Czym jest aleksytymia i czym ona jest. Główne objawy i metody leczenia

Przy opisywaniu różnych chorób psychosomatycznych, otyłości i zaburzeń depresyjnych pojawia się coraz więcej objawów, takich jak aleksytymia. Co to jest?

Alexitimia to niemożność wyrażenia werbalnie doświadczanych emocji, niezdolności do "wyrażania uczuć w słowa". Aleksytymia nie jest chorobą psychiczną, jest funkcjonalną cechą indywidualnego układu nerwowego. Zdolności umysłowe nie są związane z aleksytymią, wielu aleksytymów ma wysoki intelekt.

Według różnych badaczy od 5 do 25% populacji ma objawy aleksytymii. Tak duża rozbieżność danych wiąże się z różnymi zastosowanymi metodami i nieporozumieniami co do tego, jak trudno jest wyrazić emocje, aby uznać je za aleksytymię.

Formy aleksytymii

Tradycyjnie aleksytymia pierwotna i wtórna jest izolowana.

Pierwotny lub wrodzony aleksytym ma wykrywalne podłoże organiczne. Mogą to być drobne defekty rozwojowe, skutki niedotlenienia podczas ciąży lub porodu, przeniesione na wczesny wiek choroby. Jest to uporczywa forma aleksytymii, którą trudno jest wyleczyć.

Wtórne aleksytymie pojawia się w starszym wieku u zdrowych osobników. Może to być wynikiem poważnych wstrząsów nerwowych, stresu, różnych psychotraum, chorób neurologicznych. Szereg chorób psychicznych (schizofrenia, autyzm itp.) Towarzyszy aleksytymii.

W literaturze psychologicznej opisano wpływ wychowania na rozwój aleksytymii. Stereotypy zachowań w społeczeństwie, niedopuszczalność wyrażania emocji na ludziach, odpowiadające wzorce wychowania ("mężczyźni nie płaczą", "nie wyjmujcie ich z chaty") w wieku dorosłym prowadzą do niezdolności do opisywania emocji.

Trwają badania dotyczące zaburzeń mikroorganizmów w strukturze mózgu u osób z aleksytymią. Istnieją dowody sugerujące, że osoby te zakłóciły połączenie między półkulami mózgu. Struktura, która realizuje to połączenie - ciało modzelowate - jest uszkodzona na poziomie mikroskopowym. W takiej sytuacji dominującą rolę odgrywa prawostronna półkula i tak dominująca w większości ludzi. Lewica, która tylko kontroluje przejawy emocjonalne, okazuje się być przygnębiona. Osoba znajduje się w sytuacji trwałego konfliktu międzyprzedmiotowego. Ta patologia występuje u większości osób cierpiących na choroby psychosomatyczne.

Objawy aleksytymii

Istnieje wiele cech osobowości właściwych ludziom, którzy powinni mieć aleksytymię. Oznaki tego dotyczą nie tylko sfery emocjonalnej.

  • Trudności w postrzeganiu i wyrażaniu własnych emocji. Alexitimics, oczywiście, odczuwa cały szereg emocji nieodłącznie związanych z ludźmi, ale nie potrafi opisać tego, co czuje. W związku z tym mają trudności ze zrozumieniem emocji innych. Może to powodować duże trudności w komunikacji. Stopniowo ludzie z aleksytymią rozwijają skłonność do samotności.
  • Zła wyobraźnia, ograniczona wyobraźnia. Ludzie z aleksytymią są w większości przypadków niezdolni do twórczej pracy. Są zdezorientowani potrzebą myślenia lub wyobrażania sobie czegoś.
  • Rzadkie sny. Bezpośrednią konsekwencją poprzedniego akapitu jest niemal całkowity brak snów. Jeśli się pojawią, wówczas osoba wykonuje w nich zwykłe, codzienne czynności.
  • Logiczne, jasno skonstruowane myślenie, a przede wszystkim jego utylitarne ukierunkowanie. Ludzie z aleksytymią nie są skłonni do marzeń i fantazjowania, są bliżsi konkretnym, codziennym, jasno zarysowanym problemom. Nie ufają swojej intuicji, a nawet nie zaprzeczają jej istnieniu.
  • Ludzie z aleksytymią często mylą doświadczenia emocjonalne z odczuciami cielesnymi. Dlatego pytani o uczucia często opisują odczucia cielesne - bolesne, niewygodne, ciepłe, naciskanie, naciskanie, dobre.

Aleksytymia i choroby psychosomatyczne

Alexitimia nie oznacza braku emocji. Ludzie z tym zaburzeniem doświadczają nie mniej spektrum emocji niż zwykli ludzie. Problem polega na tym, że tych uczuć nie da się wyrazić. Niewyrażone emocje są zmuszane do podświadomości. I gromadzą się ich manifestacje cielesne. Takie "nieoczekiwane" emocje dodatkowo powodują różne bloki i zaciski w ciele, zaburzają równowagę hormonalną i ostatecznie prowadzą do chorób psychosomatycznych.

Różnorodność patologii somatycznych spowodowana obecnością długo tłumionych emocji jest świetna. Może to być nadciśnienie, choroby niedokrwiennej serca, miażdżycy naczyń, astma oskrzelowa, zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy, zapalenia okrężnicy, wrzody o różnej lokalizacji, bóle głowy, migrena, zapalenie skóry i różnych reakcjach alergicznych.

Na szczególną uwagę zasługuje powikłanie aleksytymii, takie jak otyłość. Badania potwierdzają istotną częstość występowania aleksytymii wśród osób otyłych. Niemożność zrealizowania własnych uczuć i sygnałów ciała prowadzi do nadmiernych i nieregularnych nawyków żywieniowych. Udowodniono, że połączenie aleksytymii i otyłości daje niekorzystne prognozy dotyczące leczenia tego drugiego.

Leczenie aleksytymii

Wątpliwe rokowanie dotyczące wyleczenia ma pierwotną aleksytymię. Leczenie wtórnej aleksytymii jest uzasadnione i skuteczne, choć może być bardzo długie. Dobre wyniki psychoterapii aleksytymii, w szczególności w połączeniu z zaburzeniami odżywiania, zostały udowodnione w licznych badaniach.

Główną metodą leczenia aleksytymii jest psychoterapia. Skuteczna terapia Gestalt, modyfikowana i konwencjonalna psychoterapia psychodynamiczna, sugestia i hipnoza, arteterapia. Wszystkie rodzaje korekty psychoterapeutycznej mają na celu pomóc osobie w zrozumieniu i dalszym wymówieniu, wyrażeniu swoich emocji. Odrębnym kierunkiem jest rozwój wyobraźni, dla której stosuje się terapię artystyczną. To pozwala nam pośrednio poszerzać spektrum emocjonalnych przejawów u ludzi z aleksytymią. Należy pamiętać, że uzyskanie znaczących wyników w psychoterapii zajmuje bardzo dużo czasu.

Dane dotyczące leczenia uzależnień od narkotyków są niepełne. Istnieją informacje na temat skutecznego stosowania środków uspokajających z grupy benzodiazepin w celu skorygowania ataków paniki w połączeniu z aleksytymią.

Większość autorów zgadza się z potrzebą zintegrowanego podejścia do leczenia aleksytymii. Metody psychoterapeutyczne należy łączyć z korekcją farmakologiczną. Ponadto należy leczyć medycznie nie tylko objawy psychopatologiczne, takie jak depresja, lęk, stres psychoemotoryczny. Konieczne jest leczenie i choroby psychosomatyczne, które pojawiły się w wyniku aleksytymii, w celu skorygowania zaburzeń odporności, metabolizmu i hormonów.

Formy, przyczyny i psychoterapia aleksytymii

Aleksytymia jest niezdolnością do wyrażania emocji ustnie, to znaczy słowno je opisują. Zjawisko to nie jest chorobą, ponieważ nie występuje w międzynarodowej klasyfikacji chorób, jest raczej problemem psychologicznym, pewną cechą ludzkiego układu nerwowego, niezwiązaną z jej zdolnościami umysłowymi.

Według różnych badań statystycznych aleksytymia w różnych postaciach występuje u 5-25% populacji. Taka szeroka rozbieżność wynika z faktu, psychologii używa różnych technik diagnostycznych w celu określenia poziomu frustracji, jak również różnice zdań o ile powinna być wyrażona tę funkcję.

Termin "aleksytymia" został wprowadzony przez P. Sifensa w 1973 roku. W swoich pismach opisał własne obserwacje pacjentów z kliniki psychosomatycznej. Wszystkie miały wspólne cechy: konflikt, niski stres, nierozwinięte fantazje, miały trudności ze znalezieniem właściwych słów do opisania własnych emocji i przekazywania informacji.

Formy i możliwe przyczyny

Tradycyjnie zwykle wyróżnia się pierwotny, to znaczy wrodzony i drugorzędny nabytą aleksytymię. Wrodzona aleksytymia pojawia się zazwyczaj z powodu pewnych wad rozwojowych płodu, patologii ciąży i porodu, a także chorób występujących we wczesnym dzieciństwie. Leczenie tej formy zaburzenia może być znacznie utrudnione.

Nabyta postać rozważanego zaburzenia psychicznego przejawia się zwykle już w wieku dorosłym, przy braku jakichkolwiek chorób somatycznych. Zaburzenie często występuje pod wpływem takich niekorzystnych czynników, jak uraz psychiczny, szok nerwowy, stres, zaburzenia psychiczne (autyzm, schizofrenia itp.).

Psychologowie traktują również aleksytymię jako zjawisko społeczno-kulturowe, kojarząc ją z niskim statusem społecznym, brakiem właściwej kultury werbalnej i edukacji. Z punktu widzenia psychoanalizy cecha ta może być uważana za rodzaj mechanizmu ochronnego, który jest objęty niedopuszczalnymi wpływami. Jednocześnie, przy ciągłym tłumieniu uczuć i reakcji emocjonalnych na czynniki drażniące, staje się nawykowe dla jednostki, może rozwijać emocjonalną otępienie, w której nawet poza sytuacją stresową uczucia stają się mniej wyraźne.

Pojęcie aleksytymii zakłada również wpływ cech wychowania na rozwój zaburzenia. Osoba może stracić zdolność wyrażania własnych uczuć, jeśli od dzieciństwa narzucono mu pewne stereotypy ("mężczyźni nie płaczą", "publiczne wyrażanie emocji jest nieprzyzwoite", itp.).

Obecnie prowadzone są również aktywne badania, podczas których naukowcy próbują znaleźć uzasadnienie dla teorii, że występowanie aleksytymii może mieć związek z zaburzeniami organicznymi w strukturze mózgu. Istnieje przypuszczenie, że zaburzenie staje się konsekwencją mikrouszkodzeń ciała modzelowatego - struktury odpowiedzialnej za połączenie między półkulami. W tym przypadku aktywność lewej półkuli, kontrolowanie emocji, zostaje stłumiona, a osoba sama w sobie znajduje się w stanie nieustannego konfliktu międzypółkulowego. Podobne zaburzenie rozpoznaje się u większości pacjentów z patologiami psychosomatycznymi.

Manifestacje

Aleksytymia przejawia się w wielu cechach natury jednostek, ale objawy obejmują nie tylko sferę emocjonalną:

  • Trudności w percepcji i werbalnej ekspresji własnych uczuć. Oznacza to, że osoba nie jest pozbawiona emocji, ale jest w stanie wyczuć cały swój szeroki zakres, ale nie jest w stanie opisać swoich uczuć. To tłumaczy trudności w zrozumieniu emocji innych ludzi;
  • Skłonność do samotności. Zwykle pojawia się stopniowo w aleksymii;
  • Ograniczona fantazja Niezdolność do jakiejkolwiek twórczej działalności wymagającej wyobraźni;
  • Praktycznie całkowity brak jasnych, fabularnych snów;
  • Dobre logiczne ustrukturyzowane i utylitarne myślenie bez tendencji do fantazjowania;
  • Zaprzeczanie koncepcji intuicji;
  • Inną interesującą cechą rozważanego problemu jest to, że aleksytymi często mylą emocje z odczuciami cielesnymi. Jeśli zapytasz ich, co czują teraz, w odpowiedzi usłyszysz "nieprzyjemne", "naciśnij", "zmiażdż", "ciepło" itp.

Komplikacje

Alixithymia nie jest całkowitym brakiem emocji u danej osoby, ale problemem jest to, że nie można jej wyrazić. Niewyrażone uczucia gromadzą się w podświadomości, a ich manifestacje cielesne również się kumulują. W rezultacie ludzie są zaniepokojeni proporcją hormonów w organizmie, rozwijają się zaburzenia psychosomatyczne.

Ze względu na długi stłumionych emocji często rozwija się nadciśnienie, miażdżycę tętnic, choroby niedokrwiennej serca, zapalenie okrężnicy, zapalenie żołądka, wrzód trawienny, astmę, zapalenie skóry różnego pochodzenia, alergii, migreny i innych chorób, które zakłócają normalnego działania ciała ludzkiego. Inną komplikacją aleksytymii może być nadwaga, ponieważ niezdolność do wyrażania własnych uczuć, zgodnie z badaniami, często prowadzi do nieregularnych nawyków żywieniowych. Jednocześnie leczenie zaburzeń psychicznych na tle otyłości zwykle stanowi szczególną trudność dla specjalistów. Ponadto takie zaburzenie może powodować uzależnienie osoby od alkoholu lub narkotyków.

Diagnoza i terapia

Alexitimia jest wykrywana za pomocą specjalnych testów psychologicznych. Tak więc, najbardziej rozpowszechniona tak zwana skala Toronto, która została opracowana w Instytucie Bekhtereva i zawierająca szereg pytań, jako odpowiedzi, do których pacjent powinien wybrać jedną z proponowanych opcji. Poziom aleksymetrii określa suma uzyskanych punktów.

1. Obszary mózgu, które są bardziej aktywne u osób z aleksytymią. 2. Obszary mózgu wykazujące mniejszą aktywność u osób z aleksytymią.

Jak już wspomniano, pierwotna aleksytymia jest dość trudna do leczenia, podczas gdy leczenie wtórnej postaci zaburzenia jest często dość skuteczne. Główną metodą walki z tym problemem jest psychoterapia. Terapia Gestalt, zwykłe i zmodyfikowane techniki psychodynamiczne, hipnoza, a także terapia sztuką są najskuteczniejsze w pracy z aleksytmiką. Głównym celem każdej formy leczenia psychoterapeutycznego jest pomoc pacjentowi w nauce rozpoznawania i wyrażania własnych uczuć. Zwrócono również uwagę na rozwój wyobraźni, który pozwala znacznie rozszerzyć spektrum przejawów emocji.

Jeśli mówimy o tym, czy aleksytymia jest leczona lekami, dane z badań na ten temat są jeszcze niepełne. W niektórych przypadkach terapia środkami uspokajającymi wykazała dobrą skuteczność w obecności pewnych objawów psychopatologicznych, na przykład ataków paniki. W opinii większości specjalistów terapia danego zaburzenia powinna mieć złożony charakter. Pamiętaj, aby zwrócić uwagę na leczenie tych patologii psychosomatycznych, które powstały w wyniku długotrwałej aleksytymii.

Co to jest Alexitimia? Przyczyny, objawy i leczenie

Daleko od fantastyki w naszym życiu, jeśli chodzi o przypadkach klinicznych, niezdolność osoby przeżyć cały kalejdoskop emocji i zmysłowej sferze, niezdolność do wyrażenia w słowach jego stan umysłu i zrozumieć siłę uczucie kochającej osoby. I możliwe przyczyny są tak zmieszany, że metafora przypomina „wycieczce” konkretnej emocji dla wadliwego uchylnym drewnianym mostem: oczywiście wiemy, że nie dojdzie do końca i upadku, ponieważ most rozpadnie, ale kiedy i jaki rodzaj tabletek spadnie - jeszcze trudno powiedzieć.

Terminologia, pojęcie choroby

Aleksytymia - psychologiczne cechy osobowości w co utrudnia identyfikację własnych stanów emocjonalnych i cudzych, zmniejszona zdolność do fantazjowania, pomysłowe myślenie, symbolizacji i kategoryzacji, co komplikuje proces komunikowania się z innymi ludźmi.

Fakt: w imię aleksytymii używa się słowa "ti", od słowa "grasica", ponieważ uważa się, że możliwe przyczyny jego rozwoju znajdują się w patologii tego gruczołu dokrewnego.

Alexitimia to termin, który został wprowadzony w 1969 roku przez amerykańskiego psychoanalityka P. Sifneosa, jako czynnik wywołujący zaburzenie psychosomatyczne. Dosłownie przetłumaczone jako "brak słów do wyrażania uczuć" i charakteryzuje się stabilnym zespołem objawów:

  1. Zastąpienie emocji bodźcami cielesnymi i odczuciami.
  2. Niepoprawne rozpoznanie i niewłaściwy opis doświadczanych stanów emocjonalnych - zarówno własnych, jak i cudzych.
  3. Słaby rozwój refleksji i samoświadomości.
  4. Niski poziom fantazji.

Rodzaje aleksytymii

Alexitimics nie przypominają się nawzajem. Niektórzy mogą realizować swoje emocje, ale nie wiedzą, jak je przetłumaczyć na poziom mowy. Inni chętnie wyrażą je, ale nie odczują możliwego zakresu emocjonalnych kolorów. W zależności od charakteru tych trudności, zwyczajowo rozróżnia się różne kategorie, w zależności od charakteru dysfunkcji emocjonalnej:

  1. Pedagogiczny: słaby słownictwo emocjonalne.
  2. Psychologiczne: obecność sprzecznych emocji lub ich represji; rozbieżności uczuć i emocji z "Ja-koncepcją" jednostki.
  3. Językoznawstwo: standardowe opisy mowy dotyczące wewnętrznych stanów umysłu.

Jak emocje powstają w wyniku fizycznych wrażeń?

Jaka jest główna trudność "emocjonalnej niemocy"? Dlaczego nie możesz odczuwać emocji? Emocje rodzą się na poziomie organizmu biochemicznego. Kiedy człowiek jest zły, czuje przypływ krwi do skroni kiedy bać, czuć kołatanie serca i drętwienie kończyn, itp oparta na uczuciach osoba przypisuje im wartość ujemną lub dodatnią i jest związany z tytułem konkretnej emocji.. smutek, szczęście, szkoda. W celu dostosowania emocje „światem zewnętrznym”, należy uświadomić sobie ich przekraczanie „emocjonalnego” prawej półkuli w centrum mowy znajduje się w lewej półkuli. Gdy proces ten jest mózg „komunikacja” jest uszkodzony, wówczas osoba ma do czynienia z faktem, że nie rozumieją znaczenia emocji, że nie wie, jak werbalnie wyrazić i przekazać innej osobie.

Fakt: zachowanie emocjonalne osoby o zdrowej emocjonalnej sferę aleksytymii jest postrzegane jako niewystarczające.

Diagnostyka

Zjawisko to jest tak dalekie od jasnych granic, że łatwo jest im zastąpić inne niezależne choroby lub przejściowe stany, takie jak depresja, trauma, schizofrenia lub po prostu niski poziom rozwoju poznawczego. Dlatego bardzo ważne jest posiadanie ważnego narzędzia diagnostycznego. Najczęściej stosowana jest skala aleksytymii Toronto (zaawansowana TAS-20), potwierdzona w 12 językach, składająca się z 20 pytań, trzech czynników, które odzwierciedlają kluczowe składniki aleksytymii:

  1. Trudności w rozpoznawaniu uczuć (TIC).
  2. Trudności w opisywaniu własnych uczuć (POINT).
  3. Myślenie zorientowane na zewnątrz (POM), które również pośrednio odzwierciedla cechy wyobraźni.

Wersja rosyjska wykorzystuje skalę TAS-26 (pierwsza, niedoskonała wersja kwestionariusza składająca się z 4 czynników), która nie jest całkowicie wiarygodna, ponieważ nie została poddana pełnej walidacji.

Problem aleksytymii

Współczesna nauka wciąż w poszukiwaniu odpowiedzi, jest to możliwe do zidentyfikowania aleksytymię jako niezależne zjawiska patologiczne lub jako towarzysz do innych stanów objaw, który może spotkać każdego zdrowego człowieka w warunkach destrukcyjnych. Alexitimia to zjawisko tak niejednoznaczne, że interpretowane jest jako:

  • Forma mechanizmu ochronnego.
  • Opóźnienie lub odwrócenie zmian w rozwoju (poznawczych i emocjonalnych).
  • Zjawisko socjokulturowe.
  • Patologia neurofizjologiczna.

Statystyki

Według statystyk, do tej pory przybliżona liczba podatnych na to zaburzenie wynosi od 5 do 23% całkowitej populacji. Dystrybucja płci nie sprzyja mężczyznom, częściej cierpią na tę dolegliwość niż kobiety, ponieważ nawet w dzieciństwie rodzice uczą przyszłych obrońców, że są silni, stanowczy, nie wykazują nadmiernej emocjonalności.

Przyczyny aleksytymii

Czynniki konstytucyjne: genetycznych zaburzeń wrodzonych, prowadzących do dysfunkcji obszarów mózgu odpowiedzialnych za percepcję i reprodukcję emocjonalnych bodźców i reakcji; niedobór prawej półkuli; uraz, guz mózgu.

  • Naruszenie emocjonalnej komunikacji matki z dzieckiem w młodym wieku, tłumienie emocji, zakaz ich wyrażania.
  • Niski poziom wykształcenia, kultury, status rozwoju.
  • Zakaz w niektórych kulturach na jawną manifestację emocji i uczuć, preferencji dla powstrzymania emocjonalnego i zimna.

Psychologiczna koncepcja aleksytymii: pojawienie się reakcji pourazowych (emocjonalne "stupor", ignorowanie wydarzeń z przeszłości, ubóstwo komunikacji i przewidywanie sytuacji).

Fakt: chirurgicznie odkryto, że aleksytymiki mają anomalną gęstość połączeń nerwowych, co utrudnia przenoszenie impulsów między półkulami.

Alexitimia: problem psychologiczny

Opiera się na wadach poznawczych, osobistych i afektywnych. Aleksytymia jest w psychologii kompleksem zaburzeń, które komplikują odpowiedni proces interakcji ze społeczeństwem. Osoba cierpiąca na zaburzenie ma wiele destrukcyjnych cech:

  • Osoba nie postrzega, nie wyraża swoich uczuć adekwatnie i nie rozumie obcych, ale jest skłonna do niekontrolowanych wybuchów afektów; wewnętrzne doświadczenia są postrzegane w barwach urazy, drażliwości, zmęczenia, pustki.
  • Aleksytymia jako problem psychologiczny prowadzi do tego, że sfera poznawcza człowieka charakteryzuje się słabą wyobraźnią, przewagą myślenia efektywnego wzrokowo wraz z niezdolnością do kategoryzacji i symbolizowania przedmiotów i obrazów otaczającego świata.
  • Ekspresyjna dziecięca osobowość, prymitywne wartości życia i potrzeby, niska autorefleksja.

Ten psychologiczny obraz sprawia, że ​​interakcja z ludźmi, konfliktu oraz holistyczne podejście do życia - słaba, szary, pragmatyczne bez jakiejkolwiek kreatywności do niego.

Alexitimia, psychosomatyka: badania

Liczne dane rozwiewają przekonanie, że wszyscy psychosomatyka są koniecznie aleksytualistami. Tylko 25% pacjentów różniło się zmianami w sferze afektywnej, podczas gdy reszta pacjentów była w stanie całkowicie normalnie wyrazić swoją komunikację emocjonalną. Alexitimia, której definicja uważamy, jest po prostu częstym akompaniamentem chorób psychosomatycznych. Nie jest z nimi identyczny i nie ma z nimi związku przyczynowego (Engel).

Badania aleksytymia (eksperymenty neuropsychologiczne) wykazały, że w ośrodkach kory odpowiedzialnej za samoświadomości, świadomego rozumienia emocji trudnych ze względu na brak w ich szarej (Gorlih-dobry); aw ośrodkach kory odpowiedzialnych za uwagę pojawia się niedobór, z powodu którego mózg wydaje się nie naprawiać emocji graficznych prezentowanych w ogóle (Andre Alemán).

Podczas aleksitimiki eksperymentu słusznie określić podstawową grupę emocji (radość, szczęście, smutek, strach, i tak dalej D..), Ale w prawdziwym życiu złożoności procesu, a zamiast konkretnych emocji nazywają niejasnych nieprzyjemnych doznań cielesnych (MacDonald).

Podczas badania poziomu autorefleksji i zdolności do fantazjowania potwierdzono społeczno-kulturową przyczynę pojawienia się emocjonalnych odchyleń: osoby z aleksytymią miały niski poziom wykształcenia i ogólny status społeczny (R. Borens).

Alexitimia jako czynnik ryzyka rozwoju zaburzeń psychosomatycznych

Idea związku między niezdolnością do opisu i wyrażania własnych uczuć a pojawieniem się zaburzeń psychosomatycznych, według P. Sifneosa, ma dość logiczne wytłumaczenie. Chociaż Alexitimik nie identyfikuje emocji, nadal je doświadcza, gromadzi je, ale nie może ich wyrazić. Następnie ciało podejmuje się tego zadania, a poprzez fizjologiczną symptomatologię ("wybór" dowolnego organu) zgłasza dyskomfort psychiczny.

Istnieją dwa spojrzenia na proces rozwoju chorób psychosomatycznych (według Neimiasza):

  1. "Negacja" (zahamowanie sfery afektywnej).
  2. "Niedobór": brak pewnych funkcji umysłowych, które zmniejszają zdolność do refleksji, fantazjowania i symbolizowania potrzeb. Takie zmiany zwykle nie nadają się do terapii i odwrotnego powrotu do zdrowia.

Kiedy aleksytymia stałe przymocowany tylko fizyczne doznania w ciele, a emocje mogą odegrać rolę poprzez skierowanie uwagi podane do konkretnych narządów, które z kolei mogą produkować inspiracji i psychosomatyczne bóle i dolegliwości.

Leczenie, redukcja objawów aleksytymicznych

Praca naprawcza w warunkach grupy zakłada strukturę krok po kroku, ale pozostaje nieskuteczna:

  1. Relaksacja (trening autogenny, psycho-gimnastyka, muzykoterapia).
  2. Rozwój niewerbalnych sposobów komunikacji.
  3. Werbalizacja mowy wewnętrznej ("wewnętrzny selektor mowy", według N. Sendifer).

Ingerencja jest niezdolnością aleksytymów do wyrażania swoich uczuć i emocji, aby postrzegać sytuację naprawczą jako istotny i interesujący proces. Taka próba przypomina uczenie kilku języków obcych jednocześnie osobie, która nie rozumie żadnego słowa w żadnej z nich.

Wyraźne progresywne wyniki były w stanie dać zmodyfikowaną wersję terapii psychodynamicznej, gdzie nacisk kładziony jest na bezpieczeństwo demonstrowania ich emocji i uczuć. W praktyce, ten model terapii przypomina interakcji matka z dzieckiem, co tłumaczy, interpretuje, wspiera i stopniowo prowadzi do zwiększenia osobistej dojrzałości.

Zadania takiego leczenia leżą w kierunku i pomocy pacjentów:

  1. Przekazać i wyjaśnić istotę i przyczyny tej nie-emocjonalnej interakcji.
  2. Naucz się rozpoznawać podobieństwa swoich emocji z emocjami innych.
  3. Rozróżnij odczucia fizjologiczne i reakcje emocjonalne.
  4. Kształcić wrażliwość emocjonalną i eliminować nieproduktywne sposoby zarządzania sferą afektywną.

Ważnym warunkiem leczenia jest brak lęku, który jest gwarantowany przez przyjmującego i wspierającą pozycję terapeuty.

Prognoza leczenia

Psychoterapeutyczne leczenie aleksytymii może trwać latami. Rozczarowujące jest to, że nie wszyscy aleksymimy są podatni na leczenie, istnieje możliwość, że niektórzy pacjenci nie będą podatni na te metody leczenia. Ważnym warunkiem pozostaje silne pragnienie i motywacja klienta do uzyskania wrażliwości emocjonalnej. Poza gabinetem terapeutycznym, osoba musi ciężko pracować nad sobą: rozwijać swoje zdolności twórcze, dołączać do komunikatywnego, zmysłowego, wibrującego świata ludzi, wchodzić w interakcje z nimi, reagować na ich emocje.

Co to jest Alexithymia?

Alexithymia - specyficzny osobista cecha wykazuje trudności w zrozumieniu i werbalnego opisu własnej emocjonalnej rozsypce i emocji otaczających te zróżnicowania doznań cielesnych, rozróżniając między emocjami, zmniejszając zdolność do symbolizować i fantazjować, skupiając się głównie na aspektach zewnętrznych, w tym samym czasie, bez płacenia odpowiedniej uwaga, wewnętrzne doświadczenia, skłonność do utylitarnych, konkretnych logicznych operacji umysłowych wraz z brakiem reakcji emocjonalnej. Wszystkie opisane cechy mogą być zamanifestowane w tym samym stopniu, lub jeden z nich zwycięży.

Alexitimia jako problem psychologiczny jest często uważana za możliwy czynnik ryzyka pojawienia się dolegliwości o charakterze psychosomatycznym. Badanie aleksytymii potwierdza to stwierdzenie.

Przyczyny powstawania dzisiaj aleksytymii są niejasne. Uważa się, że pierwotna forma rozważanego odchylenia jest mało podatna na psychokorektę. Równocześnie skuteczne są działania naprawcze skierowane na wtórną aleksytymię.

Objawy aleksytymii

Alexitimia, jako rodzaj zaburzenia emocjonalnego, jest funkcjonalną specyficzną cechą układu nerwowego. Sfera intelektualna osobowości w przypadku aleksytymii nie jest naruszana, ale raczej odwrotnie. Wiele osób cierpiących na to zaburzenie charakteryzuje się wysokim poziomem rozwoju umysłowego.

Badanie aleksytymii pokazuje, że około 20% obywateli ma objawy aleksytymii.

Ludzie z aleksytymią są praktycznie niezdolni do empatii, trudno im wczuć się w innych. Ale nie są bezdusznymi egoistami ani niewrażliwymi ludźmi. Osoby z tym zaburzeniem po prostu nie rozumieją, jak to się robi. Dlatego łatwiej im uniknąć komunikacji lub pozbyć się jakiejś znanej frazy.

Alexithymia jest w psychologii - brak słów do wyrażania emocji, lub po prostu, emocjonalnego analfabetyzmu.

Osoby podejrzane o to zaburzenie mają wiele nieodłącznych cech i cech charakteru, które obejmują nie tylko sferę emocji.

Znaki aleksytymii. W pierwszej turze trudności w dostrzeganiu i manifestowaniu własnych emocji. Takie osoby odczuwają całe emocjonalne spektrum tkwiące w ludziach, ale nie potrafiące opisać uczuć słów. W rezultacie mają trudności w zrozumieniu reakcji emocjonalnych innych, co często wywołuje ogromne trudności w komunikacji. Dlatego stopniowo osoby, które mają takie odchylenie, tworzą pragnienie samotności.

Ponadto tacy ludzie cechują się problemami z fantazją i ograniczoną wyobraźnią. W większości przypadków osoby z tym zaburzeniem charakteryzują się niezdolnością do twórczej pracy. Każda aktywność, w której trzeba coś sobie wyobrazić, stworzyć, wymyślić, wywołuje niepokój i zamieszanie.

Rzadkie sny są również uważane za charakterystyczną cechę tego naruszenia. U osób cierpiących na aleksytymię, najczęściej nie ma żadnych snów. W rzadkich przypadkach, kiedy śni się sen, widzą, że robią zwykłe codzienne sprawy. Wraz z tym, takie osoby mają specyficzną logiczną, utylitarną, jasno ustrukturowaną aktywność myślową. Ponieważ nie są skłonni do snów lub fantazjowania, stają się bliżsi codziennym, jasno zarysowanym problemom. Dlatego nie ufają swojej intuicji, często nawet całkowicie odrzucają jej istnienie.

Osoby z tym zaburzeniem często mylą emocjonalne lęki z wrażeniami cielesnymi. W rezultacie zapytani o swoje uczucia będą raczej opisywać odczucia cielesne, na przykład boli, trzęsie się, no cóż.

Aleksitimiki nie mógł poradzić sobie ze sobą ze względu na brak emocjonalnych umiejętności zarządzania, co powoduje przemieszczenie emocjonalnych doznań świadomości. Ale represja nie oznacza całkowitej nieobecności. Wszystko to razem prowadzi do niemożności zrzucenia, skumulowanego napięcia i niepokoju. Alexitimics, odczuwając doświadczenia i nie zdając sobie sprawy z przyczyn ich występowania, uważają takie doświadczenia za objaw jakiejś choroby. Często szukają zbawienia w alkoholu lub narkotykach.

Świat aleksymii jest smutny i pozbawiony radości, ponieważ jedną z konsekwencji tego odstępstwa jest ubóstwo życia.

Jakikolwiek bliski związek aleksymii jest z góry skazany, ponieważ nie potrafi odróżnić i zrozumieć uczuć partnera. Nie rozumienie własnych negatywnych emocji i nie szukanie problemu w okolicznościach zewnętrznych, rzucanie odpowiedzialności na otaczających ludzi, co prowadzi do ciągłej konfrontacji i niszczenia relacji z bliskimi. Dlatego ich relacje społeczne są raczej anormalne.

Alexitimia jest identyfikowana poprzez specjalne testy psychologiczne. Najpopularniejszym testem jest skala Toronto, która zawiera szereg pytań zamkniętych.

Poziom aleksytymii wynika z liczby zdobytych punktów.

Istnieją spekulacje, że aleksytymia jako indywidualnych cech prognostyk psychicznej odporności na codziennych czynników stresowych, ekstremalnych zdarzeń, różnych przejawów niebezpieczeństwie, ponieważ niezdolność do wyrażania swoich uczuć w wyniku i zdawać sobie sprawę z potrzeby nadawania osoby w stanie dysocjacji alienacji od jego „empiryczny Ja ". Jest również całkowicie dopuszczalne, że aleksytymia jest przeszkodą dla sukcesu zawodowego dla pracowników ze specjalności społecznych.

Najprawdopodobniej aleksytymia jest zjawiskiem polideterministycznym, które ma inną genezę i naturę. B. Bermond, na podstawie danych z neuronauki, zidentyfikował dwa typy tego odchylenia: afektywne i poznawcze. Pierwszy typ ma poziom emocjonalnego podniecenia i świadomości takich emocji, a drugi - wraz z normalnym tonem emocjonalnym ma niski poziom identyfikacji emocji i ich oznaczenia.

Amerykański psycholog D.Levant wysunął hipotezę, że z powodu ograniczeń reakcji emocjonalnych u mężczyzn poziom aleksytymii będzie wyższy niż u kobiet. Założenie to zostało potwierdzone w grupie nieklinicznej.

Często aleksytymia jest w psychologii osobowości zjawiskiem, które ma związek z bezproduktywną obroną psychologiczną. Przykładem jest dzielenie - osoba, która jest w stanie tworzyć własne ambiwalentny stosunek do pewnych zdarzeń, często zaczyna mieć zastosowanie dysocjacji, co skutkuje utratą integralności osobistej.

Leczenie aleksytymii

Alexitimia, jako rodzaj zaburzenia emocjonalnego, jest pierwotna i wtórna. Pierwsza forma odchylenia wynika z wad wrodzonych mózgu, malformacji wewnątrzmacicznej, urazów porodowych i zaburzeń poporodowych. Pierwotna forma aleksytymii jest uważana za nieuleczalną.

Formę wtórną można zdiagnozować u dzieci z patologią psychiatryczną, takich jak autyzm i schizofrenia. Również frustracja emocjonalna może powstać w wyniku przeniesienia chorób neurologicznych, psycho-traumy, skutków stresujących wydarzeń, poważnych wstrząsów nerwowych.

Ponadto istnieje teoria opisująca dominującą rolę wychowania w formowaniu rozważanego odchylenia. Tak więc, na przykład, gdy dziecko nakładające stereotypów w społeczeństwie „męskie zachowanie”, który jest ograniczony do emocjonalnego, zakazać, aby pokazać swoje emocje, ciągle powtarzając znany rower „mężczyźni nie płaczą”, dorastanie, że absolutnie byłoby mieć trudności w wyrażaniu emocji.

Ponadto, wielu utrzymuje hipotezę, że czynniki społeczno-kulturowe mają kluczowe znaczenie w powstawaniu opisanego odchylenia, ponieważ rozwój osobowości jest determinowany przez wykształcenie i wychowanie.

Wtórna aleksytymia jako problem psychologiczny nadaje się do korekty psychoterapeutycznej, ale leczenie można opóźnić. Bardziej skuteczne sposoby leczenia okazały psychoterapeutyczne sztuki, gipnotehniki, sugestię, terapia Gestalt, konwencjonalne i modyfikowane psychodynamicznych psychoterapii.

Celem pracy psychokorektorskiej jest nauczenie jednostki formułowania własnych emocji. Terapia sztuką pomaga poradzić sobie z tym zadaniem, ale pierwsze efekty są zauważalne, nie nastąpi to natychmiast. Na tym etapie bardzo ważne jest wsparcie krewnych.

Dużo uwagi poświęca się także rozwojowi wyobraźni, ponieważ promuje ona poszerzenie spektrum doświadczeń emocjonalnych.

Obecnie nie ma wiarygodnych danych na temat skuteczności leczenia farmakologicznego. Większość lekarzy przepisuje leki uspokajające benzodiazepiny pacjentom z atakami paniki, które rozwijają się jednocześnie z aleksytymią. Jednocześnie, bardziej niż pozytywne wyniki, istnieje zintegrowane podejście ukierunkowane nie tylko na objawy psychosomatyczne, ale także na usunięcie stresu psychoemotorycznego, stanów depresyjnych i lęku. Również dolegliwości psychosomatyczne, które rozwijają się z powodu tego odchylenia, również podlegają korekcie. Ponieważ istnieje związek między aleksytymią a początkiem choroby psychosomatycznej. Również aleksytymia wpływa na przebieg współistniejących dolegliwości. Bardzo ważne jest prawidłowe zbilansowanie metabolizmu, produkcji hormonów i odporności.

Alexitimia: jaki jest ten stan, jego objawy i leczenie?

Aleksytymia jest cechą psychologiczną lub cechą osobowości, w której osoba, która regularnie doświadcza spektrum różnorodnych emocji, nie jest w stanie ich zrozumieć, poczuć i wyrazić, aby wyrazić swoje uczucia słowami.

Po raz pierwszy termin aleksytymia zaczął pojawiać się w kręgach naukowych na przełomie lat 60 i 70 XX wieku. Opis zjawiska i nazwa należą do psychiatry i psychoanalityka Petera Sifneosa, którzy na podstawie obserwacji pacjentów kliniki psychosomatycznej opisali główne przejawy odchylenia.

Co jest ważne, aby wiedzieć o stanie

Dosłownie termin ten jest tłumaczony jako "bez słów na uczucia", a właściwy stres w tym słowie przypada na czwartą sylabę. Ten nietypowy „choroba” nie jest zawarte we wspólnym listy chorób (ICD-10), a równocześnie jest zdolna ekspresji jako niezależny rysunku, i będzie uzupełniać głównym objawem choroby wpływają na psychikę człowieka.

Należy zauważyć, że aleksytymia występuje u 80% osób z autyzmem, często towarzyszy depresji, schizofrenii. I to zjawisko wymaga pewnej korekty i pomocy ze strony specjalisty.

Alexitimia, wpływając na układ nerwowy, niezależnie, bez współistniejących chorób, nie wpływa negatywnie na intelekt. W przeciwieństwie do tego, aleksytymycy z wąskim racjonalnym myśleniem, skłonni do rozumowania i analizy, często wykazują wysokie wyniki testu IQ.

Czujesz stałe zmęczenie, depresję i drażliwość? Dowiedz się o lek, który nie jest dostępny w aptekach, ale lubią wszystkie gwiazdy! Aby wzmocnić system nerwowy, jest to dość proste.

Czynniki i podstawy rozwoju państwa

Głównymi przyczynami mogącymi wywołać pojawienie się i rozwój tego zjawiska może być kilka. Ale zanim zaczniesz komponować pomysł na ich temat, musisz zrozumieć, które warianty aleksytymii się wyróżniają.

Formy odchylenia

Podstawowa, stała forma. W przeciwnym razie jest to zwyczajowo nazywane "wrodzony". Powstaje na podstawie warunków somatycznych. Często jest zauważalne od najmłodszych lat i jest niezwykle trudne do naprawienia.

Drugorzędna lub nabyta forma. Deklaruje się zwykle w dorosłości, ma psychologiczne podstawy rozwoju. Można go skutecznie wyleczyć poprzez odpowiedni wpływ psychologa, psychoterapeuty.

Podstawowa forma: podstawy rozwoju

Pod względem czynników wrodzonych wpływ mają następujące punkty:

  • ciężkie porody, niedotlenienie mózgu u dziecka;
  • powikłania w czasie ciąży, ciężkie choroby zaawansowanej matki;
  • niektóre przywary płodu w rozwoju płodu; wśród nich znajdują się mikroskopijne uszkodzenia organiczne dużego mózgu, w szczególności ciała modzelowatego, które służy jako połączenie między półkulami; w aleksytymii wzrasta aktywność prawej półkuli, natomiast aktywność lewej, odpowiedzialnej za symbolizm, wyobraźnię, jest praktycznie stępiona.

Ponadto ciężkie choroby somatyczne, które są przenoszone przez dziecko w pierwszym roku życia i we wczesnym dzieciństwie, mogą wywołać symptomatologię.

Nabyta forma: czynniki prowokujące

Drugi wariant "ułomności" ma w swym fundamencie wiele różnych "drażniących", które niezmiennie prowadzą do dwóch punktów: wykształcenia i obecności poważnych okoliczności psychotraumatycznych. Często w psychologii nacisk kładziony jest na tę formę. Główne metody korekcji ukierunkowane są nie tylko na wyeliminowanie zauważalnych objawów aleksytymii, ale także na usunięcie ogólnego stanu spowodowanego przez przyczynę stresu.

Najbardziej prawdopodobne przyczyny wystąpienia to:

  • brak wychowania emocjonalnego, kosztem którego wyobraźnia, umiejętność wyjaśniania i wyrażania swoich uczuć i doświadczeń, zdolność postrzegania i rozumienia tła emocjonalnego innej osoby, pozostają nierozwinięte;
  • Technologia edukacji negatywnej, sugerująca ogromną liczbę zakazów, w szczególności w zakresie demonstrowania uczuć; manifestacja emocji jest uznawana za niedopuszczalną w rodzinie, dziecko stale otrzymuje komentarze (do kar) od dorosłych;
  • do liczby silnych zdarzeń psychotraumatycznych, szczególnie niebezpiecznych w dzieciństwie, można odnieść się do śmierci bliskiej osoby, przemocy (fizycznej i psychicznej), dostania się w sytuacje krytyczne z ryzykiem dla życia;
  • w wielu przypadkach "nieświadomość" zmysłów pojawia się jako mechanizm ochronny;
  • wpływają także na brak kontaktu emocjonalnego z matką, chłód, obojętność innych członków rodziny.

W "grupie ryzyka" są ludzie, którzy są skłonni do samotności, zamknięci, nietowarzyscy. Uważa się, że mężczyźni są najbardziej podatni na aleksytymię ze względu na specyfikę wychowania i psychiki.

Hipochondry i osoby o niskiej oporności na stres mogą również wykazywać objawy charakterystyczne dla takiego zjawiska, jak aleksytymia.

Główne przejawy

Alexitimia jest stale przejawiającą się "patologią". Według badań przeprowadzonych w różnych krajach, okazuje się, że do 25% ludzi ma albo nałogi, albo szereg wyraźnych objawów "choroby".

Objawy często objawiają się w sposób złożony, jednak w zależności od indywidualnych cech mogą pojawić się tylko niektóre cechy.

Objawy

Dominującym symptomem jest niezdolność do ubierania swoich wewnętrznych doświadczeń słowami.

Stąd niemożność pokazania uczuć za pomocą gestów, zachowań, mimiki twarzy. Jednocześnie trudności w zrozumieniu spowodowane są nie tylko osobistymi emocjami. Alexitimics nie może uchwycić emocjonalnego nastroju innej osoby, wyrazić współczucia, sympatii lub pozytywnych uczuć wobec innych. Prowadzi to do przerwania relacji międzyludzkich, aw rezultacie do samotności. Istnienie "poza społeczeństwem" zwykle wybiera się przymusowo, ale dobrowolnie.

Ze względu na powszechność racjonalnego podejścia, ludzie z aleksytymią zaprzeczają obecności intuicji. Alexitimics mają nierozwiniętą wyobraźnię, nie wiedzą, jak marzyć. To odradza pewien odcisk na snach. Jeśli pamiętasz sen, zwykle wygląda to na zestaw standardowych, codziennych czynności. Trudno jest takim ludziom angażować się w kreatywne rzeczy, nie mają pragnienia takiej autoekspresji.

Charakterystyczną cechą jest pragnienie ciągłego wnioskowania, długiego i żmudnego procesu myślowego. Ze względu na niemożność zrozumienia wewnętrznych doświadczeń, zachowanie aleksytymistów z zewnątrz może wyglądać jak udawana. Łatwo powtarzają zewnętrzne emocjonalne reakcje innych, ale jednocześnie zupełnie nieświadome. W mowie takich osób można znaleźć wiele dosłownych zapisów emocji, które są jedynie wynikiem analizy i rozumowania.

Typową manifestacją takiej patologii jak aleksytymia jest "substytucja pojęć". Pytany o swoją wewnętrzną samoświadomość, pacjent może opisać fizyczne odczucia, odnosząc się do faktu, że nie odczuwa nic emocjonalnie.

Istnieje również wiele charakterystycznych objawów:

  • od czasu do czasu "popchnięte" wewnątrz emocji wybuchają ogniskami agresji, drażliwości;
  • Niedostatki emocjonalne są również częstym objawem, w czasach, gdy dana osoba znajduje się w stanie afektu;
  • stała kontrola nad samym sobą, celowy zakaz wyrażania jakichkolwiek emocji;
  • poczucie niższości życia, obecność nudy, apatia;
  • mowa zwykle wygląda na suchą, szczupłą, ograniczoną - praktycznie nie ma metafor, ekspresyjnych porównań;
  • wraz z trudnościami w zrozumieniu wewnętrznych emocji, ogólnie mogą pojawić się problemy z samopozycją;
  • Zarówno psychologiczne, jak i fizjologiczne potrzeby pacjentów z tym zjawiskiem są często ignorowane;
  • niechęć do refleksji;
  • nacisk kładzie się zawsze na sytuacje zewnętrzne.

Zamknięcie oczu na taką symptomatologię, odmowa szukania pomocy u specjalistów może prowadzić do katastrofalnych konsekwencji. Na tle "choroby", depresji, nerwice mogą stopniowo się rozwijać, skłonność do ataków paniki i autyzmu społecznego.

Często występują również nadmiar negatywny wpływ na dobre samopoczucie w chodzeniu do pracy, uzależnienie od alkoholu i substancje narkotyczne.

Jeśli z czasem taka osoba nie otrzyma pewnego rodzaju pomocy, wówczas na tle negatywnej cechy rozwiną się choroby typu psychosomatycznego. Mogą wpływać na układ sercowo-naczyniowy i moczowo-płciowy, wpływają na pracę przewodu pokarmowego i układu oddechowego, przejawiają się w postaci ciężkich reakcji alergicznych. W rezultacie, wraz z wprowadzoną "patologią", konieczna będzie również dodatkowa terapia, której celem będzie pozbycie się chorób typu cielesnego.

Metody korekty

Większość patologicznych przejawów psyche sugeruje leczenie typu kombinowanego, gdy wraz z efektem psychoterapeutycznym przeprowadzana jest korekta stanu zdrowia leku. Jednak ze względu na fakt, że aleksytymia nie działa jako choroba bezpośrednia, tempo terapii jest w większym stopniu uzależnione od psychoterapeutycznych metod pracy.

Możliwe leczenie farmakologiczne

W sytuacjach, w których aleksytymia nie jest solową manifestacją, ale dodatkowym objawem jakiejkolwiek choroby psychicznej, konieczne jest bezpośrednie leczenie.

W przypadku zaburzeń depresyjnych można wybrać leki przeciwdepresyjne; środki uspokajające, uspokajające benzodiazepiny mają zastosowanie w przypadkach, gdy występują reakcje afektywne, ataki paniki. Obowiązkowe jest stosowanie leków o typie farmakologicznym, jeśli aleksytymia wywołała rozwój jakiejkolwiek nerwicy.

Pewnego rodzaju leki są wymagane ze względu na choroby psychosomatyczne. W zależności od patologii i stopnia nasilenia, opracowywany jest niezbędny plan leczenia, najskuteczniejsze środki dobierane są indywidualnie.

Wpływ psychoterapeutyczny: podstawowe metody

Biorąc pod uwagę odchylenie w psychologii, główny nacisk kładziony jest na stopniowe kształtowanie wyobraźni i fantazji. Do tego wykorzystywane są różne opcje terapii sztuką. Mogą obejmować ekspozycję poprzez muzykę, baśniową terapię, rysunek i modelowanie.

Integralną częścią korekty jest terapia Gestalt. W niektórych przypadkach wskazane jest uciekanie się do hipnozy, psychodynamicznej i poznawczo-behawioralnej psychoterapii lub fizykoterapii w celu usunięcia różnych zacisków mięśniowych. Ale popularna psychoanaliza w sytuacji niemożności zrozumienia twoich wewnętrznych uczuć jest zwykle bezsilna. Podczas leczenia nacisk kładziony jest również na opracowanie wewnętrznych lęków i fobii.

Interwencja psychoterapeutyczna powinna być prowadzona zarówno indywidualnie, jak iw formie terapii grupowej.

Ta ostatnia opcja pozwala wyzwolić się, rozwinąć umiejętności komunikacyjne, nauczyć się rozumieć stany emocjonalne innych ludzi. Dlatego konieczne jest szkolenie.

Dodatkowe drogi są oddzielone od psychoterapeutycznej korekty wpływu. Odwiedzanie szkoły tańca, nauka w kręgu teatralnym i inne metody twórczego i emocjonalnego rozwoju często mają pozytywny wpływ na państwo. Należy jednak pamiętać, że niezależna korekta nie pozwoli na osiągnięcie koniecznych rezultatów. A w przypadku nawet nabytej postaci "patologii" wymagana jest interwencja kompetentnego specjalisty, który przeprowadzi niezbędną diagnostykę i będzie w stanie udzielić najbardziej kompletnej pomocy w każdym indywidualnym przypadku.

Proces pozbycia się "katastrofalnej dolegliwości" może zająć dużo czasu i wysiłku. I tylko przy obecności prawdziwego wewnętrznego pragnienia, aby się go pozbyć, każdy wpływ terapeutyczny da pożądane rezultaty. Zajęcie się sobą, podjęcie decyzji o potrzebie zmiany, stworzenie wewnętrznej chęci, by nie rezygnować z pomocy specjalistów, to pierwsze kroki w kierunku nowego życia.

Autor artykułu: Łobzowa Alena Igorevna, psycholog kliniczny, specjalista z zakresu psychologii rozwojowej

Chcesz schudnąć przed latem i poczuć światło w ciele? Specjalnie dla czytelników naszej witryny 50% zniżki na nowy i bardzo skuteczny środek odchudzający, który.

Czytaj więcej >>>
Znajdź bezpłatnego lekarza-psychoterapeutę w swoim mieście online:

Alexithymia

Wszyscy ludzie doświadczają pewnych emocji. Są różne - złe i przyjemne. Człowiek zazwyczaj rozumie, co czuje, ponieważ rozpoznaje własne doświadczenia i potrafi je opisać. Istnieje jednak pewien odsetek ludzi, którzy nie potrafią rozpoznać lub wyrazić swoich emocji słowami, co nazywa się aleksytymią. Jakie są jego przyczyny, oznaki, objawy i sposoby leczenia?

Co to jest Alexithymia?

Co to jest Alexithymia? W tłumaczeniu greckiej aleksytymii jest zaburzeniem, w którym jednostka nie jest w stanie rozpoznać własnych uczuć i opisać je słowami. Dlatego często takie osoby nie rozumieją, co się z nimi dzieje, i nie mogą sympatyzować z innymi ludźmi, którzy doświadczają pewnych uczuć.

Ludzie cierpiący na aleksytymię mają następujące wspólne cechy:

  • Konflikt.
  • Niska odporność na stres.
  • Nierozwinięta fantazja.
  • Trudności z opisaniem twoich emocji.

Psychologowie zauważają zwiększone ryzyko wystąpienia chorób somatycznych, które powstają na ludzkich emocjach. Gdy osoba dotkliwie odczuwa pewne emocje, rozpoznając je i rozumiejąc, jest w stanie je wyeliminować lub ostatecznie uspokoić. Kiedy dana osoba nie rozumie własnych doświadczeń, nie ma możliwości znalezienia właściwego podejścia do ich wyeliminowania.

Ważnym momentem w doświadczeniu emocjonalnym jest lekcja życia. Każda osoba sama wypracowuje pewne wnioski oparte na emocjach, których doświadcza. Jeśli emocje są pozytywne, dochodzi do wniosku, że zrobił wszystko dobrze. Jeśli odczucia są negatywne, osoba analizuje swoje działania, co doprowadziło do wyniku negatywnego. Lekcja życia minęła, jeśli osoba poprawiła swoje działania, co doprowadziło do wyniku negatywnego ostatnim razem, a teraz dają pozytywny wynik.

Osoba z aleksytymią nie jest w stanie wyciągnąć wniosków na podstawie lekcji, jakie daje mu życie, ponieważ nie może zrozumieć, jakie uczucia przeżywają.

Aleksytymia pozbawia człowieka zrozumienia różnicy między zmysłami mentalnymi i cielesnymi. Również jednostka nie postrzega świata we wszystkich jego przejawach, nie uczy go adekwatnej odpowiedzi na stresujące i konfliktowe sytuacje. Taka osoba nie ma ani motywacji, ani wartości, ani celów, które pojawiają się pod wpływem pozytywnych bodźców emocjonalnych.

Objawy

Jak rozpoznać aleksytymię? Najważniejszym objawem jej manifestacji jest niezdolność osoby do wyrażenia w słowach tego, co czuje. Na tle emocjonalnego "analfabetyzmu" człowiek często rozwija się intelektualnie.

Ponieważ jednostka nie jest w stanie zrozumieć emocji, jest absolutnie skłonna do empatii. Czasami wydaje się niewrażliwy lub samolubny. W rzeczywistości jest chętny do empatii, po prostu nie wie, jak to zrobić. Dlatego w podobnej sytuacji dość często rozwiązuje problem zwykłą frazą.

Częste nieporozumienia i konflikty między ludźmi a innymi. Ponieważ nie rozumie ich doświadczeń, nie jest w stanie zmienić swojego zachowania i podejścia do nich na czas.

Najbardziej uderzającym symptomem jest pragmatyzm na tle całkowitego braku kreatywności. Skłonność do kreatywności może rozwinąć się tylko u ludzi, którzy wyraźnie doświadczają i rozumieją swoje emocje. Z aleksytymią osoba nie jest w stanie zrozumieć swoich własnych doświadczeń, dlatego myśli pragmatycznie i logicznie.

Jednak ogniska emocji, które osoba wylewa na innych, ale nie rozumieją, co się z nim dzieje, nie są rzadkością.

Są trudności z odpowiednią refleksją nad otaczającym światem. Ponieważ człowiek nie odczuwa emocji świadomie je rozumiejąc, nie ma czasu na reakcje na przejawy innych i szybko się zmienia. Jeśli chodzi o samoregulację, nie ma tutaj żadnych szczególnych problemów. W razie potrzeby osoby z aleksytymią mogą szybko zmienić się zarówno na poziomie zewnętrznym, jak i wewnętrznym, w pełni dostosowując się do nowych warunków życia.

Objawy

Najbardziej oczywistą oznaką aleksytymii jest samotność osoby. Wynika to z faktu, że nie wie, jak utrzymywać kontakt z innymi, którzy są zbudowani na poziomie emocji. Czuje emocje, ale ich nie rozumie. Nie jest w stanie wyrazić doświadczenia słów, aby ludzie zrozumieli, co się z nim dzieje. Ponadto nie jest on w stanie odpowiednio wyrazić swoich emocji, co może prowadzić do nieporozumień. Skutkiem tych czynników jest samotność.

Nie mogą wykonywać działań związanych z kreatywnością, tworzeniem, rozwojem. Wszystko jest przerażające i mylące. Człowiek nie może ani fantazjować, ani wyobrażać sobie, że ogranicza swoje umiejętności.

Takie osoby mogą zupełnie nie mieć marzeń. A jeśli coś marzy, to tylko codzienne życie.

Problemy nie mogą opierać się na impulsach emocjonalnych. Jeśli mówimy o intuicji, to całkowicie ją odrzucają.

Opisując ich doświadczenia, takie osoby często używają słów opisujących wrażenia cielesne. Nie mogą dzielić i widzieć różnicy między bólem a cierpieniem, radością i ciepłem.

Samo życie takich ludzi staje się nudne z powodu braku emocji, a sfera społeczna jest niespokojna. Ponieważ osoba nie jest w stanie zrozumieć uczuć partnera, wydaje mu się, że wymyśla problemy. Brak zrozumienia poczucia winy lub sumienia powoduje przeniesienie odpowiedzialności na inne osoby. I to nie pomaga budować silnych relacji.

Inne objawy aleksytymii to:

  1. Negatywne postrzeganie świata.
  2. Skłonność do depresji.
  3. Strach przed nowym.
  4. Efektywne wizualnie myślenie.

Z zewnątrz osoba wydaje się niewrażliwa, samolubna, pragmatyczna i logiczna. Z jednej strony przyciąga on swój trzeźwy pogląd na świat. Z drugiej strony, jest obce takiej koncepcji, jak bliskość, która tworzy się między ludźmi na poziomie uczuć.

Przyczyny

Niektórzy są skłonni wierzyć, że aleksytymia jest chorobą. Inni wolą nazywać to zjawisko jedynie własnością człowieka. Warunkowo aleksytymia dzieli się na pierwotną i wtórną. Pierwotna aleksytymia jest spowodowana wadami wrodzonymi, które pojawiają się podczas rozwoju płodu, narodzin osoby, przejścia pierwszych chorób w okresie niemowlęcym. Wtórna aleksytymia jest spowodowana następującymi przyczynami, które mogą wystąpić w bardziej dorosłym wieku:

  • Stres.
  • Traumatyczne doświadczenia.
  • Zaburzenia psychiczne itp.

Niektórzy eksperci identyfikują przyczyny aleksytymii w aspektach społeczno-kulturowych. Człowiek nie ma dobrego wykształcenia i kultury komunikacji, jest na niższym poziomie społecznym, tzn. Nie ma żadnego wychowania, w którym studiowałby siebie, swoje uczucia i sposoby wyrażania swoich emocji.

Z punktu widzenia psychoanalizy aleksytymia może być nazwana emocjonalną głupotą, która rozwija się jako mechanizm ochronny dla określonej sytuacji stresowej. Na osobę stale wpływają pewne negatywne czynniki. Jeśli dana osoba nie poradzi sobie z nimi, wtedy zaczyna się do nich przyzwyczajać emocjonalnie. Mechanizmem ochronnym psychiki jest emocjonalny brak odpowiedzi na to, co się dzieje.

Pewne koncepcje edukacyjne, dzięki którym osoba przechodziła w dzieciństwie, mogą prowadzić do aleksytymii. Na przykład "mężczyźni nie płaczą" lub "wyrażają emocje publicznie nieprzyzwoite" mogą prowadzić do rozwoju osoby, która może uciskać własne doświadczenia.

Nie można wykluczyć tych przypadków, gdy emocje są karane lub podatne na ośmieszenie. Jako dziecko rodzice karze osobę, która płacze lub śmieje się zbyt głośno. Przyjaciele kpią z uczuć miłości dziecka. Negatywne doświadczenie takich doświadczeń sprawia, że ​​nie okazujesz swoich uczuć i nawet nie zwracasz na nie uwagi.

Leczenie

Niejasne przyczyny prowadzą do braku pełnoprawnego leczenia aleksytymii. Jeśli mówimy o pierwotnej aleksytymii, trudno będzie przepisać leczenie. W pewnym momencie nastąpiło odchylenie, którego nie można rozpoznać.

Zwykle prowadzone są różne prace terapeutyczne w celu wyeliminowania aleksytymii. Są skuteczne, jeśli mówimy o wtórnej aleksytymii i innych czynnikach jej występowania. Jakościową pomoc psychoterapeuta można uzyskać na stronie psymedcare.ru.

Znając powody wystąpienia emocjonalnego braku ekspresji, możesz skierować pracę terapeuty, by ją wyeliminować. Tutaj używamy technik takich jak:

  • Terapia sztuką.
  • Sugestia.
  • Hypnotechnics.
  • Psychoterapia psychodynamiczna.
  • Terapia Gestalt.

W procesie eliminacji problemu musisz być cierpliwy. Wyniki nie pojawią się natychmiast. Techniki są skuteczne, gdy dana osoba musi wykazać się kreatywnością, ponieważ wiąże się z manifestacją emocji. Im bardziej żywe i na dużą skalę staje się stworzenie osoby, tym lepiej.

Praca jest najpierw ukierunkowana na manifestację emocji, a następnie na ich zrozumienie i rozpoznanie. Osoba powinna opisać, co czuje, używając różnych znanych mu materiałów i słów. Ważna jest tutaj obserwacja emocji innych ludzi: jak się manifestują i jak są rozpoznawani z zewnątrz.

Leki stosuje się tylko w sytuacjach zaburzeń depresyjnych i psychosomatycznych. Mają one na celu tłumienie negatywnych doświadczeń i wyeliminowanie objawów fizjologicznych. Jednak prace terapeutyczne na tym etapie nie są wykluczone, ponieważ główne są myśli i świadome doświadczenia. Stosuje również zbilansowaną dietę, która pomaga w ustaleniu związku między stanem osoby a jej emocjami.

Prognoza

Oczekiwana długość życia nie wpływa na aleksytymię. W tym samym czasie pogarsza się jakość życia. Prognozowanie obecności aleksytymii to skromne i samotne życie, pozbawione kolorów i przyjemnych chwil.

Po pierwsze, osoba nie rozumie samego siebie. Uczucia, których może doświadczyć, ale nie dają mu energii, którą otrzymują zdrowi ludzie. Pozytywne emocje mogą motywować, negatywne - unikać niebezpieczeństw lub prowadzić lekcję. Wszystko to pozbawiło człowieka cierpiącego na aleksytymię.

Po drugie, wszelkie relacje z partnerami pogarszają się. Osoba nie potrafi wyrazić swoich emocji i odpowiednio reagować na uwagi innych. Człowiek nie umie współczuć, co czyni go bezdusznym i nieczułym. Pragmatyczne podejście nie zawsze jest dobre, co sprawia, że ​​jest on indywidualny, okrutny i samolubny. Ludzie nie rozumieją, jak nawiązać kontakt z kimś, kto nie wyraża emocji, a zwłaszcza nie mówi o nich.

Życie społeczne staje się nikłe ze względu na brak ludzi w życiu, którzy potrafią to zaakceptować bez emocji i bliskości. Rezultatem braku emocji jest monotonne życie, w którym wszystko jest jasne i monotonne. Życie z aleksytymią staje się logiczne i proste, ponieważ człowiek nie może znaleźć się w sytuacji, w której wszystko dzieje się z emocjami. Z jednej strony eliminuje nieplanowane problemy. Z drugiej strony nie ma sytuacji, w których dana osoba nie odwiedzała wcześniej.