zawroty głowy: przyczyny i metody leczenia

Zawroty głowy mogą wystąpić z różnych powodów, sąsiadów o zupełnie innych objawach i są oznaką szerokiej gamy chorób somatycznych, zaburzeń neurologicznych, zaburzeń psychicznych. Dowiedz się więcej

Migrena: Objawy kliniczne i leczenie

Migrena, znana również jako "hemicrania", jest szeroko rozprzestrzenioną chorobą o profilu neurologicznym. Dowiedz się więcej

Nerwica z zaburzeniami kompulsywnymi: przyczyny i leczenie

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - zespół psychopatologiczny, obejmującym szereg nieprawidłowych stanów psychogenny charakter przejawia się obecnością w organizmie osobnika, obsesje. Dowiedz się więcej

Amytic Syndrome (amenia)

Zamieszanie świadomości, przejawiające się w dezorientacji zarówno we własnej osobowości, jak iw otoczeniu. Jednocześnie na pierwszy plan wysuwa się strach i podekscytowanie, jak w przypadku delirium, ale zamieszanie, niespójność myślenia, mowa i ruchy. Mowa takich pacjentów bez modulacji, jest bezsensownym zbiorem słów, charakteryzuje się obfitością perseweracji i werbalizacji. Nastolatek w tym stanie osoby wyraża zdumienie, dezorientację, trudno jest mu zrozumieć otoczenie, często pyta, gdzie jest, co się dzieje wokół. Doświadczenia halucynacyjne są pobieżne i niestabilne. W przeciwieństwie do delirium zespół emocjonalny charakteryzuje się dłuższym zaciemnianiem świadomości (tygodnie, a nawet miesiące), a po jego wyjściu odnotowuje się amnezję. Najczęściej ten stan obserwuje się w psychozach, które powstały na tle chorób zakaźnych i zatruć (ciężka grypa, infekcje jelitowe itp.)

Coma

Głęboka nieporządek świadomości, charakteryzujący się brakiem reakcji na bodźce zewnętrzne, naruszeniem funkcji życiowych. Jeśli w tych warunkach reakcje ochronne rozwijają się w silne bodźce otoczenia, mówią o odrętwieniu lub stanie w otępieniu. Te stany u dzieci obserwuje się w ciężkich zakażeniach i zatruciach, epilepsji, zapaleniu mózgu, zapaleniu opon mózgowych, urazach pourazowych i guzach mózgu.

Depersonalizacja

Typowym przejawem naruszenia samoświadomości jest depersonalizacja lub poczucie alienacji od samego siebie, zwykle odnosi się do osoby jako całości, w tym do indywidualnych funkcji umysłowych i somatycznych.

Depersonalizacja jest zaburzeniem samoświadomości, w którym zmienia się postrzeganie własnego ja, "ja", poczucie jedności jednostki. Własne myśli i działania są postrzegane z poczuciem alienacji, podziału, rozczłonkowania siebie. W tym stanie pacjent mówi o sobie w trzeciej osobie, odczuwa zależność swoich myśli, nie kontroluje się przez nie, są dla niego jakby obce, przymusowo zaszczepione. Warianty depersonalizacji są różnorodne, obserwuje się je w wielu chorobach psychicznych, najczęściej w schizofrenii.

Amenia

Amenia - ciężkie zaciemnienie świadomości, któremu towarzyszy naruszenie orientacji w miejscu, czasu i własnej osobowości, utrata zdolności do syntetycznej percepcji, wyrażone zamieszanie, niespójność myślenia, mowa i ruchy. Może wystąpić na tle niektórych zaburzeń psychicznych, alkoholizmu, poważnych urazów, chorób zakaźnych, hormonalnych i somatycznych, co wskazuje na pogorszenie przebiegu choroby podstawowej. Diagnozę podejmuje się na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych. Wymaga intensywnej terapii i leczenia podstawowej patologii.

Amenia

Amenia - poważny nieład świadomości, któremu towarzyszy naruszenie zdolności syntezy. Świat pacjenta z amputacją jest jakby rozbity na wiele małych kawałków, których nie można zebrać w jedno zdjęcie. Cierpią na wszelkie rodzaje orientacji, w tym - w swojej własnej osobowości. Kontakt produkcyjny nie jest możliwy. Stan pacjenta pogarszają fragmentaryczne doświadczenia halucynacyjne, emocjonalny chaos i lęk motoryczny. Obserwuje się tendencję do przedłużonego przebiegu, czas trwania amenacji może wynosić kilka tygodni lub nawet miesięcy.

W przeszłości wszystkie choroby psychiczne z ostrym zaburzeniem intelektualnym, bezsensownym zachowaniem, niespójną mową i fragmentarycznymi halucynacjami były nazywane udogodnieniem. Po badaniach Krepelina i Bleyera, leczenie amenii zmniejszyło się. Obecnie pod pojęciem udogodnienia rozumie się syndrom psychopatologiczny opisany przez niemieckiego psychiatrę Theodora Meinerta i zawierający wyrażone dezorientację, niespójność procesów umysłowych i działań fizycznych. Leczenie amenii prowadzone jest przez specjalistów z dziedziny psychiatrii we współpracy z terapeutami, endokrynologami, traumatologami i lekarzami innych specjalności (w zależności od natury leżących u podłoża patologii).

Przyczyny rozwoju amenii

Amenia jest endogenną psychozą występującą na tle ciężkiego fizycznego i psychicznego wyczerpania lub na tle ciężkiego zatrucia endogennymi lub egzogennymi toksynami. Lekkie formy amenii mogą rozwijać się w wyniku biegunki, łagodnego zatrucia, utraty krwi lub długotrwałej interwencji chirurgicznej. Ciężki amencja można zaobserwować w otwartych i zamkniętych urazów czaszki z uszkodzeniem mózgu, organicznych zmian w mózgu, tarczycy, choroby zakaźne - długi (typowo prąd stały), ostrych i przewlekłych zatruć z alkoholizmu i narkomanii.

Najbardziej żywe objawy amenii ujawniają się w posocznicy, której towarzyszy uszkodzenie mózgu. Mogą wystąpić krótkotrwałe epizody z chorobą afektywną dwubiegunową i niektórymi postaciami schizofrenii. Polyetiology amencja, brak wyraźnego poszczególnych objawów, „nakładanie” głównych objawów tych chorób i różnych stopniach nasilenia endogennej psychozy mogą powodować trudności diagnostycznych, w szczególności - w etapie wstępnego opieki szpitalnej.

Objawy amenii

Głównym symptomem amenii jest rozpad wszystkich elementów świadomości. Pacjent nie wie, kim jest, nie rozumie, gdzie jest i co się z nim dzieje. Nie rozpoznaje bliskich, nie rozpoznaje znaczenia zadawanych mu pytań i nie jest zdolny do produktywnej komunikacji głosowej. Zamieszanie pacjenta pogłębiają fragmentaryczne oszustwa uczuć, elementy delirium i fragmentaryczne doświadczenia halucynacyjne. Z powodu naruszenia zdolności do wszystkich rodzajów syntezy, pacjent przestaje widzieć związki między zdarzeniami a przedmiotami.

Emocje pacjenta są niespójne i chaotyczne, jego uwaga jest szybko rozproszona. Następnie uśmiecha się, a następnie płacze, a następnie obojętność wobec otoczenia. Często zdarza się dominacja reakcji depresyjnych, ale nawet w szczytowym momencie choroby pacjent pozostaje w stanie głębokiej dezorientacji, a jego doświadczenia nie są związane z zewnętrznymi bodźcami i rzeczywistymi zdarzeniami. W nocy możliwy jest rozwój krótkotrwałego majaczenia. Słowa i zachowanie pacjenta wskazują na obecność oszustw zmysłów, elementów majaczenia i fragmentarycznych doświadczeń halucynacyjnych. W tym samym czasie urojenia i halucynacje nigdy nie krystalizują się w jeden spójny obraz.

Nie jest możliwy produktywny kontakt z pacjentem. Pacjent nie odpowiada na pytania, jego mowa składa się z pojedynczych słów, niespokrewnionych zwrotów i skrawków zdań. Zgodnie z oświadczeniami pacjenta, czasami można zrozumieć, że czuje się roztargniony i bezradny. Treść i emocjonalny kolor mowy odpowiadają obecnemu afektowi. Będąc w świetnym humorze, pacjent wypowiada słowa i zwroty wyrażające radość, przyjemność i inne przyjemne emocje, przy spadku nastroju, treść i kolor mowy ulega odpowiednim zmianom. Słowa można krzyczeć lub szeptać, brzmią niegrzecznie lub delikatnie, w towarzystwie śmiechu lub płaczu.

Pobudza motywację. Reakcje motoryczne są fragmentaryczne i niecelowe. Pacjent klapuje rękami, zgina się, wzdryga lub kręci się w łóżku. Niektóre ruchy wskazują na obecność elementów majaczenia i halucynacji. Pacjent może wykonywać ruchy chwytające, dotykać lub odsuwać. Z zaostrzeniem amenacji czasami dochodzi do hiperkinezji choreinform lub obrazu klinicznego przypominającego katatonię. Być może rozwój osłupienia.

W zależności od częstości występowania poszczególnych objawów klinicznych są trzy formy amencja: urojenia (przeważają fragmentaryczne urojenia), halucynacji (przeważają halucynacji doświadczenia) i katatonii (dominującym stupor). Czas amencja dorosłych mogą się znacznie różnić - od krótkich epizodów trwających mniej niż jeden dzień w łagodnych form psychozy z powodu stresu fizycznego lub choroby psychicznej do delirium kilku tygodni lub kilka miesięcy w czasie trwania bieżącej postępujących chorób zakaźnych i innych warunków związanych z ciężką wyczerpania.

U dzieci, amenia, z reguły płytka i krótka. Całkowite zaburzenie świadomości nie występuje. Dziecko jest niespokojne, zdezorientowane, źle zorientowane w tym, co się dzieje. Kontakt jest możliwy, ale bardzo niestabilny. Dzieciak jest rozproszony, nie rozumie znaczenia przemówienia skierowanego do niego. Nawet jeśli lekarz lub bliska osoba zdoła nawiązać owocny dialog z dzieckiem, kontakt zostaje szybko przerwany z powodu wyczerpania i niespójności myślenia pacjenta.

Diagnostyka i diagnostyka różnicowa

amencja diagnoza psychiatry narażone na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych: splątanie, niespójność myślenia, pogwałcenie wszelkich orientacji, chaotycznych zmian emocji, niepokój silnika, fragmentarycznych urojeń i halucynacji doświadczeń. W celu wyjaśnienia natury pierwotnej patologii mogą być wymagane konsultacje terapeuty, specjalisty chorób zakaźnych, endokrynologa, traumatologa, neurologa, neurochirurga i innych specjalistów.

Diagnostyka różnicowa jest wykonywana z delirium i wzbudzeniem katatonicznym. W przeciwieństwie do wzbudzenia katatonicznego, istnieje wyraźna korelacja między treścią a emocjonalnym ubarwieniem mowy pacjenta. Symptomatologia katatoniczna w przypadku amenacji jest niestabilna, niestabilna i bardzo zmienna. U amenii wielu pacjentów doświadcza krótkotrwałego majaczenia w nocy i podczas katatonii nie ma epizodów majaczących. Katatonia nie charakteryzuje się działaniem depresyjnym.

Delirium i doświadczenia halucynacyjne w stanie majaczenia mają spójny charakter, aw wielu przypadkach, na przykład z alkoholowym majaczeniem, mogą tworzyć kompletny, kompletny obraz. Urojenia i halucynacje w amenacji są fragmentaryczne, niespójne i mogą objawiać się jedynie w postaci krótkoterminowych epizodów. Podczas majaczenia w ciągu dnia często obserwuje się momenty klarowania świadomości, w przypadku wystąpienia tego objawu nie ma. Pacjenci z delirium zachowują zdolność do wykonywania ukierunkowanych działań i kontaktu z innymi, gdy ruch pacjentów nie jest celowy, bezsensowny i monotonna, nie ma kontaktu z innymi.

Leczenie i rokowanie dla ammentii

W przypadku choroby psychicznej hospitalizacja jest pokazywana na oddziale psychiatrycznym z patologią somatyczną - w wydziale profilowania odpowiadającym chorobie podstawowej. Pacjentowi wstrzykuje się 30% roztwór tiosiarczanu sodu i 2,5% roztwór chloropromazyny. W przypadku przeciwwskazań do chloropromazyny należy stosować kombinację leku zawierającego morfinę. Aby wyeliminować podniecenie ruchowe przepisane diazepamem lub fenazepamem. Aby wyjaśnić umysł, infuzje piracetamu są regularnie wykonywane w roztworze soli.

Pacjenci porzucają wodę i żywność, więc są przenoszeni do sztucznego żywienia. Przeprowadzić terapię choroby podstawowej. Prognoza jest względnie korzystna. W odpowiednim czasie, amenia zwykle nie stanowi zagrożenia dla życia, ale śmiertelny wynik w wielu przypadkach może wynikać z wyczerpania pacjenta i niekorzystnego przebiegu choroby podstawowej. Po wyjściu z amenii obserwuje się ciężką astenię i całkowitą amnezję.

Zespół aminowy charakteryzuje się

Amenia Jest zmiennością zmętnienia umysłu, charakteryzującą się przewagą chaosu, chaotycznymi ruchami, brakiem spójności operacji mowy i procesów myślowych. W przypadku amputacji utracono zdolność rozpoznawania miejsca, wystąpiła awaria w orientacji czasoprzestrzennej i zaburzenie orientacji u danej osoby. Często jest to komplikacja obciążająca przebieg głównej patologii, alkoholizm, traumatyczne uszkodzenia, choroby endokrynologiczne, procesy zakaźne i niektóre dysfunkcje somatyczne. Zespół amityki często powstaje w wyniku pewnych zaburzeń psychicznych.

Amenţa - co to jest?

Możliwe jest mówienie o opisanym naruszeniu, jeśli osoba jest zakłócona przez mowę, nie ma spójności, działanie myślowe jest zaburzone.

Amenia jest zespołem poważnego zamętu w psychiatrii, objawiającego się naruszeniem wszelkiego rodzaju orientacji, zaburzeniem osobistej samoidentyfikacji, dysfunkcją motoryczną, niespójnością mowy i aktywności myślowej. Najważniejszą cechą tego syndromu jest niezdolność do generowania wniosków i utraty połączeń asocjacyjnych. Mowa pacjenta jest bezsensowna i monotonna, nie zawiera uczuć emocjonalnych i modyfikacji intonacyjnych. Często monotonne szepty zastępowane są raczej głośną mową w głosie śpiewającym. Ponadto mowa pacjentów niespójne niespójności, reprodukcja poszczególnych słów.

Amenţa - co to jest? Analizowany termin w psychiatrii powstał w XIX wieku dzięki badaniom neuropatologa-psychiatry T. Minerta, który zidentyfikował specyficzny stan zmętniałej świadomości w odrębnym zespole. Opisał zespół aminowy jako bałagan i niespójność w procesach myślenia. Ponadto odkrył związek między danym zaburzeniem a aktywacją motoryczną, pojawieniem się halucynacyjnych reprezentacji i urojeń oraz utratą orientacji.

Nowoczesna psychiatria dokonał granice tego stanu bardziej wyraźnie, że znacznie uproszczone diagnozy i wolno różnicować objawy zaburzenia psychicznego funkcjonowania zmierzchu świadomości lub delirium classic.

E.Krepelin, wybitna postać psychiatrii, studiując amencja, wywnioskować, że postrzeganie pacjentów jest zapisany, ale ich własne myśli, harmonizują ze sobą lub z przeżytego doświadczenia nie da. Ponadto pacjenci nie mogą łączyć logiki i własnych koncepcji. Jednocześnie usilnie starają się zrozumieć, co się dzieje, ale w wyniku łatwego rozproszenia stają się niezdolni do metodycznej obserwacji. Dla percepcji osób cierpiących na zespół amencyjny, istnieje mieszanina rozproszonych fragmentów, które nie dają pacjentowi całościowej wizji tego, co się dzieje. W rezultacie powstają negatywne emocje: niezrozumiałość, niejasność, bezradność. Pacjenci nie zdają sobie sprawy, że źle się czują. Ponadto pacjenci z amenia rozumieją, co się dzieje wokół, nie mogą.

Powody zmiany

Najczęstszymi przyczynami opisywanego zaburzenia są procesy infekcyjne wpływające na funkcjonowanie mózgu i struktury nerwowe. Ponieważ amenia jest w psychiatrii psychozą endogenną, powstającą w wyniku ciężkiego wyczerpania psychicznego i wyczerpania fizycznego lub z powodu ciężkiego zatrucia wywołanego przez toksyny egzogennej genetyki lub endogennej natury. Łagodna postać choroby może się urodzić z utratą krwi, z powodu biegunki, przedłużonej gorączki, wymiotów, łagodnego zatrucia, z powodu długotrwałej operacji. W przypadku urazów czaszkowych, znamienny struktury uszkodzenia mózgu, uszkodzenia tkanek organicznych mózgu, tarczycy, przedłużonego obecnych procesów zakaźnych, envenomation libacja nadużywania lub uzależnienia od alkoholu, rozwija się poważne amencja.

Najbardziej widoczne objawy zespołu aminowego odnotowano w sepsie, która towarzyszy klęsce struktur mózgu. Krótkotrwałe epizody amenetyczne często powstają na tle choroby afektywnej dwubiegunowej i niektórych odmian schizofrenii. W przypadku tyreotoksykozy może również wystąpić zespół amigowy.

Opisany stan patologiczny często charakteryzuje się przedłużonym przebiegiem. Osoba cierpiąca na amenity, traci wszelkie wariacje orientacji. Traci wszystkie bagaże doświadczenia życiowego. Również umiejętności są tracone, a nowe informacje nie są odciśnięte w pamięci i przestają być odkładane w świadomości.

Ze względu na polyetiology amencja „overlay” objawów choroby podstawowej, brak jasno określonych konkretnych przejawów i podobieństwa objawów z innymi dolegliwościami często jest złożoność diagnozy.

Objawy i oznaki amenii

W celu zdiagnozowania zespołu amyloidowego konieczne jest oparcie się na kombinacji objawów.

Amenia jest zaburzeniem świadomości, dlatego trudno ją rozpoznać i odróżnić od innych rodzajów dolegliwości, jak opisano powyżej. Głównymi cechami opisywanego naruszenia są trudności w odnajdywaniu i utrwalaniu związków logicznych, brak spójności w mowie, fragmentacja aktywności umysłowej.

Objawy i objawy amenii są często podobne do katatonii i delirium. Również mogą być w najwyższym stopniu. Dlatego, aby wybrać odpowiednią strategię terapeutyczną, bardzo ważne jest różnicowanie tych dolegliwości.

Rozpoznanie obejmuje uwzględnienie kombinacji objawów, ponieważ osobne objawy mogą wskazywać na inne patologie.

Główne cechy diagnostyczne amenia obejmują następujące. Przede wszystkim powinien istnieć całkowity brak orientacji (przestrzenny, osobisty, w otoczeniu). Ponadto istnieje pewne zamieszanie w udogodnieniach. Pacjenci są zaskoczeni tym, co się dzieje. Nie można ustalić interakcji mowy z pacjentami. Funkcja mowy jest zachowana, ale charakteryzuje się niespójnością i fragmentacją. Repliki pacjentów mogą wskazywać na stan urojeniowy i obecność halucynacji. Emocjonalny nastrój chorych osób można ocenić na podstawie jego wypowiedzi.

Z powodu braku komunikacji wniosek dotyczący zaburzeń mowy jest tworzony z fragmentów mowy pacjenta, jego czynności ruchowych i innych pośrednich oznak. Również funkcja koncentracji uwagi jest zerwana. U chorych cierpiących z powodu ciągłego "skakania" uwagi, nowy przedmiot lub dźwięk łatwo go rozprasza. Jednocześnie główną cechą udogod- nienia jest nadal operacja "scrappy" i "niespójne myślenie".

Charakterystyczna jest również ograniczona aktywność ruchowa. Pacjent, pozostając w łóżku, wykonuje różne operacje ruchowe kończynami: macha nimi, może się zginać lub obracać. Niektóre ruchy charakteryzują się kierunkowością - pacjent może chwycić coś, dotknąć, popchnąć, co może mówić o obecności złudzeń i halucynacji.

Na szczycie eskalacji symptomatologii zespołu aminowego aktywność ruchową można zastąpić katatonicznym odrętwieniem. Pacjent zamarza w określonej pozycji i pozostaje w akceptowanej pozycji bez ruchu. W takim przypadku pozycja sztucznie przyczepiona do kończyny może utrzymywać się przez długi czas.

Obecność fragmentarycznych, produktywnych objawów - urojeniowych fantazji i halucynacji wskazują repliki podmiotu i jego ruchy. Zaburzenie łączności aktywności poznawczej z pełnymi halucynacjami nie pozwala na rozwój. W przypadku amputacji symptomy produktywne są zredukowane do indywidualnych reprezentacji halucynacyjnych.

Amenia charakteryzuje się również zmianą odpowiedzi behawioralnej (wysoka aktywność zastępowana jest bezwzględną apatią) i nastrojami (pacjenci, bez żadnego powodu są homoseksualistami, zaczynają płakać lub stają się obojętni). W leczeniu dolegliwości pacjenci zapominają o wszystkim, co dzieje się w okresie poprawy. Stan pacjentów może osiągnąć skrajne wyczerpanie i przedłużony przebieg objawów psychotycznych. Symptomatologia choroby powoduje bezwzględną utratę pamięci w całym okresie choroby.

Amenity często charakteryzuje się czasem trwania. Przebieg choroby jest nieodłączną częścią okresowości: pogorszenie stanu zostaje zastąpione przez poprawę. Zaburzenie to charakteryzuje się zaburzeniem interpretacji zdarzeń. W czasie choroby pacjent może utracić pewne zdolności, które w przyszłości często nie są przywracane. Osoba nie może odpowiednio opanować nowych danych i nabyć nowych nawyków po chorobie nie może.

Diagnostyka i leczenie amenacji

Ponieważ amenia jest zaburzeniem świadomości, któremu towarzyszy naruszenie zdolności do generalizacji, diagnozę amenii stawia przede wszystkim psychiatra oparty na symptomatologii.

Charakterystyczne objawy zaburzeń świadomości są: zaburzenia myśli łączność, splątanie, dezorientacja wszystkie odmiany, chaotyczna zmiana stanu emocjonalnego, niepokój, urojenia, halucynacje fragmentarycznych reprezentacji. W celu wyjaśnienia charakteru choroby podstawowej, zrodził amencja czasami potrzebują pomocy innych specjalistów, takich jak endokrynologa, neurochirurga, choroby zakaźnej, urazem.

Diagnozę różnicową przeprowadza się w odniesieniu do katatonicznego wzbudzenia i delirium. W przypadku syndromu emocjonalnego istnieje wyraźna zależność pomiędzy istotą a tonem emocjonalnym mowy pacjenta, co odróżnia go od aktywności katatonicznej. Katatoniczne manifestacje w rozpatrywanym naruszeniu są niestabilne i zmienne.

Amenia charakteryzuje się występowaniem epizodów krótkotrwałego majaczenia u części badanych w nocy, katatonia nie jest nieodłączna od takich objawów. Charakteryzuje ją obecność afektu depresyjnego.

W stanie delirium urojenia i wyobrażenia halucynacyjne charakteryzują się spójnością. W niektórych przypadkach, na przykład, jeśli zaburzenie jest spowodowane nadużywaniem płynów zawierających alkohol, mogą one stworzyć całościowy, kompletny obraz.

W amenity, urojeniowe doświadczenia i halucynacje są fragmentaryczne, niespójne, manifestowane wyłącznie w formie krótkich epizodów. Delirium charakteryzuje się pojawieniem się krótkotrwałych okresów klarowania świadomości w ciągu dnia, podczas gdy w przypadku zespołu emocjonalnego objaw ten jest nieobecny.

Pacjenci cierpiący na delirium, zdolność do wytwarzania pracę silnika i ukierunkowany na interakcję z otoczeniem utrzymywanej w pacjentów działania amencja nie różnią działania zorientowane są bez znaczenia i tego samego typu, nie ma interakcji z otoczeniem.

Jeśli w wyniku choroby psychicznej pojawia się zaburzenie amnestyczne, hospitalizacja w oddziale z zaburzeniami psychicznymi, zaburzeniami somatycznymi, jest wskazana w oddziale o orientacji profilu odpowiadającej patologii. Zasadniczo podstawową strategią terapeutyczną jest podawanie tiosiarczanu sodu i aminazyny. Jeśli osoba z zespołem aminowym nie może stosować aminazyny, praktykuje się praktykę Pantopone. Aby wyeliminować aktywność ruchową, należy wyznaczyć Diazepam, Phenazepam. W celu wyjaśnienia świadomości przedstawiono systematyczne infuzje kroplowe leku Nootropil na roztwór soli fizjologicznej. Jako pacjenci odżywiania się pokarmem i wodą, są karmieni sztucznie. Ponadto koniecznie przeprowadzaj terapię choroby podstawowej.

Rokowanie amenacji jest stosunkowo korzystne, jeśli strategia terapeutyczna jest odpowiednia i aktualna. Czasami amenia prowadzi do śmierci z powodu ciężkiego wyczerpania osobnika i niekorzystnego przebiegu choroby podstawowej.