Czy choroba Alzheimera jest przenoszona przez dziedziczenie?

Stwierdzenie, że choroba Alzheimera jest dziedziczna, nie jest całkowicie poprawne. Od rodziców dziecko otrzymuje 23 pary chromosomów. W każdej parze jeden chromosom pochodzi od matki, a jeden od papieża. Chromosomy są strukturami nukleoproteinowymi w jądrze komórki eukariotycznej. Składają się z długiej cząsteczki DNA i zawierają dużą liniową grupę genów. Zakłada się, że choroba może być związana z mutacjami w genach APP, preseniliny 1 i prezeniliny 2. Ich zdolność do mutacji może być przenoszona z pokolenia na pokolenie. Jednak obecnie naukowcy nie mają powodu, aby łączyć chorobę z modelem genetycznym. Faktem jest, że najbardziej prawdopodobnym źródłem ryzyka jest APOE, ale naukowcy mogli powiązać zmiany genetyczne tylko z niektórymi przypadkami choroby. Badanie pacjentów w wieku do 60 lat wykazało, że tylko 9% przypadków jest związanych z rodzinnymi mutacjami genetycznymi. Jest to mniej niż 0,01% liczby wszystkich pacjentów. Przyjmuje się, że dziedziczny allel genu APOE E4 może stanowić około 50% przypadków choroby po 60 latach. Jednocześnie z chorobą wiąże się około 400 genów. Niektóre z nich przyczyniają się do rozwoju choroby, a niektóre, przeciwnie, zmniejszają ryzyko choroby.

Choroba Alzheimera - dziedziczna lub nie

Jest możliwe, że członkowie rodziny pacjentów są w grupie wysokiego ryzyka. Jest możliwe, że podwoi się, jeśli w rodzinie jest więcej niż jeden pacjent. Jednocześnie nie powinniśmy zapominać, że mutacje genowe tworzą jedynie żyzną glebę dla rozwoju choroby, ale nie są jej bezpośrednią przyczyną. Innymi słowy, mówimy o złożonej zależności skazy i odporności, którą zapewnia dziedziczny materiał komórek. Niektóre geny w momencie zmiany stwarzają warunki do wystąpienia choroby, ale niektóre jej zapobiegają. Kto wygra, jest nieznany, więc nie powinieneś panikować z wyprzedzeniem, jeśli zdiagnozowano kogoś z bliskiej rodziny.

Kwestia, czy choroba Alzheimera jest przenoszona przez dziedziczenie, przypomina nieco mówienie, że schizofrenia jest dziedziczona przez dziedziczenie. Dziedziczna skaza jest całkiem możliwa, ale tylko przez nią rozumie coś mistycznego i mitologicznego. Co jest wspólnego? Etiologia choroby i zaburzenia są nieznane. Z pewnością ten nieznany X jest w jakiś sposób związany z dziedzicznością. Mutację w genach może dostarczyć sam materiał genetyczny, ale tylko poprzez stworzenie predyspozycji do charakterystycznych cech metabolizmu i innych czynników.

Na korzyść genetycznej teorii choroby Alzheimera mówi, że jeśli oboje rodzice są chorzy, to prawdopodobieństwo, że choroba zostanie znaleziona, a ich dziecko jest bliskie 100%. Niektóre badania pokazują, że najbardziej aktywnym pod tym względem jest materiał genetyczny matki. Jednak wyniki tylko jednego badania wskazują na większe ryzyko choroby Alzheimera z dziedziczeniem ze strony matki. To po prostu wątpliwe, ale bardzo trudno uwierzyć, że ta kobieta jest bardziej narażona na tę chorobę. Ich średnia długość życia jest wyższa, dlatego powstaje taka iluzja. Niemniej jednak istnieje takie trwałe przekonanie. Nie udowodniono również, że osoby ubogie częściej zachorują, nie mają wykształcenia, a ich praca nie jest związana z pracą umysłową. Właśnie tacy ludzie na świecie. Intelektualiści są mniej powszechni we wszystkich krajach świata.

Choroba Alzheimera u dzieci nigdy nie powstaje. Jest to kolejny argument przemawiający za słusznością hipotezy genetycznej. Zmiany w genach są "zaprogramowane" dla określonego wieku.

Obecnie dostępne wyniki badań sprawiają, że choroba jest heterogeniczna w swoim pochodzeniu. W niektórych przypadkach ma charakter dziedziczny, ale w niektórych przypadkach nie. Ogromne znaczenie ma wiek początku. Jeśli wydarzyło się to przed 65 rokiem życia, dziedziczność prawdopodobnie odegrała najważniejszą rolę. Późniejsza diagnoza wskazuje, że były inne przyczyny, które dominowały. Przypomnij sobie, że formy rodzinne z wczesnym początkiem - to tylko 10% ogólnej liczby chorób. Pod tym oznacza początek 60-65 lat. Choroba Alzheimera w młodym wieku jest niezwykle rzadka. Znany jest tylko jeden przypadek, gdy znaleziono go u mężczyzny w wieku 28 lat. Jednak w ostatnich latach częstsze były przypadki diagnozy w wieku 45-50 lat.

Zakaźność choroby Alzheimera

Nie jest to dziwne, ale w tej chwili nie ma jasnej odpowiedzi na pytanie, czy można zarazić się chorobą Alzheimera. Przyjmuje się również założenie, że prionopodobne patogenne białka w niektórych przypadkach mogą powodować zaburzenia neurodegeneracyjne. Nie ma takich ważnych dowodów, ale 100% nie można odmówić. Białka Prion są rozumiane jako te, które tworzą amyloidy - masywne złogi, które prowadzą do śmierci komórki. Są przyczyną chorób takich jak choroba wściekłych krów, trzęsawka, kuru. Zespół Alzheimera rozwija się w podobny sposób. Jednakże, włókienka amyloidu powstają kosztem samych zepsutych cząsteczek białka. Dlatego nie można go nazwać prionem, ale tylko prionopodobny.

Choroby Prion mogą zostać zainfekowane, jeśli organizm dostanie cząsteczki białka - priony chorego lub zwierzęcia. Oddziałując z innymi białkami komórkowymi, zmieniają swoją strukturę na chorobotwórczą. Jest to spowodowane przeniesieniem nieprawidłowej konfiguracji. Prionopodobne, takie jak choroba Alzheimera, Parkinsona i inne choroby neurodegeneracyjne, nie mogą być zakażone. W każdym razie był tak wyjątkowo rozważony przed wynikami eksperymentów Centrum Studiów Zdrowotnych Uniwersytetu w Teksasie i University College London. Ich pracownikom udało się uzyskać pojawienie się płytek amyloidowych w mózgu u myszy. Białko patogenne "zainfekowane" zdrowe.

Następnie przeprowadzono badanie tkanki mózgowej kilkudziesięciu pacjentów z prionową chorobą Creutzfeldta-Jakoba. Osiem z nich zmarło, aw tkankach zostały ujawnione objawy chorobotwórczego beta-amyloidu, który mówi już o początku choroby Alzheimera. Wszyscy badani pacjenci jako dziecko źle się urósł i zostali nakłaniani przez hormony wzrostu, które spowodowały śmierć ludzi z przysadki mózgowej. To się stało w latach 80-tych. Dostali białko, które spowodowało chorobę Creutzfeldta-Jakoba. Wszyscy pacjenci byli młodsi niż 50 lat, a prawdopodobieństwo, że objawy Alzheimera pojawiły się poza infekcją po wstrzyknięciu hormonów wzrostu było bardzo niskie. Dziwne hormony wzrostu, które zostały zanieczyszczone prionami i patogennymi cząsteczkami beta-amyloidu.

Specjaliści zareagowali na uzyskane wyniki i same badania z wielkim sceptycyzmem. Zbyt mała grupa próbek, tylko osiem osób. Nie daje podstaw do zmiany pozycji w związku z tym, czy choroba Alzheimera może być przenoszona w taki sam sposób, jak choroba prionowa. A obecność choroby Alzheimera o wczesnym początku jest nadal niemożliwa do zaprzeczyć. Jest jeszcze jedno założenie. Pewne złogi białkowe mogą być bodźcem do wzajemnego tworzenia. Możliwe, że patogeniczne priony prowokowały tworzenie włókienek z beta-amyloidu... To prawda, to tylko próba wyjaśnienia sytuacji. Do tej pory nie było przypadku, że choroba Creutzfeldta-Jakuba doprowadziła również do osadów Alzheimera. Znaleziono je tylko u tych, którym przepisano te skażone hormony wzrostu.

Istnieje prostsza interpretacja. Priony zakłócają zdolność tkanki mózgowej do oczyszczania zepsutego białka. W rezultacie po prostu zgromadził się i pojawił się w postaci depozytów i tablic.

Nie doszło do hałaśliwych odczuć, a badania tkanki mózgowej tych niefortunnych pacjentów nie pozwalają stwierdzić, że choroba Alzheimera jest przenoszona przez spożywanie białka z jednego organizmu do drugiego. Nie ma jednak absolutnej pewności, że jest to niemożliwe na pryncypialnym poziomie. Więc nie martw się o przeniesienie choroby Alzheimera. Białko z jednego organizmu do drugiego nie "skacze" samo.

Hipotetyczne przyczyny choroby

Jak już wspomniano powyżej, dziedziczność tworzy jedynie sprzyjające tło dla inicjacji i rozwoju zmian chorobotwórczych. Jaki proces prowadzi do śmierci neuronów i gromadzenia się płytek? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Istnieją trzy główne hipotezy:

  • amyloid - choroba występuje z powodu odkładania się beta-amyloidu (Aβ);
  • Cholinergiczny - ze względu na zmniejszoną syntezę neuroprzekaźnika acetylocholiny;
  • Hipoteza tau - proces jest wyzwalany przez odchylenia w strukturze białka tau.

Hipoteza amyloidu stała się najbardziej rozpowszechniona i znacząca. Jego postulaty były wielokrotnie potwierdzane przez jego związek z modelem genetycznym. Zwolennicy koncepcji uważają, że akumulacja beta-amyloidu sekwencyjnie wyzwala mechanizmy procesów neurodegeneracyjnych, ale same w sobie nie prowadzą do patologii. Prawdziwa natura nie jest jasna. Jasne jest tylko, że od momentu rozpoczęcia akumulacji do osiągnięcia krytycznego wyniku w śmierci neuronów mijają lata.

Uczymy się: choroby Alzheimera - czy jest ona dziedziczna

Wiele osób, których krewni cierpią z powodu tej strasznej choroby, obawiając się o jego zdrowie, cud, i choroby Alzheimera czy odziedziczyła nie jest transmitowany.

Lekarze nazywają tę chorobę epidemią XXI wieku. procesy degeneracyjne w komórkach nerwowych mózgu, który jest odpowiedzialny za czynności poznawczych prowadzić do rozwoju choroby.

Choroba zaczyna się od tak niewielkich objawów, że nie można ich natychmiast zauważyć. Z biegiem czasu stan pacjenta pogarsza się coraz bardziej, a zmiany stają się nieodwracalne. Małe zapominanie zamienia się w wielkie problemy z pamięcią, mowa staje się niewyraźna, sprawy codzienne są trudne. Wszystko to prowadzi chorego do stanu, w którym nie może się obejść bez pomocy z zewnątrz.

Ludzie z chorobą Alzheimera żyją około 10 lat po wystąpieniu choroby. Śmierć zwykle pochodzi z braku jedzenia lub zapalenia płuc. Około 10% populacji osób starszych (powyżej 65 lat) cierpi na tę dolegliwość. Znacznie więcej cierpienia wśród tych, którzy przekroczyli 85-letni znak. Ponad połowa z nich.

Dziedziczność i choroba

Lekarze zwracali uwagę na to, że pacjenci z chorobą Alzheimera mają krewnych (w poprzednich pokoleniach) z tą samą dolegliwością. Wiele prac naukowych naukowców potwierdza ten fakt: dolegliwość jest dziedziczna. Statystyki również to pokazują. Co więcej, jeśli w jednej rodzinie jest więcej niż jeden pacjent, to ryzyko dla kolejnych pokoleń członków tej rodziny jest dwa razy większe. Wszystkie te dane potwierdzają: choroba Alzheimera jest chorobą genetyczną.

Dzieci otrzymują od rodziców wiele rzeczy: charakter, nawyki, dane zewnętrzne, choroby. Odpowiedzialna za to jest duża liczba genów. Wszyscy oni "żyją" w pewnych strukturach komórek ludzkiego ciała, zwanych chromosomami. Istnieją geny z cząsteczek DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy).

Od obojga rodziców dziecko otrzymuje 23 pary chromosomów (jeden zestaw od matki, jeden od ojca). Każdy gen przechowuje informacje o strukturze ludzkiego ciała. Różne okoliczności mogą wpływać na geny - zmieniają się. W takich przypadkach rozwija się jakaś choroba. Jeśli występuje poważne zaburzenie, gen ulega mutacji.

Naukowcy zajmujący się genetyką są pewni, że choroba Alzheimera i dziedziczenie są ściśle ze sobą powiązane. Ponadto eksperci ustalili, które chromosomy są winne tego, mianowicie 1, 14, 19, 21. Oba rodzaje chorób są dziedziczone - takie, w których schorzenie rozwija się wcześnie (w ciągu 40 lat i później), i rodzaj, który przyczynia się do choroby w późniejszym wieku (65 lat i więcej).

Ale genetycy są przekonani, że zmiana struktury genów nie jest jedyną przyczyną choroby. Wrodzone predyspozycje, wraz ze sposobem życia, środowiskiem i warunkami naturalnymi, przyczyniają się do rozwoju choroby. Ale dziedziczność jest głównym czynnikiem w rozwoju choroby.

Metody przenoszenia choroby

Genetyka zidentyfikowała dwa rodzaje genów, które przyczyniają się do wystąpienia choroby Alzheimera. U nosicieli pierwszego genotypu patologia z konieczności stanie się dziedziczna. Żadne czynniki zewnętrzne nie wpływają na proces.

Ten genotyp ma swoją własną odmianę:

  • prekursor amyloidu (21. chromosom);
  • PS-1 - presenilina 1 (chromosom 14);
  • PS-2 - presenilina 2 (pierwszy chromosom).

Gen ten działa na dziedziczność w taki sposób, że choroba zaczyna się od typu dominującego-autosomalnego. Taka patologia nazywa się rodzinną chorobą Alzheimera.

Charakteryzuje się wczesnym początkiem rozwoju, na długo przed upływem 60 lat. Wśród takich chorób, lekarze często doświadczają dolegliwości u osoby w młodym wieku, 30-40 lat. Ale ten typ patologii jest rzadki: na świecie diagnozuje się go w mniej niż tysiącu rodzin. Ta forma choroby jest uważana za najbardziej odkrywczą i jest w 100% dziedziczna.

Mniej niż sto rodzin na świecie ma mutujący poprzednik amyloidu. Ta mutacja pomaga w zwiększeniu produkcji białka. I to jest główna przyczyna rozwoju choroby Alzheimera.

Mutacja PS-1 ma nie więcej niż czterysta rodzin na planecie. Ten rodzaj wrodzonej choroby dotyka człowieka w bardzo młodym wieku - około 30 lat.

Bardzo niewiele rodzin (zaledwie kilkadziesiąt), głównie w USA, przechowuje gen PS-2. W porównaniu z wcześniejszymi typami choroby ta forma choroby występuje w późniejszym wieku.

Każdy, kto posiada jeden z tych genów, choroba Alzheimera rozwija się koniecznie. Dziedziczność odgrywa w tym dużą rolę. Objawy pojawiają się wcześnie. Dla tych osób, które mają tę formę dolegliwości wśród rodziców, braci i sióstr, zaleca się przeprowadzenie specjalnego testu i skonsultowanie się ze specjalistą chorób genetycznych z jego wynikami.

Czy dziedziczność zawsze jest werdyktem?

Postać późnej choroby Alzheimera występuje znacznie częściej. Jest także dziedziczna, ale nie oznacza to, że osoba, która ma chorego krewnego, musi zachorować. Te zmiany w genach, które występują w tej chorobie, wpływają tylko na ryzyko pojawienia się patologii (mogą być wyższe lub niższe), ale nie należą do bezpośredniej przyczyny rozwoju choroby.

Spośród genów wpływających na chorobę najczęściej badano apolipoproteinę. Ten gen można określić na podstawie testów laboratoryjnych, ale medycyna praktyczna rzadko go używa. Zazwyczaj ujawnia się to u osób biorących udział w specjalnych programach badawczych.

Ten gen ma wiele odmian. Około 25% ludzi ma ten rodzaj genu, który wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju choroby Alzheimera wraz z wiekiem i niekorzystnymi czynnikami zewnętrznymi.

Specjaliści w dziedzinie genetyki ustalili, że około 2% populacji ma drugi rodzaj tego genu w podwójnych liczbach - od matki i taty. Następca otrzymuje od rodziców 10-krotnie większe ryzyko zachorowania. Ale to nie znaczy, że zapadalność przyjdzie w stu procentach.

Apoliproteina ma trzeci rodzaj. W organizmach w co najmniej 60% populacji jest zawarty w podwójnej ilości. Ryzyko rozwoju choroby ocenia się jako średnie. Około połowa przewoźników, zbliżając się do granicy 80 lat, zachorowała.

Apolipoproteina genu ma inny rodzaj, który ma interesującą cechę - zdolność do ochrony (w łagodnej postaci) przed samą chorobą Alzheimera.

Nosiciele tego genu mają najmniejsze ryzyko zachorowania.

Genetyka wyciąga wnioski, że chociaż choroba ta ma charakter genetyczny, to nie we wszystkich przypadkach jest ona przekazywana odpowiednio następnemu pokoleniu, nie może być nieunikniona. I przy zachowaniu szeregu zasad (na przykład, zachowując właściwy sposób życia), unikanie patologii jest całkowicie możliwe.

Naukowcy nie zaprzestają swoich badań, ciągle dbając o to, aby nadal istniało wiele genów powiązanych z tą chorobą. Ale nie mają tak wielkiego wpływu.

Czy możliwe są środki zapobiegawcze?

Choroba Alzheimera powoduje nieodwracalne procesy w komórkach mózgu. Współczesne farmaceutyki nie oferują wystarczająco skutecznych środków przeciwko chorobie, dlatego należy przestrzegać pewnych zasad, aby zapobiec rozwojowi choroby.

Zapobieganie tej chorobie polega na wdrożeniu zaleceń, które lekarze zalecają w chorobach związanych z patologią komórek nerwowych. Są to następujące choroby:

  • uraz głowy;
  • nowotwory w komórkach mózgu;
  • niedoczynność tarczycy;
  • ciągły stres;
  • spadek poziomu estrogenów;
  • cukrzyca.

Terminowe leczenie tych schorzeń to profilaktyka choroby Alzheimera.

Środki zapobiegawcze obejmują następujące wskazówki:

  • nie pozwalać na stresujące warunki, myśleć pozytywnie;
  • chronić organizm przed działaniem różnych szkodliwych substancji (chemicznych, promieniowania i tym podobnych);
  • dobrze zjeść;
  • rzuć palenie i alkohol;
  • angażować się w wykonalne ćwiczenia fizyczne;
  • rozwijać się intelektualnie;
  • komunikować się z miłymi i inteligentnymi ludźmi.

Nie ma lepszych środków, niż żyć pełnym życiem, zdrowo się odżywiać, ciągle chodzić i nie męczyć ciała.

Choroba Alzheimera: przyczyny, objawy i leczenie. Choroba Alzheimera jest dziedziczna?

Choroba Alzheimera, przyczyny pojawienia się i objawy, które rozważymy w tym artykule, jest również nazywana demencją starczą typu Alzheimera. Wciąż nie jest to w pełni zrozumiałe dla lekarzy.

Eksperci przypisują tę patologię chorobom neurodegeneracyjnym, czyli tym, które powodują śmierć pewnych grup komórek nerwowych i jednocześnie postępującą atrofię mózgu.

Rozważymy szczegółowo, jak rozwinie się choroba i dowiemy się, czy istnieją sposoby jej leczenia i zapobiegania.

Główne objawy choroby

Główne objawy choroby Alzheimera znane są wielu ludziom, którzy nie mają nawet wykształcenia medycznego.

Mowa, z reguły, dotyczy przede wszystkim powolnej utraty pamięci krótkotrwałej (osoba nie pamięta ostatnio poznanych informacji), co pociąga za sobą utratę i najważniejszy i złożony system przechowywania informacji - pamięci długotrwałej.

Demencja jest kolejnym jasnym znakiem opisywanej patologii. Pod nim w medycynie rozumie się nabyte demencje, utratę mniej lub bardziej już istniejących umiejętności i wiedzy, do których dodano niezdolność do wchłaniania nowych informacji.

Innym towarzyszącym objawem i objawem choroby Alzheimera są zaburzenia funkcji poznawczych. Obejmują one zaburzenia pamięci, uwagi, zdolność poruszania się po terenie i czasie, a także utratę zdolności motorycznych, inteligencję, percepcję i zdolność asymilacji.

Niestety, stopniowa utrata wymienionych funkcji ciała prowadzi do śmierci pacjenta.

Jak doszło do rozpoznania "choroby Alzheimera"?

Oznaki choroby Alzheimera często przypisuje się po prostu nieuniknionym zmianom w starości. Jako osobna choroba została odkryta w 1906 r. Przez niemieckiego psychiatrę Aloisa Alzheimera. Opisał przebieg choroby kobiety, która zmarła w wyniku tej patologii (to była 50-letnia Augusta D.). Po tym podobne opisy zostały opublikowane przez innych lekarzy, a oni, nawiasem mówiąc, już używali terminu "choroba Alzheimera".

Nawiasem mówiąc, przez cały XX wiek diagnozę tę postawiono tylko tym pacjentom, którzy mieli objawy demencji przed ukończeniem 60 lat. Ale z czasem, po konferencji w 1977 r. Dotyczącej tej choroby, postawiono diagnozę niezależnie od wieku.

Kto jest najbardziej podatny na Alzheimera?

Wiek w podeszłym wieku jest głównym czynnikiem ryzyka tej choroby. Nawiasem mówiąc, kobiety podlegają temu 3-8 razy częściej niż mężczyźni.

Do grupy podwyższonego ryzyka należą również osoby mające krewnych z daną patologią, ponieważ istnieje opinia, że ​​choroba Alzheimera jest dziedziczona.

Jest to nie mniej niebezpieczne dla osób podatnych na depresję, a nawet dla osób, które opiekują się pacjentami z opisaną patologią.

Przyczyny choroby Alzheimera

Do tej pory nie ma pełnego zrozumienia, jak powstaje choroba Alzheimera i dlaczego. Zdjęcia mózgu pacjenta pokazują rozległe obszary zniszczonych komórek nerwowych, co powoduje, że utrata zdolności umysłowych u osoby staje się nieodwracalna.

Zgodnie z poglądami naukowców, tworzenie się złogów białka w neuronach i wokół nich jest impulsem do rozwoju patologii, która rozrywa ich połączenia z innymi komórkami i powoduje śmierć. A gdy liczba normalnie funkcjonujących neuronów staje się krytycznie niska, mózg przestaje radzić sobie z funkcjami, które diagnozuje się jako chorobę Alzheimera (zasugerowano twoją uwagę na zmiany w neuronach).

Niektórzy badacze stwierdził także, że ta choroba jest spowodowana brakiem substancji, które biorą udział w transmisji impulsów nerwowych z komórki do komórki, a także na obecność guza mózgu lub uraz głowy, zatrucia i toksycznych substancji tarczycy (trwałe brak hormonów tarczycy).

Jak diagnozuje się chorobę?

Obecnie niemożliwe jest przeprowadzenie testu na chorobę Alzheimera, zdolnego do diagnozowania go bezbłędnie.

Dlatego lekarz, aby wyjaśnić diagnozę musi wykluczyć objawy innych chorób, które powodują demencję. Mogą to być traumy lub guzy mózgu, infekcje i zaburzenia metaboliczne. Należą do nich zaburzenia psychiczne: depresja i zespół lękowy. Ale nawet po wykluczeniu takich patologii diagnoza zostanie uznana jedynie za hipotezę.

W trakcie badania neurolog i psychiatra opierają się z reguły na szczegółowym opisie ciągłych zmian stanu pacjenta. Zazwyczaj niepokojące objawy są wyrażane przez powtarzające się pytania i historie, rozpowszechnienie wspomnień nad bieżącymi zdarzeniami, roztargnienie, naruszenie zwyczajowego zarządzania sprawami wewnętrznymi, zmiany cech osobowych i tak dalej.

Bardzo pouczająca jest emisja fotonów, a także pozytonowa tomografia emisyjna mózgu, która pozwala nam rozpoznać w niej złogi amyloidu.

Absolutnie dokładnie potwierdzić diagnozę może tylko badanie mikroskopowe tkanki mózgowej, która jest zwykle przeprowadzana pośmiertnie.

Przebieg choroby Alzheimera: przed otępieniem

Pierwsze objawy choroby Alzheimera, które, jak wspomniano powyżej, wyrażają się w problemach z pamięcią, uwagą i zapamiętywaniem nowych informacji, mogą objawiać się przez 10 lat.

W medycynie określa się je jako stan przed otępieniem. Ten etap choroby jest podstępny, ponieważ rzadko martwi bliskich. Zwykle odpisują jego stan za wiek, zmęczenie, obciążenie pracą itp.

Dlatego na tym etapie choroby lekarze rzadko są leczeni z powodu pomocy, chociaż należy być czujnym, jeśli osoba kochana jest bardziej narażona na objawy opisane poniżej.

  • Pacjent ma problemy z wyborem słów podczas rozmowy, są trudności ze zrozumieniem abstrakcyjnych myśli.
  • Taka osoba jest trudniejsze do podejmowania decyzji, jest ona łatwo zgubić się w nowej sytuacji, traci inicjatywę i chęć do działania, lecz nie jest obojętność i apatia.
  • Pacjent ma trudności z wykonywaniem domowych obowiązków wymagających wysiłku fizycznego lub psychicznego, stopniowo zanikając zainteresowania wcześniej ulubionymi zajęciami.

Środkowy etap choroby: wczesna demencja

Niestety, choroba Alzheimera, przyczyny i oznaki, o których myślimy, rozwija się z czasem. Pogarszają go zaburzenia w zdolności pacjenta do poruszania się w czasie i przestrzeni.

Taka pacjentka przestaje rozpoznawać nawet bliskich krewnych, myli się określając swój wiek, uważając się za dziecko lub młodego człowieka, dla niego kluczowe momenty jego biografii stają się tajemnicą.

Łatwo gubi się na dziedzińcu swojego domu, gdzie mieszka przez wiele lat, ma trudności z wykonywaniem prostych prac domowych i samoobsługi (pacjentowi dość trudno jest umyć się i ubrać na tym etapie choroby).

Pacjent przestaje być świadomy zmian w swoim stanie.

Dość charakterystyczną manifestacją rozwoju choroby Alzheimera jest "utknięcie w przeszłości": pacjent uważa siebie za młodego, a krewni, którzy dawno już zmarli, żyją.

Słownictwo pacjenta staje się skromne, z reguły jest to kilka stereotypowych fraz. Traci umiejętność pisania i czytania, ledwie rozumie, co powiedział.

Zmienia się również charakter pacjenta: może stać się agresywny, drażliwy i płaczliwy, lub odwrotnie, popadać w apatię, nie reagować na to, co dzieje się wokół.

Późny etap: ciężka otępienie

Ostatnim etapem choroby Alzheimera objawia pełną niezdolność do istnienia bez ludzkiej opieki, ponieważ jego działanie może być wyrażona tylko krzyk i ruchy obsesyjne. Pacjent nie rozpoznaje krewnych i znajomych, jest nieadekwatny w obecności obcych, traci zdolność poruszania się i z reguły jest obłożnie chory.

Pacjent na tym etapie zwykle nie tylko nie jest w stanie kontrolować procesów opróżniania, ale traci umiejętności połykania.

Ale pacjent nie umiera z powodu samej choroby Alzheimera, ale z powodu wyczerpania, infekcji lub zapalenia płuc towarzyszącego tej patologii.

Jak długo mieszka osoba z chorobą Alzheimera?

Przed pojawieniem się pierwszych objawów choroby Alzheimera przyczyny i objawy, które opisujemy w tym artykule, mogą rozwijać się przez długi czas. Jej postęp zależy od indywidualnych cech każdego człowieka i jego stylu życia.

Z reguły po postawieniu diagnozy pacjent ma oczekiwaną długość życia od siedmiu do dziesięciu lat. Nieco mniej niż 3% pacjentów żyje przez 14 lat lub dłużej.

Interesujące jest to, że hospitalizacja pacjenta z daną diagnozą często daje tylko wynik negatywny (choroba rozwija się szybko). Oczywiście, zmiana sytuacji i zmuszenie do pozostania bez rozpoznawalnych twarzy to stres dla takiego pacjenta. Dlatego leczenie tej patologii jest lepsze niż leczenie ambulatoryjne.

Leczenie choroby Alzheimera

Od razu trzeba powiedzieć, że w tej chwili nie ma leków, które mogą powstrzymać chorobę Alzheimera. Leczenie tej patologii ma na celu jedynie złagodzenie niektórych objawów choroby. Ani spowolnienie, ani przede wszystkim powstrzymanie rozwoju nowoczesnej medycyny nie jest jeszcze możliwe.

W większości przypadków na inhibitory cholinesterazy diagnostyczne są przypisywane pacjentom, blokując podział acetylocholiny (substancja, transmisji z nerwowo).

W wyniku tej ekspozycji zwiększa się ilość tego neuroprzekaźnika w mózgu, a proces pamięciowy pacjenta ulega pewnej poprawie. Do tego używa się preparatów: Arisept, Exelon i Razadin. Chociaż, niestety, przebieg takiej choroby jak choroba Alzheimera, leki zwalniają nie dłużej niż rok, po którym wszystko zaczyna się od nowa.

Oprócz tych leków, częściowi antagoniści glutaminianu ("Memantyna") są aktywnie wykorzystywani do zapobiegania uszkodzeniom neuronów mózgowych.

Z reguły neurolodzy stosują złożone leczenie, stosując przeciwutleniacze, leki do przywracania dopływu krwi mózgowej, środki neuroprotekcyjne, a także leki zmniejszające poziom cholesterolu.

Aby zablokować zaburzenia urojeniowe i halucynogenne, stosuje się pochodne butyrofenonu i fenotiazyny, które są podawane, począwszy od minimalnych dawek, stopniowo zwiększając się do skutecznej ilości.

Choroba Alzheimera: leczenie metodami innymi niż lecznicze

Nie mniej niż leki, pacjent z opisaną diagnozą wymaga od niego cierpliwej i uważnej opieki. Krewni powinni zdawać sobie sprawę z tego, że zmieniając zachowanie takiej osoby, winę ponosi jedynie jego choroba, a nie sam pacjent, oraz nauczenie się łagodzenia wobec istniejącego problemu.

Warto zauważyć, że pielęgniarstwo Alzheimer poważnie ułatwia ścisłe zamawiania rytm życia, które pozwala uciec od stresu i wszelkiego rodzaju nieporozumień. W tym samym celu lekarze zalecają sporządzenie wykazu niezbędnych przypadków dla pacjenta, podpisanie dla niego urządzeń gospodarstwa domowego, z których korzysta, pod każdym względem pobudza jego zainteresowanie czytaniem i pisaniem.

Rozsądne obciążenie fizyczne musi również być obecne w życiu pacjenta: chodzenie, wykonywanie prostych czynności domowych będzie stymulować ciało i utrzymywać je w akceptowalnym stanie. Nie mniej przydatna i komunikacja ze zwierzętami, które pomogą złagodzić napięcie u pacjenta i wspierać jego zainteresowanie życiem.

Jak zapewnić bezpieczne środowisko dla pacjenta?

Choroba Alzheimera, przyczyny pojawienia się i metody leczenia, które rozważamy w naszym artykule, wymaga stworzenia specjalnych warunków dla osoby cierpiącej na tę patologię.

Ze względu na wysokie prawdopodobieństwo obrażeń wszystkie przedmioty do przekłuwania i cięcia powinny być usunięte z łatwo dostępnych miejsc. Leki, środki czyszczące, detergenty, trujące substancje muszą być bezpiecznie ukryte.

Jeśli pacjent musi pozostać sam, wówczas w kuchni należy odciąć gaz i, jeśli to możliwe, wodę. W celu bezpiecznego podgrzania jedzenia najlepiej jest użyć kuchenki mikrofalowej. Przy okazji, z powodu utraty możliwości odróżnienia przez pacjentów od zimna i gorąca, upewnij się, że wszystkie produkty są ciepłe.

Pożądane jest sprawdzenie niezawodności urządzeń blokujących w oknach. A zamki drzwi (szczególnie w łazience i toalecie) powinny otwierać się zarówno od wewnątrz, jak i od zewnątrz, ale lepiej, jeśli pacjent nie może korzystać z tych zamków.

Nie przesuwaj niepotrzebnie mebli, aby nie przeszkadzać w poruszaniu się po mieszkaniu, zapewnij dobre oświetlenie w pomieszczeniach. Równie ważne jest monitorowanie temperatury w domu - unikać przeciągów i przegrzania.

W łazience i toalecie trzeba zainstalować poręcze, uważając również, aby podłoga i dno łazienki nie były śliskie.

Jak utrzymać stan pacjenta?

Dbanie o pacjenta z rozpoznaniem "choroby Alzheimera" jest dość trudne. Należy jednak pamiętać, że pełna szacunku i ciepła postawa jest najważniejszym warunkiem jego komfortu i poczucia bezpieczeństwa.

Porozmawiaj z pacjentem, którego potrzebujesz powoli, odwracając się w jego stronę. Uważnie słuchaj i staraj się zrozumieć, które słowa - wskazówki lub gesty pomagają mu lepiej wyrażać myśli.

Należy zachować ostrożność, aby uniknąć krytyki i sporów z pacjentem. Niech starsza osoba zrobi wszystko, co może, sam, nawet jeśli zajmie to dużo czasu.

Choroba Alzheimera: zapobieganie

Obecnie istnieje wiele różnych możliwości zapobiegania chorobie, ale ich wpływ na rozwój i nasilenie przebiegu choroby nie został udowodniony. Badania prowadzone w różnych krajach i mające na celu ocenę stopnia, w jakim działanie może spowolnić lub zapobiec opisanej patologii, często dają bardzo sprzeczne wyniki.

Jednak czynniki takie jak zbilansowana dieta, zmniejszanie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, wysoka aktywność psychiczna, mogą być przypisane tym, które wpływają na prawdopodobieństwo rozwoju zespołu Alzheimera.

Choroba - których metody zapobiegania i leczenia nie zostały jeszcze dostatecznie zbadane, zdaniem wielu badaczy, może być opóźniona lub złagodzona przez aktywność fizyczną człowieka. Wiadomo, że sport i aktywność fizyczna mają pozytywny wpływ nie tylko na wielkość talii czy pracę serca, ale także na zdolność koncentracji, uważności i zdolność zapamiętywania.

Czy choroba Alzheimera jest dziedziczna?

Osoby, których rodziny miały pacjentów z opisaną diagnozą, obawiają się, czy choroba Alzheimera jest dziedziczna, czy nie.

Jak już wspomniano powyżej, najczęściej rozwija się ona do 70 lat, ale niektórzy zaczynają odczuwać pierwsze objawy tej patologii w wieku czterdziestu lat.

Według badań specjalistów ponad połowa takich osób dostała tę chorobę w spadku. Raczej nie sama choroba, ale zestaw zmutowanych genów, które powodują rozwój tej patologii. Mimo że jest znana, a wielu przypadkach, mimo obecności tych genów, nie udowodnił, podczas gdy ludzie, którzy nie mają tę mutację, ale były w szponach choroby Alzheimera.

We współczesnej medycynie opisana patologia, astma oskrzelowa, cukrzyca, miażdżyca, niektóre formy raka i otyłość nie są klasyfikowane jako choroby dziedziczne. Uważa się, że tylko predyspozycje do nich są dziedziczone. Tak więc zależy to tylko od osoby, czy choroba rozwinie się, czy pozostanie jednym z czynników ryzyka.

Pozytywne nastawienie, aktywność fizyczna i psychiczna z pewnością pomogą, a na starość nie dostaniesz strasznej diagnozy. Bądź zdrowy!

Przekazywanie choroby Alzheimera przez sukcesję

Demencja starcza, określana jako choroba Alzheimera, jest złożoną chorobą neurologiczną charakteryzującą się degradacją mózgu. Pomimo częstości występowania tej choroby patologia jest mało zbadaną chorobą, a teorie dotyczące procesów nabywania i rozwoju nie zostały jednoznacznie udowodnione.

Objawem tej choroby jest demencja - nabyta demencja z utratą pamięci, nie tylko dla zdarzeń i osób, ale nawet dla najprostszych umiejętności niezbędnych do życia ciała.

Choroba rozwija się stopniowo, a pierwsze objawy przypominają roztargnienie, a następnie zaczyna się utrata pamięci krótkotrwałej, gdy osoba nie pamięta, co właśnie zrobił lub chciał zrobić. Równolegle pojawia się raczej powolny, początkowo niedostrzegalny spadek inteligencji. Pierwsze objawy ludzi łatwo odkłada się na wiek, zmęczenie lub stres, ale uporczywe niepowodzenia zaczynają się w głębszych warstwach pamięci i poważnych odchyleń w myśleniu lub zachowaniu pacjenta. Na pewnym etapie rozwoju choroby pacjent staje się niezwykle trudny do utrzymania, a w apogeum nawet mowa jest utrudniona i może zniknąć, chociaż w tym czasie pacjent nie może już powiedzieć nic sensownego.

Choroba Alzheimera często występuje u osób starszych, jak i na podstawie obserwacji jej objawów urodził się mówiąc, że „stary, że mały”, jak rozwój psychiczny pacjenta zaczyna pasować do poziomu małego dziecka i przebiega w odwrotnym kierunku. Jeśli weźmiemy pod uwagę jedynie rozwój umysłowy, to stadia choroby naprawdę przypominają wzrost i adaptację noworodka w przewijaniu. Wielu pacjentów w późnych stadiach demencji wraca do dzieciństwa, zaczyna szukać swoich rodziców lub je sobie wyobraża, może grać w lalki i wykonywać typowo dziecięce zachowania.

Przyczyny choroby

Gdy choroba rozwija się i dlaczego mózg pacjentów zaczyna się degenerować bez powodu, niestety nie jest to jasne. Wiadomo tylko, że u pacjentów z chorobą Alzheimera po otwarciu mózgu wykazały wiele splotów neurofibrylarnych - klastry giperfosforelirovannogo białka tau w neuronach w mózgu, lecz jest typowe dla innych schorzeń, znanych jako tauopatii - chorób zwyrodnieniowych mózgu podobnej do choroby Alzheimera.

Białko Tau jest budującym białkiem neuronów mózgu, a fosforylacja polega na przyłączeniu reszty kwasu fosforowego w celu zmiany jej struktury, zdolności do przewodzenia i tworzenia nowych wiązań. Jeśli fosforylacja białka jest procesem normalnym, to hiperfosforylacja nie jest dobra. A takie białko po prostu gromadzi się w neuronach z dodatkowym ładunkiem w postaci łysinek.

Nagromadzenie tej substancji zachodzi stopniowo, ale ponieważ choroba przychodzi z wiekiem, główne ryzyko dla osób powyżej 60 roku życia, chociaż młodzież, a nawet dzieci, też czasami chorują w tym samym czasie, warto zauważyć, że im bardziej w czasie życia osoby zaangażowane w pracy umysłowej, tym mniejsza szansa rozwój zespołu Alzheimera. Im mądrzejsza osoba, tym mniej jego mózg jest podatny na degradację.

Oprócz gromadzenia nadmiaru białka, neurony umierają bezpośrednio w mózgu pacjentów, z powodu których połączenia mózgowe są zrywane, a wraz z nimi tracona jest pamięć, a także funkcje organizmu, na które reagują. Choroba Alzheimera jest śmiertelną chorobą, podczas której dosłownie najważniejszy narząd umiera, co sprawia, że ​​osoba jest człowiekiem - jego mózg. Jednak ze względu na powolny postęp pacjenci mogą cierpieć z powodu bardzo długiego czasu, wielu lat.

Czy choroba może zostać odziedziczona?

Podczas gdy teoria, że ​​choroba Alzheimera jest dziedziczona, jest główną przyczyną przyczyny tego zespołu u niektórych osób.

W przypadku choroby dziedziczność może powodować zarówno nadmierne fosforylowanie białka tau, jak i krótkie życie neuronów.

Liczba neuronów jako komórek macierzystych i jaj u dziewcząt jest określana w okresie rozwoju wewnątrzmacicznego i jest również wynikiem informacji genetycznej uzyskanej z DNA od rodziców. Każda komórka, w tym neurony, żyje tylko przez pewien okres czasu: niektóre długo, a niektóre są aktualizowane niemal co tydzień. Jeśli przybliżone minimalne i maksymalne wartości aktywności życiowej komórek są wspólne dla gatunku ludzkiego, wówczas czas życia komórek w każdej z osobników w tym przedziale jest czysto indywidualny i jest osadzony w DNA uzyskanym od przodków.

Neurony tracą zdolność dzielenia się w przybliżeniu rocznym, a niektóre w wieku trzech lat. Częściowa aktualizacja jest możliwa przy udziale komórek macierzystych, ale proces ten jest tak nieistotny, że po prostu nie jest brany pod uwagę. Przywrócenie funkcji tkanek następuje poprzez tworzenie nowych połączeń komórkowych przez pozostałe neurony z podziałem obowiązków między martwych braci. Wraz z wiekiem stopniowo traci się zdolność do tworzenia nowych połączeń nerwowych, w wyniku czego nasila się degradacja mózgu.

Naukowcy uważają, że szybkość formowania się nowych połączeń określa ludzką inteligencję w bezpośredniej proporcji, co jest cechą genetycznie nieodłączną. Być może dlatego bardziej inteligentni ludzie są mniej podatni na Alzheimera, ponieważ ich neurony lepiej budują nowe kontakty i żyją dłużej.

Za pomocą badań statystycznych stwierdzono, że obecność u pacjentów z otępieniem starczym charakteryzuje się pewnymi grupami rodzinnymi lub klanów, jednak czy Alzheimer powiedzieć dokładnie dziedziczona jest nadal niemożliwe, ponieważ dana tendencja do niego nie jest gen. Rozwój choroby nie wywołuje jednej cechy dziedzicznej, ale całego kompleksu genów, które określają pewne procesy i cechy, które razem prowadzą do tego wyniku.

Leczenie

Wyleczenie Choroba Alzheimera, podobnie jak wszystkie inne choroby dziedziczne, jest niemożliwa. Lekarze pracują nad metodami leczenia, które mogą zapobiegać rozwojowi choroby. Obecnie leczenie spowalniające rozwój choroby odbywa się za pomocą leków stymulujących aktywność mózgu, poprawiających odżywianie neuronów i wzmacniających sygnały nerwowe. Rozwijanie terapii odbywa się za pomocą ćwiczeń umysłowych, które stymulują pewne przywrócenie utraconych funkcji mózgu, a także pamięci poprzez tworzenie nowych połączeń neuronowych w oparciu o nowo nabytą wiedzę.

Zapobiec chorobie Alzheimera poprzez zapobieganie nieco ciężko, jedyne co można zrobić - to całe moje życie w jak największym stopniu do rozwoju ich mózgu zaangażowanych w pracy umysłowej, jak również stymulować powstawanie coraz większej liczby połączeń między neuronami w mózgu, tak że choroba rozpoczęła się tak późno, jak to możliwe, powolny, nie miał czasu, aby osiągnąć apogeum, aż do momentu, gdy dana osoba umrze ze starości.

Dziedziczna transmisja choroby Alzheimera

Choroba Alzheimera (BA) jest nieodwracalną chorobą neurodegeneracyjną. BA prowadzi do demielinizacji aksonów i śmierci neuronów. Wiele osób zastanawia się, czy choroba Alzheimera jest dziedziczna.

Predyspozycje genetyczne są drugim najważniejszym czynnikiem ryzyka astmy. Badania wykazują, że czynniki genetyczne odgrywają rolę w co najmniej 80% przypadków astmy. Dlatego rodzic może przekazać dziedziczne BA dziecku.

Dziedziczenie astmy ma charakter dychotomiczny. Z jednej strony rzadkie mutacje w APP, PSEN1 i PSEN2 praktycznie gwarantują wczesny początek astmy. Z drugiej strony, ogólne polimorfizmy APOE mogą pośrednio wpływać na powstawanie astmy.

Ostatnie badania w dziedzinie genomu doprowadziły do ​​identyfikacji 11 dodatkowych genów kandydujących, które pozwolą naukowcom zrozumieć, w jaki sposób dziedziczy się chorobę Alzheimera.

Dziedziczenie rodzinnej choroby Alzheimera występuje w typie autosomalnym dominującym

Główne formy choroby Alzheimera

Istnieją dwie formy AD: z wczesnym i późnym początkiem. Wczesna choroba występuje u osób w wieku 30-60 lat. Mniej niż 5% wszystkich osób cierpiących na astmę ma wczesną formę. Wczesna postać choroby Alzheimera jest dziedziczona w 90% przypadków.

Rodzinny BA jest powodowany przez jedną z kilku różnych mutacji jednego genu. Mutacja w chromosomie 21 może prowadzić, na przykład, do tworzenia anomalnego białka prekursorowego amyloidu. Mutacja w chromosomie 14 powoduje powstawanie nieprawidłowej prezeniliny 1, a mutacja w jednym chromosomie wytwarza presenilinę 2.

Większość przypadków AD to późna forma rozwijająca się po 60 latach.

Przyczyny późnego BA nie zostały jeszcze w pełni zbadane, ale prawdopodobnie wynikają one z kombinacji czynników genetycznych, środowiskowych i indywidualnych, które wpływają na ryzyko astmy. Dziedziczność i czynniki środowiskowe w równym stopniu przyczyniają się do pojawienia się i postępu choroby.

Jakie geny odpowiadają za wczesny początek choroby?

Obecnie gen APOE (zlokalizowany na 19 chromosomie) jest jedynym zidentyfikowanym genem BA wysokiego ryzyka, który może być dziedziczony przez linię żeńską dla dziecka. APOE na poziomie molekularnym pomaga w syntezie apolipoproteiny E, która jest nośnikiem cholesterolu w mózgu. Apolipoproteiny uczestniczą w agregacji amyloidów i oczyszczaniu złogów z miąższu mózgu. Kiedy funkcja tego genu jest rozbita w mózgu, dochodzi do nadmiernych depozytów beta-amyloidu, które prowadzą do rozwoju demencji. Istnieją różne formy lub allele APOE, trzy najczęściej spotykane to APOE ε2, APOE ε3 i APOE ε4.

Naukowcy odkryli przyczynowo-skutkowe geny choroby Alzheimera

APOE ε2 jest rzadkością w populacji, ale może zapewnić pewną ochronę przed tą chorobą. Ten allel, jak pokazano w badaniach, może być przenoszony przez pokolenie (na przykład od babci do córki). Transfer APOE ε2 w dużym stopniu zmniejsza ryzyko zachorowalności na AD.

Przyjmuje się, że APOE ε3, najczęściej występujący allel. Jednak allel ε3 APOE nie wpływa na rozwój astmy.

APOE ε4 występuje u około 25-30% populacji i u 40% wszystkich osób chorych na astmę. U osób, u których rozwinie się astma, częściej występuje allel APOE ε4. APOE ε4 nazywany jest genem wysokiego ryzyka, ponieważ zwiększa ryzyko rozwoju choroby u ludzi. Jednak dziedziczenie allelu A4E4 nie oznacza, że ​​dana osoba zachoruje na astmę. Chociaż badania potwierdzają związek między wariantem APOE ε4 a występowaniem astmy, pełny mechanizm działania i patofizjologia są nieznane.

Stwierdzono również, że ryzyko powstania choroby jest znacząco wyższe u pacjentów z podwójnym wariantem genu APOE-4 niż z pojedynczym wariantem. Ryzyko astmy wzrasta dziesięciokrotnie z podwójnymi wariantami alleli APOE ε4. Silniejszą korelację obserwuje się u pacjentów azjatyckich i europejskich.

Jest mało prawdopodobne, aby testy genetyczne kiedykolwiek były w stanie przewidzieć chorobę ze 100% dokładnością, ponieważ zbyt wiele innych czynników może wpływać na jej rozwój. Na wiele sposobów na astmę wpływa aktywność psychiczna i fizyczna. Oba czynniki są prawie niemożliwe do przewidzenia z dużą dokładnością.

Większość badaczy uważa, że ​​testowanie APOE ε4 jest przydatne w badaniu ryzyka astmy u dużych grup ludzi, ale nie w celu określenia indywidualnego ryzyka.

Jakie środki terapeutyczne mogą wyleczyć AD w przyszłości?

Opracowanie skutecznych leków do leczenia choroby Alzheimera

Ostatnie badania 3-ta immunoterapia fazy wykazały, że przeciwciałem skierowanym N-końcowy fragment p-amyloidu zapobiega osazhdenieβ-amyloidu w mózgu APOE ε4 nośników. Bapinezumab zmniejsza również poziom fosforylowanej tau w płynie mózgowo-rdzeniowym. Dlatego immunoterapia może być przydatna do usuwania beta amyloidów z mózgów pacjentów z astmą.

Nie istnieją skuteczne środki zapobiegające AD. Wszelkie metody mają na celu zmniejszenie wtórnych czynników ryzyka, które mogą zaostrzyć lub przyspieszyć rozwój choroby.

Główne działania niepożądane bapinezumabu, naczyniopochodnego obrzęku mózgu i mikrochiroku są częstsze u nosicieli APOE ε4. Chociaż bapinezumab nie mógł zapobiec poznawczych i funkcjonalne spadek tych badań klinicznych, kombinacja Ap immunoterapii i nootropów może prowadzić do lepszych wyników leczenia.

Obecność wadliwego allelu nie zawsze prowadzi do astmy. Ta genetyczna izoforma prawdopodobnie przyspieszy początek i progresję choroby. Jednak zrozumienie genetyki przez potencjalny patogenny związek między APOE ε4 a funkcją poznawczą może umożliwić wczesne wykrycie mężczyzn, kobiet i dzieci ze zwiększonym ryzykiem astmy.

Choroba Alzheimera - czy jest ona dziedziczna?

Wszystkie fizyczne i psychiczne cechy danej osoby określa kod DNA, zestaw chromosomów, które składają się z genów, które są dziedziczone od rodziców - jest wygląd, nawyki, cechy i chorób genetycznych.

Należy zauważyć, że jeśli jedno z rodziców cierpi na chorobę Alzheimera, wówczas dziecko ma dużą szansę na podatność na tę dolegliwość.

W rezultacie wiele osób ma pytanie, na czym polega choroba Alzheimera i czy jest ona dziedziczna?

Cechy choroby

Ponadto w komórkach tkanek mózgu i neuronach przekazujących impulsy nerwowe brakuje substancji chemicznych, które prowokują do naruszenia funkcjonalności całego organizmu.

Pomimo wyraźnych objawów choroba jest trudna do zdiagnozowania, ponieważ każdy organizm jest unikalny.

Mózg jest zbyt skomplikowanym narzędziem, a wiele symptomów i znaków jest wspólnych dla różnych chorób lub stanów osobniczych.

Lekarze rozróżniają 4 stadia choroby Alzheimera:

  1. Wstępny etap - brak zauważalnych naruszeń. Pamięć i funkcja mózgu są normalne. Nawet badania lekarskie nie wykazują patologii.
  2. Miękki etap - są minimalne zmiany. Inni postrzegają to jako normalny proces starzenia się. Pacjent doświadcza niewielkich spadków w pamięci i czasami nie może zapamiętać prostych informacji. Występuje u ponad 50% osób w wieku powyżej 60-70 lat, a objawy nie są pewne na pewno na obecność Alzheimera.
  3. Umiarkowany etap - objawy są bardziej wyraźne. Brak koordynacji i zamieszania. Zapisy w pamięci pojawiają się częściej i pacjenci mogą próbować ukryć to przed innymi. Choroba jest zwykle diagnozowana na tym etapie. Okres rozwoju tego etapu trwa od 2 do 7 lat.
  4. Ciężka scena - występują trudności z zapamiętaniem informacji przeczytanych lub usłyszanych. Czasem konieczne jest powtórzenie jednej frazy kilka razy, aby pacjent mógł ją zapamiętać. Istnieje kapryśność, niepokój, lęk, a nawet depresja. Czasowa utrata orientacji w czasie i przestrzeni jest możliwa. Zapomina o bliskich i ostatnich wydarzeniach. Jest to spowodowane nieodwracalnym uszkodzeniem mózgu, a objawy zależą od tego, która część jest najbardziej dotknięta.

Czas trwania etapów może być różny: od 2-5 do 20 lat. Zmiany neurologiczne w każdym indywidualnym przypadku występują w zależności od warunków i cech ciała.

Następujące powody mogą przyspieszyć proces i sprowokować chorobę:

  • urazy;
  • przeniesione choroby;
  • brak lub nadmiar niektórych substancji;
  • migotanie przedsionków;
  • poziom wiedzy (im mniej wykształcona, tym większa szansa na chorobę Alzheimera);
  • sposób życia;
  • żywność.

Jak przekazywana jest choroba Alzheimera?

Istnieją trzy typy genów odpowiedzialnych za tę chorobę:

Te geny są dziedziczone od rodziców przez autosomalny typ dominujący. Objawy muszą objawiać się przed ukończeniem 60 lat, czasami do 30-40 lat.

Przyczyną jest mutacja jednego z trzech genów, który najczęściej powoduje chorobę. Jeśli pacjent ma 2 lub więcej bliskich krewnych z chorobą, konieczne są badania genetyczne.

45% chorób neurodegeneracyjnych prowadzących do demencji występuje w chorobie Alzheimera. Profilaktyka choroby Alzheimera u mężczyzn i kobiet, chociaż nie odgrywa decydującej roli w zapobieganiu chorobie, ale nadal zmniejsza ryzyko rozwoju tej patologii.

O przyczynach stwardnienia rozsianego i czynnikach ryzyka rozwoju choroby przeczytasz tutaj.

Wśród chorób neurologicznych, częściej rozpoznawanych u osób w podeszłym wieku, choroba Parkinsona jest drugą najczęstszą chorobą Alzheimera. Ten artykuł http://neuro-logia.ru/zabolevaniya/bolezn-parkinsona/simptomy-i-priznaki.html wszystkie objawy i oznaki choroby, jak również o możliwych powikłań.

Związek z dziedziczeniem

Około 25% światowej populacji ma małe odchylenia w genach odpowiedzialnych za chorobę Alzheimera, ale nie wszystkie się rozwijają.

Chociaż oboje rodzice cierpią z powodu tej dolegliwości, ryzyko wzrasta.

Nadal nie ma dokładnych informacji o wszystkich cechach choroby Alzheimera, a naukowcy wciąż próbują znaleźć wszystkie możliwe przyczyny tej choroby. Genetyka jest zbyt skomplikowaną nauką, aby dać jasne odpowiedzi. Wiadomo tylko, że choroba nie jest przenoszona z 100% gwarancją od rodziców na dzieci. Jednocześnie może nastąpić nagle w rodzinie, w której nikt wcześniej nie był chory. W każdym razie musisz prowadzić prawidłowy tryb życia i monitorować swoje zdrowie, aby zmniejszyć potencjalne ryzyko.

Choroba Alzheimera stale postępuje i ma niekorzystny wynik. Ilu żyje z chorobą Alzheimera na ostatnim etapie i jak poprawić jakość życia pacjenta, przeczytaj uważnie.

Przyczyny, objawy i leczenie pourazowej encefalopatii zostaną omówione w tym temacie.