Neuropatia nerwu łokciowego: rozpoznanie, przyczyny i leczenie

Neuropatia nerwu łokciowego jest zaburzeniem związanym z uszkodzeniem nerwu łokciowego. Nerw łokciowy jest przedłużeniem przyśrodkowego sznurka splotu ramiennego. Jest to mieszany nerw, unerwiający mięśnie przedramienia i dłoni.

Neuropatia jest zwykle związana z nerwem zaciśniętym, co prowadzi do poczucia drętwienia i mrowienia różnych części dłoni. Pincushion tego typu jest drugą najczęstszą przyczyną neuropatii kończyny górnej po uszczypnięciu nerwu pośrodkowego.

Objawy

W tej chorobie wielu pacjentów skarży się na zmiany sensoryczne w palcu serdecznym i małym palcu ręki. Zmiany sensoryczne zwykle obejmują uczucie drętwienia lub mrowienia.

W rzadkich przypadkach na stronie środkowej palca serdecznego odnotowuje się niecodzienne odczucia, czasem mały palec jest zaangażowany w te zmiany, szczególnie na stronie łokciowej (środkowej).

W rękach rzadko występuje ból towarzyszący. Z reguły ból występuje częściej w przedramieniu, aż do łokcia. Jest to najczęstsza lokalizacja bólu w neuropatii.

Na temat leczenia odporności na kończyny dolne przeczytaj tutaj.

O chorobie naczynioskurczowej rąk - o tak zwanej chorobie wibracyjnej, przeczytaj dalej link.

Przyczyny neuropatii

Wśród przyczyn neuropatii łokciowej zwykle należy wymienić:

  • złamania procesu łokciowego;
  • dystalne złamania kości ramiennej;
  • przyśrodkowe złamania kości nadkłykciowej;
  • naprężenie stawu łokciowego;
  • dziecięce pęknięcia nadkłykciowe;
  • przemijające zamknięcie tętnicy ramiennej;
  • hemofilia;
  • guzy;
  • tępe urazy stawu łokciowego.

ICD-10

Zaburzenia związane z neuropatią nerwu łokciowego obejmują szereg problemów zdrowotnych uznanych w międzynarodowym systemie klasyfikacji chorób (ICD-10).

W ICD-10 uszkodzenie nerwu łokciowego ma kod G56.2 i jest definiowane jako opóźnione lub opóźnione porażenie nerwu.

Diagnostyka

Nerw łokciowy unerwia mięśnie przedramienia i dłoni, a także zapewnia uczucie na przyśrodkowej połowy palca serdecznego, tylko mały palec (po stronie dłoni) i tylną część ramienia (grzbietowy łokciowego dystrybucji skórny).

Czynność motoryczną zajętego nerwu można ocenić, stosując określone techniki:

  1. Na obrazie palcami znaku "OK" (OK) i na małej smyczy małego palca. Znak OK nie może być reprezentowany palcami ręki, gdy nerw łokciowy jest dotknięty, a także małym ołówkiem małego palca w bok.
  2. O pozytywnym objawie Fromana. Objaw Fromana jest specjalnym testem na nadgarstek, który wykrywa porażenie nerwu łokciowego, w szczególności pracę kciuka prowadzącego nadgarstek.

Aby przeprowadzić test Frohman, pacjent jest proszony o przytrzymanie arkusza papieru między kciukiem a palcem wskazującym.

Egzaminator próbuje wyciągnąć arkusz z ręki pacjenta.

Zdrowa osoba może bez trudu trzymać liść.

Jednak w neuralgii nerwu łokciowego, pacjent będzie miał trudności w utrzymaniu go i będzie starał się zrekompensować brak napięcia mięśni wysiłek kciuka, aby utrzymać ciśnienie zaciskowe, tworząc wyciskanie „ostry” efekt.

Klinicznie, to napięcie objawia się raczej w formie zgięcia stawów międzypaliczkowych ręki, a nie w redukcji, jak miało to miejsce w przypadku prawidłowego użycia mięśni przywodziciela kciuka.

Przy ustalaniu pierwotnych objawów choroby lekarz bada historię chorób pacjenta i przeprowadza procedury diagnostyczne, które określają, czy występuje neuropatia łokciowa:

  • badanie fizyczne stawu łokciowego;
  • sprawdzenie szybkości przewodzenia nerwu;
  • Badanie rentgenowskie;
  • ogólne badanie krwi;
  • analiza moczu;
  • MRI;
  • USG;
  • badanie histologiczne.

Neuropatia nerwu łokciowego - leczenie

Pierwotne neoperacyjne leczenie neuropatii nerwu łokciowego obejmuje odpoczynek, montaż opon, zmiany w aktywności rąk.

Środki do zmiany aktywności ręki obejmują zapobieganie pogorszeniu ruchów i pozycji łokcia - na przykład zginanie łokcia lub podpieranie ręki na twardej powierzchni.

Leczenie neuropatii może obejmować NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub leczenie kortyzonem.

Neuropatia nerwu łokciowego w tunelu sugeruje operację - w tym przypadku wykonuje się operację, aby uwolnić tunel łokciowy, co zmniejsza nacisk na nerw.

Jeśli objawy choroby przeszkadzają w normalnej pracy lub trwają dłużej niż kilka tygodni, należy udać się do lekarza.

Neuropatia nerwu łokciowego - leczenie środkami ludowymi

Istnieje wiele sposobów leczenia neuropatii łokciowej w domu, związanych z łagodzeniem jej objawów.

Fizjoterapia i ćwiczenia domowe są wystarczająco skuteczne, aby zmniejszyć ból i poprawić funkcjonowanie ręki.

Zapobieganie i usuwanie objawów bólowych

Konieczne jest unikanie działań, które wymagają trzymania ręki przez dłuższy czas.

Podczas częstego korzystania z komputera upewnij się, że krzesło nie jest za niskie. Nie możesz rozluźnić łokcia na podłokietniku.

Konieczne jest unikanie przechylania z naciskiem na łokieć lub nacisk na wnętrze dłoni. Na przykład nie siadaj za kierownicą, opierając się o otwarte okno.

Podczas snu należy trzymać łokieć prosto. Można to zrobić, owijając ręcznik lub specjalną poduszkę wokół łokcia, aby nie można było zgiąć łokcia w ciągu nocy.

Opona lub zszywka do zamocowania łokcia i / lub nadgarstka w pozycji do przodu mogą zmniejszyć nacisk na nerw. Można je nosić podczas ćwiczeń, które nasilają objawy lub nakładają się przed snem.

Lód na łokciu i / lub nadgarstku może zmniejszyć powstały obrzęk.

Ćwiczenia

Zastanów się, jakie ćwiczenia są skuteczne w neuropatii nerwu łokciowego.

Niektórzy lekarze uważają, że ćwiczenia, które pozwalają przesuwać nerw wzdłuż tunelu łokciowego mogą poprawić objawy choroby. Kiedy nerw jest zirytowany lub zaogniony, może się źle przesuwać po otaczających tkankach.

Ćwiczenia te mogą pomóc w zapobieganiu sztywności ramienia i nadgarstka i pomagają w łagodniejszym przemieszczaniu nerwów, zmniejszając ból.

Ćwiczenia na przesuwanie nerwów można wykonywać siedząc lub stojąc. Często są one powtarzane 10 razy na sesję, 3-5 razy dziennie.

Zwykle ćwiczenia poślizgowe obejmują podniesienie ręki do poziomu ramienia, dłoni do góry. Ręka jest trzymana prosto, następnie przesuwa się do ciała, pochyla się nadgarstkiem i odsuwa się od ciała. Następnie, trzymając tę ​​pozycję, łokieć zgina się, trzymając dłoń w kierunku twarzy.

Kolejne ćwiczenie polega na podnoszeniu ręki do poziomu barku, dłoni do góry. Następnie łokieć zgina się, by zakryć ucho dłonią, z palcami owiniętymi wokół tylnej części szyi.

Ćwiczenia izometryczne dla stawu łokciowego

Ćwiczenia izometryczne obejmują napięcie mięśniowe w stosunku do oporu, który zapewnia bez poruszania stawem.

Ćwiczenia służą do zapobiegania utracie masy mięśniowej w wyniku bezczynności ręki. Ćwiczenia izometryczne wykonuje się zwykle przez 10 sekund na 10 powtórzeń (podejść), z 10-sekundową przerwą pomiędzy podejściami.

Bicepsy z przodu barku są głównymi silnikami podczas zginania łokcia. Ćwiczenia izometryczne, które są ukierunkowane na te mięśnie, można wykonywać, wyginając łokieć do 90 stopni, palcami w górę. Druga ręka jest używana do ciągnięcia przedramienia w kierunku ziemi, tworząc opór w mięśniu.

Aby utworzyć izometryczny skurcz triceps (mięśnie w tylnej części barku, które pomagają wyprostować łokieć), stosuje się tę samą pozycję początkową, ale naciskając w przeciwnym kierunku. Podczas tych ćwiczeń nie powinno dojść do żadnego ruchu w stawie łokciowym.

O zespole tunelowym łokciowym, jego objawach i metodach leczenia, przeczytaj tutaj.

Wniosek

Leczenie operacyjne zespołu neuralgicznego u osób powyżej 50 roku życia nie daje pozytywnych rezultatów. Ciężkie zespoły z reguły mają szybszy powrót do zdrowia u osób w wieku poniżej 70 lat. Rokowanie zmniejsza się u osób starszych.

Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego - inna etiologia n. ulnaris, któremu towarzyszy naruszenie funkcji czuciowej i ruchowej. To pokazuje słabość, gdy próbuje się wcisnąć rękę w pięść i przytrzymaj obiektów za pomocą pędzla, brak wrażliwości skóry V oraz Część IV palce, zanik gipotenora i drobnych mięśni dłoni, wygląd dłoni, niczym pazur. W diagnozie neuropatii łokciowej polegać na wynikach badań neurologicznych, badań elektrofizjologicznych, radiografii kości i stawów. Taktyki terapeutyczne budowane są z uwzględnieniem genezy neuropatii i mogą obejmować zarówno metody leczenia i fizjoterapii, jak i leczenie chirurgiczne.

Neuropatia nerwu łokciowego

Neuropatia nerwu łokciowego jest dość powszechną porażką obwodowego układu nerwowego. Często towarzyszy urazom okolicy stawu łokciowego, dlatego nie tylko w praktyce neurologów, ale także w zakresie traumatologii.

Anatomiczna lokalizacja nerwu łokciowego jest taka, że ​​najbardziej narażonym miejscem jest jego lokalizacja, zlokalizowana w okolicy stawu łokciowego w tzw. kanał łokciowy (łokciowy). Symptomokompleksowa kompresja nerwu łokciowego w tym kanale jest znana w neurologii jako zespół kanału łokciowego. Wśród wszystkich neuropatii w genezie ucisku zajmuje drugie miejsce (pierwszy należy do zespołu cieśni nadgarstka - jednego z wariantów neuropatii nerwu pośrodkowego).

Anatomia nerwu łokciowego

Nerw powstaje w części przyśrodkowej (C7-C8, Th1) splotu ramiennego. Nie poddaje się gałęziom, przechodzi po wewnętrznej stronie barku, a następnie przechodzi na swoją tylno-przyśrodkową powierzchnię. W obszarze stawu łokciowego biegnie wzdłuż tylnej powierzchni wewnętrznego nadkłykcia łopatki, gdzie w rzeczywistości jest podskórny. Następnie wchodzi do kanału łokciowego, utworzonego przez proces łokcia, wewnętrzne supracondylum, więzadła i ścięgna mięśni przedramienia.

Od łokcia do nadgarstka n. ulnaris przechodzi wzdłuż środkowej krawędzi wewnętrznej powierzchni przedramienia. Tutaj daje gałęzie motoru do środkowej części mięśnia zginacza palców i zginacza łokciowego nadgarstka. Na czole łokciowej nerw daje grzbietowi odnóg unerwiający skórę łokciową stronę tylnej części dłoni, tylną powierzchnię V, IV i częściowo trzecie palce. Zwracając się do dłoni, n. ulnaris dzieli się na powierzchowną i głęboką gałąź. Pierwszy jest odpowiedzialny za zmysłowe postrzeganie skóry małego palca i połowy palca wskazującego w jego kierunku. Drugi - dla unerwienia mięśni hypotenor i małych mięśni dłoni, a także stawów, więzadeł i kości dłoni. Po odejściu od nerwu łokciowego przez kanał Guyona przechodzi głęboka gałąź, znajdująca się między kością grochową a więzadłem dłoniowo-śródręcznym.

Przyczyny neuropatii nerwu łokciowego

Najbardziej powszechnym mechanizmem łokciowej neuropatii są urazowe uszkodzenia nerwów i kompresji w łokciowego kanału. Uszkodzenie nerwu może być dołączone: posiniaczone strony przemieszczony ramię nadkłykciowych złamanie ramię złamania kłykcia przyśrodkowego kości ramienia, złamane ramię pojedyncze złamania kości łokciowej, kości lub złamanie Olecranon, przemieszczony nadgarstka. Zespół cieśni cubital często występuje u ludzi, którzy są przyzwyczajeni do zrobienia wsparcia na łokciu. Na przykład, chude łokieć na biurku, maszyny, bocznej drzwi samochodu i tak dalej. N.

ucisku nerwu w kanale śrubowym i kanału Guyon możliwych zmian zapalnych lub struktur anatomicznych tworzące kanały danych. Tak więc, ściskanie łokciowego neuropatii nerwu może wystąpić, gdy kostniak, zwichnięcia, zapalenie błony maziowej, zapaleń pochewki ścięgna, deformacji stawów, reumatoidalne zapalenie stawów, osteodystrofia kaletki stawu łokciowego, stawu nadgarstkowego pourazowe artroza et al. Chorób. Wywołują neuropatię łokciowy na poziomie kanału Guyona zdolnego do pracy związane z przedłużonym narzędzi ciśnieniowych (śrubokręt, młotek, nożyczki, kleszcze i tym podobne). W tym regionie.

Objawy neuropatii nerwu łokciowego

Klęska n. ulnaris w łokciowego poziomie kanał cechuje słabość nadgarstka, która objawia się, gdy próbuje się coś w dłoni (na przykład w celu podniesienia czajnik z kuchenki), grać na pianinie, wpisując na klawiaturze, i tak dalej. n. sensoryczną przejawia drętwienie małego palca, w części palca serdecznego i brzeg łokcia dłoni. Zazwyczaj dolegliwości w stawie łokciowym jest często - ból w nim, promieniujący do pędzla na brzegu stawu łokciowego przedramienia. Często wzmocnienie tych objawów obserwuje się rano, ze względu na przyzwyczajenia wielu pacjentów spać, kładąc ręce pod poduszkę lub pod głowę, a następnie zginanie w łokciach.

Podczas badania zwraca się uwagę na hipotenozę hipo- tensora i małych mięśni dłoni, pozycję palców w postaci szponiastej łapy (główne paliczki są w pozycji wysunięcia, a środkowe paliczki są wygięte).

Neuropatia łokciowa w kanale Guyona ma podobne objawy. Różnica jest zlokalizowany ból tylko w obszarze podstawy szczoteczki a gipotenora, obecność zaburzeń czuciowych wyłącznie na powierzchni dłoniowej małego palca i pół palca pierścienia szczotki po nienaruszona tylny czułości.

Rozpoznanie neuropatii nerwu łokciowego

W trakcie badania neurolog rozpoznaje niedoczulicę V i sąsiadującą połowę palców IV; niepełne zgięcie V, IV i częściowo III palców przy próbie zebrania palców w pięść; obecność punktów spustowych w obszarze przyśrodkowej kości udowej barku, wzdłuż nerwu promieniowego lub w rejonie kości grochu. Aby ocenić zakres ruchu w nadgarstku pacjenta jest proszony, aby umieścić szczotkę z ręką na stole i próbował przytrzymać go do stołu, spróbuj „zera” na stoliku palca, rasy i zamknąć palce. Trudność z wykonaniem tych ruchów, podobnie jak wcześniejsze objawy, wskazuje na neuropatię łokciową.

Wyjaśnienie tematu uszkodzenia nerwu promieniowego pomaga w przeprowadzeniu elektromiografii i elektroneurografii. USG nerwu pozwala nam ustalić etiologię zmian patologicznych leżących u podstaw neuropatii i stopnia ucisku nerwu w kanałach. Analiza stawów i struktur kostnych opiera się na wynikach prześwietlenia stawu łokciowego, radiografii przedramienia i stawu nadgarstkowego, a także, jeśli to konieczne, na wykonaniu stawów CT.

Różnicowa neuropatia. ulnaris powinna wynosić od środkowej i neuropatii nerwu promieniowego, polineuropatię różnego pochodzenia, zespołu korzeniowego spowodowane zmianami kręgosłupa szyjnego w dolnym osteochondroza, mielopatię, spondyloarthrosis wsp. patologii.

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego

Taktyki terapeutyczne w odniesieniu do neuropatii łokciowej w dużej mierze zależą od etiologii uszkodzenia nerwów. Leczenie chirurgiczne jest wymagane w celu usunięcia nowotworów, krwiaków, blizn, ucisku pnia nerwowego lub ucisku na kanał mięśniowo-szkieletowy, w którym przechodzi. Taktyki chirurgiczne są również stosowane w przypadku braku odpowiedniego efektu leczenia zachowawczego. Zgodnie ze wskazaniami wykonuje się dekompresję nerwów, neurolizę, uwalnianie z zrostów, transpozycję nerwów, usunięcie guza nerwowego i inne operacje.

leczenie zachowawcze obejmuje podawanie leków przeciwzapalnych (glukokortykoidy, diklofenak, ketorolak), środki przeciwbólowe (metamizolu sodu, iniekcje miejscowych środków znieczulających), środki antycholinesterazy (ipidacrine, neostygmina i in.), leki działające na naczynia, (kwas nikotynowy, pentoksyfilina) metabolity (witaminy c. kwas alfa-liponowy). Skutecznie uzupełnia leków prowadzenia fizjoterapii: UHF, fonoforeza, terapii magnetycznej. Walkę z atrofią mięśni przeprowadza się za pomocą masażu i elektromiostymulacji.

W ostrej fazy łokciowego neuropatia nerwu Ważne jest wyłączenie / ograniczenia statyczne i dynamiczne obciążenia, amplifikacja patologiczne objawy choroby. Pacjenci cierpiący na syndrom kanału łokciowego, aby ograniczyć zginanie łokcia podczas snu w nocy pribintovyvayut polecić powierzchni zginaczy stawu łokciowego w zwiniętej rolki ręcznika. W przyszłości, gdy proces zapalny ustąpi i ból zostanie zmniejszony, zalecany jest specjalny kompleks terapii wysiłkowej.

Neuropatia nerwu łokciowego: objawy i leczenie

Neuropatia nerwu łokciowego - główne objawy:

  • Mrowienie w palcach
  • Drętwienie palców
  • Rozprzestrzenienie bólu na inne obszary
  • Ból w stawie łokciowym
  • Zaburzenie czucia w palcach
  • Zanik mięśni dłoni
  • Pędzel w postaci szponiastej łapy
  • Ból, gdy ręka jest ściśnięta w pięść
  • Mrowienie w dłoniach
  • Trudność w zginaniu ręki
  • Słabość mięśni dłoni
  • Mrowienie w przedramieniu
  • Trudności w zginaniu palców

Neuropatia nerwu łokciowego - działa jako odmienny rodzaj uszkodzenia takiego stawu, co wpływa na jego działanie i podatność na bodźce zewnętrzne. Takie zaburzenie uważane jest za dość powszechną dolegliwość układu nerwowego, poprzedzone jest jedynie zespołem cieśni nadgarstka.

W zdecydowanej większości przypadków początek choroby prowadzi do uszkodzenia ramienia, przedramienia lub barku. Ponadto istnieje wiele innych czynników predysponujących, zarówno patologicznych, jak i fizjologicznych.

Taka choroba ma swoisty obraz kliniczny, dlaczego z pojawieniem się prawidłowej diagnozy problemów nie powstaje. Głównymi objawami są niemożność ściśnięcia dłoni w pięść, brak wrażliwości w piątym i czwartym palcu, a także charakterystyczny rodzaj pędzla.

Potwierdź diagnozę za pomocą egzaminów instrumentalnych, które poprzedzone są badaniem fizykalnym. Taktyka terapii może być lekarska, fizjoterapeutyczna i chirurgiczna, ale często kompleksowa.

Międzynarodowa klasyfikacja chorób nie wyodrębnia oddzielnego szyfrowania tej choroby i przypisuje ją do kategorii "Porażka poszczególnych nerwów", która ma kod dla ICD-10 - G 50 - G 59.

Etiologia

Szeroka rozpiętość tej choroby polega na tym, że ze względu na jej anatomiczną lokalizację nerw łokciowy jest najbardziej wrażliwym miejscem, w porównaniu na przykład z nerwem promieniowym lub medianowym.

Często występuje traumatyczny mechanizm choroby. Zatem najczęstszymi przyczynami rozwoju patologii są:

  • siniaki kończyn górnych;
  • przemieszczenie przedramienia;
  • epicondylar złamanie barku;
  • złamanie przyśrodkowego kłykcia ramienia;
  • złamanie przedramienia;
  • złamanie szczotki łokciowej w postaci izolowanej;
  • przemieszczenie dłoni;
  • złamanie procesu łokciowego.

Powyższe czynniki prowadzą nie tylko do urazu nerwowego, ale także do jego ucisku w kanale łokciowym.

Druga kategoria przyczyn łączy następujące choroby, które powodują neuropatię kompresyjno-niedokrwienną nerwu łokciowego:

  • zapalenie kaletki i zapalenie błony maziowej;
  • zapalenie pochewki ścięgna i osteodystrofia;
  • choroba zwyrodnieniowa stawu odkształceniowego;
  • demielinizacyjne patologie - podczas ich działania osłona mielinowa okrywającego ją nerwu ulega zniszczeniu. W tej kategorii dolegliwości występują rozproszone i koncentryczne stwardnienie, ostre zapalenie optoelektromiąelitis i rozsiewowe zapalenie mózgu i rdzenia, a także rozlane zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. W takich sytuacjach mówi się o demielinizacyjnej neuropatii nerwu łokciowego;
  • pourazowa artroza stawu promieniowego;
  • tętniaki zlokalizowane w pobliżu stawów;
  • powiększone węzły chłonne;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • ściskając ten nerw jakimkolwiek nowotworem.

Oprócz patologicznych czynników predysponujących patologia często rozwija się na tle:

  • nawyki stale polegają na łokciu, w szczególności podczas rozmowy telefonicznej;
  • regularna i monotonna praca z narzędziami, na przykład śrubokrętem i szczypcami, szczypcami i młotami, a także instrumentami wibracyjnymi;
  • jazda na rowerze lub motocyklu, ale tylko w sytuacjach zawodowych za pomocą odpowiednich sportów;
  • warunki pracy związane z podpieraniem łokci prawej i lewej ręki na biurku, obrabiarce, a także krawędzi drzwi na maszynie;
  • przedłużony pobyt pod zakraplaczem, w którym kończyna górna jest unieruchomiona przez dłuższy czas w pozycji rozłożonej - podczas gdy nerw może zostać ściśnięty.

Klasyfikacja

W medycynie wykorzystuje się tylko jeden podział choroby - przez czynnik etiologiczny. Z tego wynika, że ​​dochodzi do neuropatii nerwu łokciowego:

  • pourazowe - Choroba często rozwija się na tle rozciągania, pęknięcia lub innego uszkodzenia nerwu łokciowego, co jest spowodowane powyższymi czynnikami predysponującymi;
  • kompresja - tutaj konieczne jest przeprowadzenie syndromu kanału łokciowego i zespołu Guillona. Głównym źródłem jest wyciskanie nerwu na tle aktywności zawodowej i różnych chorób. W takich sytuacjach w strefach przejścia tego nerwu występują stany zapalne, obrzęki i zmiany kości.

Symptomatologia

Objawy kliniczne choroby będą się nieznacznie różnić w zależności od rodzaju neuropatii. Na przykład w zespole kanału łokciowego symptomatologia będzie wyglądać następująco:

  • tkliwość w obszarze dołu łokcia, który znajduje się od wewnętrznej powierzchni łokcia. Na początku przebiegu dolegliwości ból będzie okresowy, ale wraz z postępem zespół bólowy będzie stały i intensywny;
  • napromieniowanie bólu na przedramieniu, czwarty i piąty palec (zarówno w dłoni, jak i plecach), a także na łokciu dłoni (w pobliżu małego palca);
  • mrowienie i inne nieprzyjemne odczucia w powyższych strefach;
  • naruszenie podatności skóry na bodźce zewnętrzne w krawędzi łokciowej dłoni, czwartego i piątego palca. Warto zauważyć, że istnieje jedna cecha wyróżniająca - przede wszystkim wrażliwość znika w małym palcu;
  • trudność w zginaniu ręki i palców;
  • szczotka ma postać szponiastej łapy;
  • próba wciśnięcia dłoni w pięść powoduje ból, a dotknięte nią palce nie dociskają powierzchni dłoni, ale przesunięcie ich na bok jest trudne lub niemożliwe;
  • zanik mięśni, który objawia się zmniejszeniem rozmiaru szczotki, westernizacją przestrzeni międzypalcowych i bardziej wyrazistym wyglądem kości. Godne uwagi jest to, że reszta chorej kończyny i zdrowa szczotka mają normalny wygląd.

Objawy neuropatii nerwu łokciowego w przypadkach rozwoju zespołu kanału Guyona praktycznie nie różnią się od powyższego, ale istnieje kilka charakterystycznych różnic:

  • ból i mrowienie są zlokalizowane w strefie stawu nadgarstkowego, na dłoni, małym palcu i palcu serdecznym. Tylny obszar szczotki nie ma takich cech;
  • zwiększona zachorowalność tylko w nocy lub podczas intensywnych ruchów;
  • zniknięcie wrażliwości obserwuje się tylko w obszarze palców - nie ma takiej cechy na plecach;
  • słabość zgięcia palców pacjenta, niemożność całkowitego naciśnięcia dłoni na dłoń, trudności w rozmnażaniu i mieszaniu;
  • rozwój atrofii i tworzenie "pazurowatej" formy dłoni.

W przypadkach niepełnej neuropatii nerwu łokciowego obraz kliniczny będzie obejmował:

  • osłabienie mięśni ręki;
  • zmniejszyć przerwę między małym palcem a palcem serdecznym;
  • mrowienie w dłoniach;
  • drętwienie i zaburzenia czuciowe piątego palca, a także część czwartego palca sąsiadującego z nim;
  • zespół bólu na całej długości nerwu łokciowego.

Diagnostyka

Jeśli wystąpi co najmniej jeden z powyższych objawów, należy skonsultować się z neurologiem, który przeprowadzi podstawową diagnozę i przepisze niezbędne badania instrumentalne.

Pierwszy etap diagnozy obejmuje:

  • badanie historii medycznej - określenie patologicznych czynników predysponujących;
  • zbieranie i analiza anamnezy życia pacjenta - w celu ustalenia fizjologicznego źródła patologii;
  • badanie neurologiczne - pacjent jest proszony o wyciśnięcie palców w pięść, a także sprawdzenie odruchu za pomocą specjalnego młoteczka;
  • szczegółowe badanie - w celu określenia charakteru przebiegu i nasilenia objawów.

Badania laboratoryjne krwi, moczu i kału z neuropatią nerwu łokciowego nie mają wartości diagnostycznej.

Aby wyjaśnić diagnozę, wspomóż takie procedury instrumentalne:

  • elektromiografia i elektroneurografia;
  • RTG stawu łokciowego, przedramienia i nadgarstka;
  • Ultrasonografia nerwu łokciowego;
  • CT stawów.

Ponadto lekarz powinien przeprowadzić diagnostykę różnicową, podczas której odróżnia się neuropatię stawu łokciowego od:

  • neuropatia nerwów promieniowych i pośrodkowych;
  • zespół korzeniowy;
  • osteochondrosis i spondylarthrosis;
  • tunelująca neuropatia.

Leczenie

Taktyki leczenia łokcia są całkowicie zależne od czynnika etiologicznego. Na przykład interwencja chirurgiczna ma takie wskazania:

  • złośliwe lub łagodne formacje ściskające nerw;
  • powstawanie krwiaków i blizn;
  • nieskuteczność terapii zachowawczej.

Schemat działania jest wybierany indywidualnie dla każdego pacjenta, ale może być przeprowadzony przez:

  • dekompresja nerwu;
  • neurologia;
  • transpozycja nerwu;
  • wycięcie guza nerwu.

Taktyki leczenia lekarskiego obejmują:

  • leki przeciwzapalne;
  • glukokortykoidy;
  • znieczulenia;
  • leki antycholinesterazowe;
  • leki wazoaktywne;
  • kompleksy witaminowe i metabolity.

Leczenie lekami jest obowiązkowo uzupełniane przez fizjoterapię, a mianowicie:

  • magnetoterapia;
  • UHF;
  • fonoforeza;
  • elektromymulacja.

Po zatrzymaniu stanu zapalnego ukazuje się masaż terapeutyczny i terapia ruchowa. W przypadku neuropatii nerwu łokciowego leczenie gimnastyczne obejmuje wykonywanie takich ćwiczeń:

  • naciskanie zdrową ręką na środkową falangę dotkniętych palców, aż zostaną całkowicie wyprostowane;
  • na przemian usuwając palec chorej ręki, przy pomocy zdrowego - zaleca się rozpoczynanie od kciuka;
  • na przemian konieczne jest obniżenie i uniesienie palców dotkniętej kończyny;
  • realizacja okrężnych ruchów palcami;
  • napady w wodzie gumowych przedmiotów o różnych objętościach i ich ściskanie.

Pełna lista czynności może być zapewniona tylko przez lekarza prowadzącego.

Łącznie leczenie trwa od trzech miesięcy do sześciu miesięcy.

Profilaktyka i rokowanie

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia problemów z łokciami, a raczej z ich nerwami, potrzebujesz:

  • porzucić monotonne ruchy kończyn górnych, jeśli nie ma to związku z pracą;
  • unikaj wysiłku fizycznego;
  • regularnie wykonywać gimnastykę kończyn górnych, szczególnie w określonych warunkach pracy;
  • stale przyjmują kompleksy witaminowe - w celu poprawy stanu włókien nerwowych;
  • od czasu do czasu przechodzić kurs masażu terapeutycznego lub akupunktury;
  • Nie dopuszczaj do złamań i innych obrażeń rąk, łokci, ramion i przedramion;
  • kilka razy w roku przechodzi pełne badanie lekarskie - w celu zidentyfikowania chorób, które mogą prowadzić do takiej choroby.

Rokowanie choroby zależy bezpośrednio od momentu rozpoczęcia leczenia i etiologii uszkodzenia nerwu łokciowego. Jeśli problem został zdiagnozowany na wczesnych etapach progresji, a terapia była złożona, to neuropatia stawu łokciowego jest z powodzeniem leczona i przechodzi bez śladu.

Jeśli uważasz, że masz Neuropatia nerwu łokciowego i objawy charakterystyczne dla tej choroby, neurolog może ci pomóc.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostycznej, która na podstawie objawów wybiera prawdopodobne choroby.

choroby wibracje - patologiczne procesy zachodzące na tle przedłużonej ekspozycji na drgania nadwozia, które ostatecznie prowadzą do zmian w urządzeniu z receptorem i pewnych częściach centralnego systemu nerwowego.

zespół cieśni nadgarstka - wspólny patologią w kategorii zespół cieśni i charakteryzuje się przez prasowanie lub niedokrwienia nerwu. Choroba ta najczęściej diagnozowane u osób w średnim wieku i kobiet są kilkakrotnie częściej niż mężczyźni.

neuropatia nerwu promieniowego (syn promieniowy nerwu wzrokowego). - pokonanie tego segmentu, a mianowicie metaboliczny, pourazowego, niedokrwienne lub ściskanie, zlokalizowane w dowolnej części. Choroba jest uważana za najczęstszą spośród wszystkich mononeuropatii obwodowych.

Zawał mięśnia sercowego, jak zapewne wiesz, jest stanem nagłym w swoim szczególnym stanie, wymagającym natychmiastowej interwencji medycznej. Z tego powodu ważne jest, aby rozpoznać ten stan w odpowiednim czasie, w oparciu o to z uwzględnieniem jego głównych objawów. PIS, objawy których ważne jest, aby rozpoznać uzasadnić swój wybór w indywidualnego stanu klinicznego, ponieważ z powodu wczesnej interwencji może zapobiec poważne zagrożenie, które jest zawał mięśnia sercowego.

Zapalenie miazgi jest zapaleniem, które występuje w wiązce nerwowo-naczyniowej zęba, która jest często definiowana tylko jako nerw. Zapalenie miąższu, którego objawy są silnym bólem (przerwanym lub ciągłym), jest z natury konsekwencją wcześniejszej próchnicy pacjenta. Po nim chory ząb zwija się tak mocno, że infekcja swobodnie wnika do korzenia zęba, uderzając w nerw.

Przy pomocy ćwiczeń fizycznych i samokontroli większość ludzi może obejść się bez leczenia.

Neuropatia nerwu łokciowego: przyczyny, objawy i leczenie

Neuropatia nerwu łokciowego - pokonanie łokciowego nerwu w wyniku utraty jej przeznaczenia, co ma wpływ na wrażliwość na rękę i staje się przyczyną obniżenia wytrzymałości poszczególnych mięśni ręki. Istnieje kilka przyczyn tego stanu. Na ramieniu wzdłuż nerwu łokciowego znajdują się miejsca, w których najczęściej poddawany jest kompresji. Kompresja w tych obszarach ma nawet osobne nazwy: zespół kanału łokciowego, zespół kanału Guyona. Każdy z tych zespołów ma swoje cechy kliniczne, ale wszystkie należą do kategorii neuropatii nerwu łokciowego. Z tego artykułu dowiesz się o przyczynach, klinicznych cechach neuropatii nerwu łokciowego na różnych poziomach uszkodzenia, sposobach ich leczenia.

Trochę anatomii

Zrozumienie oryginalności uszkodzeń nerwu łokciowego na różnych poziomach jest trudne bez elementarnej wiedzy na temat jego anatomii i topografii, dlatego zastanówmy się nad podstawową informacją o przebiegu włókien nerwu łokciowego.

Nerw łokciowy jest długim nerwem splotu ramiennego. Składa się z włókien CVII-CVIII (7 i 8 szyjki macicy) korzenie, które opuszczają rdzeń kręgowy. Pod ręką nerwu strzela pachy, a następnie przebija przyśrodkowej międzymięśniowego przegroda środkowa ramię spoczywa w kanale kostno-zwłóknieniowe utworzonej przez wewnętrzną nadkłykcia ramię, Olecranon łokciowej i nadkłykciowych więzadła, ścięgna zginacza carpi ulnaris. Ten kanał nazywa się kanałem kubitowym (kanał Mushe). Okazuje się, że w tym miejscu nerw znajduje się dość powierzchownie i jednocześnie blisko kości. Ta okoliczność determinuje wysoką częstotliwość kompresji włókien nerwowych w tym miejscu. Każdy, kto choć raz uderzył łokciem, poczuł tę szczególną cechę powierzchownego położenia nerwu łokciowego. To może być nawet odczuwalne w tym miejscu.

Po opuszczeniu kanału między łokciowego mięśni przedramienia być (jednocześnie dając część oddziałów do mięśni). Na granicy dolnej i środkowej trzeciej gałęzi przedramię nerwu dzieli się pędzlem tylnej (które unerwiają skórę tył IV, V i łokciowej części III palców) i gałęzi palmowych, który idzie z przedramienia na pędzla poprzez kanał Guyona. Kanał Guyona składa się z małych kości dłoni, więzadła dłoniowego nadgarstka. W tym miejscu nerw łokciowy jest często poddawany kompresji. Dłoniowo gałąź nerwu łokciowego unerwia mięśnie rąk i powierzchni podręczne skóry V, IV palców pół łokciowy.

Znajomość topograficznych cech udaru nerwowego pomaga w rozpoznaniu jego zmian. Na przykład, jeśli wykryty osłabienie mięśni unerwienia przez nerw łokciowy w dłoni i przedramienia, oznacza to, że poziom zniszczenia nerwu znajduje się powyżej środkowej trzeciej części przedramienia, a jeżeli osłabienie mięśni objawia się tylko w palcach, a następnie uszkodzenie nerwów znajdujących się w poziomie Kanał Guyona. Poziom uszkodzenia jest ważny, jeśli istnieje potrzeba leczenia chirurgicznego.

Przyczyny neuropatii nerwu łokciowego

Nerw łokciowy może ulec uszkodzeniu, gdy:

  • złamania, zwichnięcia kości ramienia, przedramienia i dłoni;
  • kompresja w dziedzinie kanałów włóknisto-kostnych (cubital i Guyon).

Najczęściej nerw łokciowy ulega uszkodzeniu właśnie podczas kompresji. Kompresja nerwów nie musi być ostra, nagła. Przeciwnie, często rozwija się powoli, w wyniku długotrwałego wpływu czynnika traumatycznego. Jaka jest przyczyna ucisku nerwu łokciowego? W obszarze kanału kostki kompresja powoduje:

  • często powtarzane ruchy zgięciowe w stawie łokciowym;
  • prace związane z obsługą łokci na maszynie, biurku, stole warsztatowym;
  • nawyk kierowców, aby umieścić zgiętą dłoń w oknie, nie opierając się na łokciu;
  • nawyk długiego rozmawiania przez telefon, po przyłożeniu ręki do stołu z łokciem (ten problem jest bardziej niepokojący dla kobiet, ponieważ lubią czatować z przyjaciółmi przez bardzo długi czas);
  • przedłużony dożylny wlew, gdy dłoń jest przez dłuższy czas ustalona w pozycji wysuniętej (i nerw poddawany jest uciskowi). Jest to możliwe tylko u ciężkich pacjentów, którzy są prawie stale podawani w terapii infuzyjnej.

Ucisk nerwu łokciowego w rejonie kanału Guyona nazywany jest zespołem łokciowego nadgarstka. Ten stan prowokuje:

  • Regularna praca z narzędziem (śrubokręty, szczypce, kleszcze, narzędzia wibracyjne, w tym młoty pneumatyczne itp.), Czyli są to kwestie zawodowe. Oczywiście, nie pojawi się użycie szczypiec lub śrubokręta tylko kilka razy po uszkodzeniu nerwu łokciowego. Być może kompresja nerwów w tym obszarze wśród skrzypków;
  • stałe korzystanie z laski;
  • częste jazdę na rowerze lub motocyklu (dla profesjonalnych sportów z tymi pojazdami).

Oprócz tych powodów, neuropatia nerwu łokciowego może wystąpić podczas ściskania guza nerwów, tętniaka sąsiednim naczyniu, powiększenie węzłów chłonnych, choroba zwyrodnieniowa stawów (zapalenie stawów) lub łokcia, nadgarstka stawów.

Objawy neuropatii nerwu łokciowego

Wraz z porażką nerwu pojawiają się przede wszystkim jego funkcje, tj. Wrażliwe (w tym bolesne) i motoryczne (związane z siłą mięśni). Zazwyczaj najpierw pojawiają się zaburzenia wrażliwości, a wraz z postępującym uciskiem nerwu następuje spadek siły mięśni. W przypadku złamań, dyslokacji i innych "ostrych" przyczyn neuropatii nerwu łokciowego występują jednocześnie zaburzenia czuciowe i ruchowe.

Zespół kanału kubitalnego

Objawami uszkodzenia nerwu łokciowego w tym obszarze są:

  • ból żyły zgięcia łokciowego (wewnętrzna powierzchnia łokcia), które są rozmieszczone na przedramieniu, IV i V (w postaci palców dłoniowej części i tylnej) na kości łokciowej krawędź szczotki (sąsiedztwie małego palca). W tych samych obszarach może dochodzić do parestezji: uczucie mrowienia, raczkowania, pieczenia, drgania i tak dalej. Początkowo bóle są okresowe, gorsze w nocy, wywoływane przez ruchy stawu łokciowego (bardziej "winne" zginanie). Stopniowo bóle zaczynają nieprzerwanie zakłócać i nasilać intensywność, od nieprzyjemnych odczuć po bardzo wyraźne bóle;
  • zmniejszyć czułość na krawędzi łokciowej dłoni, w obszarze małego palca i palca serdecznego. Co więcej, jest jedna cecha - pierwsza wrażliwość zmienia się w regionie małego palca;
  • nieco później (w porównaniu z wrażliwymi zaburzeniami) występują zaburzenia motoryczne. Osłabienie mięśni przejawia się trudności zgięcia łokciowego i szczotki boczne zgięcia uprowadzenie naruszenie mały palec i palec serdeczny, przy próbie ściśnięcia szczotka pięść IV i V palce nie są dociśnięte do dłoni. Jeżeli dłoń położyć na stole i spróbować rodzaju zarysowania mały palec na stole, w przypadku neuropatii nerwu łokciowego nie jest w stanie zrobić. Palców nie można łączyć i rozdzielać;
  • wraz z przedłużającym się występowaniem ucisku nerwu łokciowego dochodzi do atrofii mięśni dłoni. Szczotka staje się cienka, kości wystają, przestrzenie międzypalcowe opadają. Reszta ręki i przeciwna szczotka wyglądają zupełnie normalnie;
  • Szczotka przyjmuje postać "szponiastą" lub "ptasią" (z powodu dominacji funkcji innych nerwów dłoni, na które nie ma wpływu).

Zespół kanału Guyona (zespół łokcia nadgarstka)

Objawy tego patologicznego stanu są podobne pod wieloma względami do tych w zespole kanału łokciowego. Istnieje jednak szereg różnic, które umożliwiają odróżnienie poziomów szkód. A więc syndrom łokcia nadgarstka objawia się:

  • zaburzenia wrażliwości: ból i parestezja okolicy stawu nadgarstkowego, powierzchnia dłoniowa brzegu łokcia dłoni i powierzchnia dłoniowa małego palca i palca serdecznego. W tylnej części szczotki nie występują takie odczucia (co odróżnia ten zespół od zespołu kanału łokciowego). Zarówno ból, jak i parestezja nasilają się w nocy i przy ruchach pędzla;
  • zmniejszona wrażliwość na powierzchni dłoniowej małego palca i palca serdecznego. Na tylnej powierzchni tych palców czułość nie jest tracona (co jest również różnicą);
  • osłabienie ruchowe: osłabienie zgięcia palców IV i V, nie można ich całkowicie przycisnąć do dłoni, trudności w rozmnażaniu i zmniejszeniu palców, niemożliwe jest przyniesienie kciuka do dłoni;
  • pędzel może uzyskać "szponiastą" ("ptasią") formę;
  • Wraz z przedłużającym się procesem zanikają zaniki mięśni, a szczotka staje się cienka.

Nacisk w kanale Guyona można poddać oddzielnym włóknom nerwu łokciowego. A następnie objawy mogą powstawać w izolacji: albo tylko zaburzenia wrażliwości, albo tylko zaburzenia motoryczne. W przypadku braku pomocy medycznej i leczenia cały nerw zostanie nieuchronnie ściśnięty, a następnie objawy zostaną wymieszane.

Istnieje technika diagnostyczna, która działa niezależnie od miejsca ucisku nerwu łokciowego. Metoda ta polega na działaniu (młot neurologiczny), delikatnym uderzaniu w cokolwiek, gdzie nerw ma być ściśnięty. W rezultacie pojawiają się wyżej wrażliwe objawy. Oznacza to, że jeśli lekko uderzysz o wewnętrzną powierzchnię stawu łokciowego, możesz spowodować ból i parestezje w strefie jej unerwienia. Ta metoda potwierdza obecność neuropatii nerwu łokciowego.

Jeżeli uszkodzenie nerwów łokciowego w dowolnej części jej przebiegu, oprócz powyższych dwóch zespołów, objawy tej choroby są podobne zaburzeń czuciowych i ruchowych. Złamanie kości ramiennej, kości przedramienia z kompresją łokciowego fragmentów nerwu kości będzie objawiać się bólem w łokciu przedramienia, nadgarstka i IV, V palec, nadgarstek zgięcia osłabienie, palec serdeczny, mały palec, informacji i hodowli wszystkich palców. Przy złamaniach lub zwichnięciach łatwiej jest wykryć uszkodzenie nerwu łokciowego, ponieważ osoba ma wyraźną przyczynę takich objawów.

Diagnostyka

W celu ustalenia rozpoznania neuropatii nerwu łokciowego należy wykonać badanie neurologiczne za pomocą testu nakłuwania. Bardzo dokładne metoda electroneuromyography co pozwala na określenie poziomu włókien nerwowych, a nawet różnicować ewentualnie porażka łokciowego nerwu korzeni nerwowych tworzące pnia (Root uszkodzenie pojawia się na wyjściu je z rdzenia kręgowego i kręgów otworów, ale objawy kliniczne mogą przypominać neuropatia nerw łokciowy). Rozpoznanie neuropatii nerwu łokciowego nie jest szczególnie trudne przy uważnym podejściu lekarza do istniejących objawów.

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego

Podejście do leczenia neuropatii nerwu łokciowego określa przede wszystkim przyczyna jego wystąpienia. Jeśli choroba powstała w wyniku złamania kości ramienia z urazowym uszkodzeniem włókien nerwowych, być może konieczna będzie natychmiastowa operacja w celu przywrócenia integralności nerwu. Jeśli przyczyną jest długotrwałe i stopniowe uciskanie nerwu łokciowego, wówczas początkowo stosują konserwatywne metody leczenia i tylko wtedy, gdy są nieskuteczne, są poddawane leczeniu chirurgicznemu.

Przywrócenie integralności nerwu łokciowego w złamaniach ręki z przerwaniem włókien odbywa się przez zszycie nerwu. Aby przywrócić funkcję w tym przypadku, może to potrwać około 6 miesięcy. Im wcześniej przywrócona zostanie integralność nerwu, tym korzystniejsze jest rokowanie.

Podczas kompresji nerwu łokciowego w kanale lub kanału Guyon pierwszym przypadku należy zmniejszyć kompresję jego włókien podczas przenoszenia. Osiąga się to za pomocą różnych urządzeń mocujących (ortezy, opony, bandaże). Niektóre z tych narzędzi mogą być używane tylko w nocy w celu zmniejszenia wewnętrznych trudności, które powstają w związku z utrwaleniem ręki. Jest to konieczne, aby zmienić stereotyp silnika, to znaczy, jeżeli istnieje zwyczaj chude łokcie na stole w rozmowach biurowych lub telefonicznych lub położyć rękę na szybie w samochodzie podczas jazdy za kierownicą, trzeba się go pozbyć. Należy również unikać ruchów zwiększających kompresję nerwów.

Z preparatów lekowych po raz pierwszy stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (diklofenak, Ibuprofen, Nimesulid, Meloxicam i inne). Leki te mogą zmniejszyć ból, obrzęk w nerwie i sąsiednich obszarach, usunąć stan zapalny. Do znieczulenia można użyć miejscowo plastra z lidokainą (Versatis). W przypadku leczenia przeciwobrzękowego można zastosować diuretyki (Lasix), L-lizyny, Cyclo-3-fort. Niektóre działanie znieczulające i troficzne zapewniają witaminy z grupy B (Neurorubin, Neurovitan, Kombilipen, Milgamma). Aby poprawić przewodnictwo nerwów, przepisuje się neururidynę.

Jeśli unieruchomienie i niesteroidowe leki przeciwzapalne są nieskuteczne, wówczas odwoływać się do iniekcji znieczulającego hydrokortyzon, w obszarze, w którym poddaje się kompresji nerwu (kanał Guyona lub sześcienne kanału). Zwykle ta procedura ma dobry efekt terapeutyczny.

W leczeniu neuropatii nerwu łokciowego szeroko stosuje się fizjoterapię. Najczęstszymi zabiegami są ultrasonografia, elektroforeza z różnymi lekami, elektryczna stymulacja mięśni. Skuteczny masaż, akupunktura. Nie mniej ważną rolę odgrywa fizjoterapia, która pomaga przywrócić siłę mięśni.

Niemniej jednak, czasami z późnym wnioskiem o pomoc medyczną w przywróceniu normalnej pracy nerwu łokciowego, nie można zastosować tylko zachowawczych metod. W takich przypadkach należy skorzystać z zabiegu chirurgicznego. Istotą leczenia chirurgicznego jest uwolnienie nerwu łokciowego od ucisku. Zespół łokciowy kanał może być z tworzywa sztucznego, kanał, w celu stworzenia nowego kanału i przejść do łokciowego nerwu usunięcie części nadkłykcia, kanał syndrom Guyona - wycina dłoniowej więzadła nadgarstka przez kanał. Przy pomocy takich metod uwolniony jest nerw, ale tylko to nie wystarcza, aby całkowicie przywrócić funkcję. Po zakończeniu operacji, że konieczne jest stosowanie leków (witaminy, składniki poprawiające troficznych i przewodzenia nerwowego, leki zmniejszające przekrwienie, leki przeciwbólowe), fizyczne sposoby leczenia, a terapia poprzez ćwiczenia. Całkowite przywrócenie funkcji nerwu łokciowego może zająć od 3 do 6 miesięcy. W zaniedbanych przypadkach, gdy leczenie było bardzo późne i nastąpił wyraźny zanik mięśni, całkowite wyleczenie jest niemożliwe. Część silnika i zaburzenia wrażliwości mogą pozostać z pacjentem na zawsze. Dlatego nie wahaj się skontaktować się z lekarzem, jeśli masz jakiekolwiek objawy wskazujące na możliwą neuropatię nerwu łokciowego.

Tak więc neuropatia nerwu łokciowego jest patologicznym stanem, który powstaje w wyniku wielu przyczyn. Głównymi objawami klinicznymi choroby są ból, zaburzenia wrażliwości i osłabienie mięśni w okolicy łokcia ręki oraz IV, V palców ręki. Neuropatia nerwu łokciowego jest leczona zachowawczo i operacyjnie. Wybór metody leczenia zależy od przyczyny, która spowodowała neuropatię i indywidualnych cech przebiegu choroby. Sukces w leczeniu w dużej mierze zależy od terminowości poszukiwania pomocy medycznej.

Film edukacyjny "Neuropatie nerwów obwodowych. Klinika, podstawa diagnozy i leczenia "(od 5:45):

Leczenie neuropatii nerwu łokciowego

Neuropatia to uszkodzenie nerwów, które powoduje zespół bólowy i upośledzenie funkcji motorycznych. Neuropatia nerwu łokciowego często występuje w wyniku kompresji.

Nerw łokciowy

Nerw łokciowy jest rozgałęzioną strukturą włókien nerwowych, które wychodzą z rdzenia kręgowego. Przechodzi przez pachę, ramię, łokieć i przedramię, aż do ścięgna zginacza łokcia nadgarstka.

Nerw przechodzi przez kanał Mushe (kanał łokciowy). Jego osobliwość leży w powierzchniowej lokalizacji, co powoduje wysokie ryzyko kompresji i uszkodzenia nerwu łokciowego.

W zależności od miejsca uszkodzenia nerwu objawy mogą być różne - od zespołu bólowego do złagodzenia palców ręki.

Przyczyny uszkodzeń

Neuropatia łokci rozwija się w wyniku:

  • obrażenia na barkach;
  • dyslokacje i złamania przedramienia i dłoni;
  • kompresja w kanale podstawowym.

Większość przypadków rozwija się w wyniku kompresji nerwów w kanale łokciowym. Dzieje się tak w wyniku częstych monotonnych ruchów prostowników w stawie podczas uprawiania sportu. Taka porażka jest typowa dla osób, które ciężko trenują na siłowni.

Neuropatia może wystąpić u osób, które mają skłonność do powieszenia zgiętej ręki w oknie samochodu lub odpoczynku na łokciach podczas pracy.

Porażka włókien w okolicy nadgarstka może być spowodowana:

  • obciążenie nadgarstka związane z charakterystyką długotrwałej pracy (obrót instrumentu w rękach, granie na skrzypcach, praca z wibrującym instrumentem);
  • chodzenie z laską;
  • jazda na rowerze;
  • jazda motocyklem po nierównym terenie.

Ponadto, istnieje wiele patologii organicznych prowokowanie ucisk nerwu - guz narośli, tętniaka naczyń i zapalenie stawu łokciowego.

Objawy choroby

Objawy neuropatii w dużej mierze zależą od lokalizacji zmiany.

Jeżeli nerw jest ściśnięty w okolicy stawu łokciowego, pacjenci zauważają:

  • ból miejscowy, rozciągający się do przedramienia i szczotka w okolicy małego palca;
  • lokalne odczucie pieczenia i mrowienia;
  • zmniejszona czułość;
  • osłabienie mięśni.

Jeśli czas nie rozpocznie leczenie zmiany, w końcu rozwija się zanik mięśni.

Podczas wyciskania nerwu w okolicy dłoni obserwuje się następujące objawy:

  • ból w pierwszych trzech palcach;
  • przejściowe zaburzenia wrażliwości;
  • zwiększony ból w nocy;
  • naruszenie zgięcia małego palca i anonimowego palca;
  • zanik mięśni, redukcja rozmiaru szczotki.

Klęska nerwu w tym obszarze nazywana jest również zespołem łokciowego nadgarstka. Ze względu na szczególne cechy umiejscowienia nerwu objawy przejawiają się w okolicy nadgarstka.

Oświadczenie o diagnozie

Nie pojawiają się problemy z diagnozą doświadczonego lekarza. Określić uszkodzenie nerwu łokciowego można wykonać za pomocą prostej techniki diagnostycznej, która polega na ocenie zespołu bólowego przez stukanie lub naciskanie nerwu w różnych miejscach.

Metody diagnostyczne służą do określenia stopnia uszkodzenia, pozwalając na oszacowanie prędkości przejścia impulsów nerwowych wzdłuż włókien.

Uraz nerwu promieniowego

Zapalenie nerwu kończyn górnych obejmuje również neuropatię nerwu promieniowego. Ten nerw przechodzi przez ramię i tył przedramienia, a kiedy trafi, ból osadza się w nadgarstku.

Neuropatia nerwu promieniowego jest najczęściej spowodowana ściskaniem kanału w okolicy przedramienia. Może to nastąpić w wyniku nieprawidłowej pozycji podczas snu lub monotonnej pracy z obciążeniem ramienia.

Neuropatia nerwu promieniowego często towarzyszy osobom z urazami, w wyniku czego zmuszeni są poruszać się o kulach. W tym przypadku ściśnięcie następuje z powodu obciążenia ręki podczas chodzenia.

Patologia nerwu promieniowego charakteryzuje się następującymi objawami:

  • naruszenie zgięcia palców;
  • słabość ręki;
  • miejscowe drętwienie i pieczenie;
  • naruszenie odruchów;
  • zanik mięśni.

Ze względu na słabość szczoteczki pacjentom trudno jest trzymać coś w palcach. W towarzystwie niemożności obrócenia dłoni.

Neuropatia nerwu promieniowego bez leczenia na czas prowadzi do rozwoju atrofii.

Leki

Neuropatia nerwu promieniowego jest leczona kompleksowo. Terapia obejmuje:

  • leczenie narkotyków;
  • masaż;
  • ćwiczenie;
  • kompleks procedur fizjoterapeutycznych.

Leczenie chirurgiczne stosuje się tylko w przypadku patologii organicznej, której tradycyjne metody nie mogą się pozbyć.

W celu usunięcia zespołu bólowego stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne na bazie ibuprofenu lub diklofenaku. Za pomocą tych leków skutecznie zaprzestano zapalenia i obrzęku tkanek wokół uszkodzonego kanału.

Przy silnym bólu, którego nie można usunąć tabletkami, stosuje się miejscowe zastrzyki środków przeciwbólowych, a także blokady medyczne.

Aby poprawić stan włókien nerwowych koniecznie pokazano spożycie witamin z grupy B.

Fizjoterapia

Leczenie powinno być kompleksowe, dlatego lekarze często sięgają po fizjoterapię. Najskuteczniejsze są metody ultradźwiękowe, elektroforeza z lidokainą oraz metody stymulacji funkcji mięśni za pomocą prądu.

Przy porażce nerwu łokciowego leczenie przyczynia się:

  • usunięcie obrzęków;
  • poprawa lokalnych procesów wymiany;
  • przyspieszenie regeneracji;
  • przywrócenie funkcji motorycznej;
  • zapobieganie zanikowi mięśni.

Metody fizjoterapii są pokazane dopiero po usunięciu ostrego zespołu bólowego i zapalenia.

Dobry efekt można osiągnąć za pomocą masażu lub akupunktury. Należy preferować metody, które wymagają ekspozycji na punkty bólu. Pozwala to szybko poprawić ogólny stan zdrowia i przywrócić funkcję ruchową chorej kończyny.

Możesz leczyć neuropatię za pomocą ćwiczeń. Pomaga to zapobiegać atrofii mięśni, poprawia lokalne procesy metaboliczne i pomaga przywrócić aktywność ruchową szybciej.

Zaleca się uzupełnienie fizjoterapii i masażu samospełniającymi się ćwiczeniami. Możesz również poprosić lekarza, aby nauczył pacjenta podstaw technik samodzielnego masażu i dodatkowo masował chore ramię w domu.

Leczenie operacyjne stosuje się w przypadku, gdy choroba jest związana ze zwężeniem kanału, przez który przechodzi nerw. Po operacji następuje długi okres rehabilitacji, podczas którego ręce są używane do masażu i fizjoterapii w celu przywrócenia funkcji motorycznej.

Prognozy i zapobieganie

Leczenie neuropatii trwa od trzech miesięcy do sześciu miesięcy, niemniej zauważalne złagodzenie stanu pacjenta pojawia się kilka dni po rozpoczęciu przyjmowania leków.

Prognoza w dużej mierze zależy od terminowego złożenia wniosku o pomoc i rodzaju szkód. Jeśli problem zostanie rozpoznany w czasie i nie opóźniony w leczeniu, choroba jest skutecznie leczona i przechodzi bez śladu.

Przy atrofii mięśni trudno jest przywrócić normalną aktywność ruchową. Przywrócenie trwa długo, czasami konieczne jest uciekanie się do interwencji chirurgicznej.

Profilaktyka neuropatii łokcia i nadgarstka polega na braku silnych monotonnych obciążeń powtarzalnych. Poprawić stan włókien nerwowych pomoże regularne przyjmowanie kompleksów witaminowych.

Podczas pracy z obciążeniem obszaru, w którym przechodzi łokieć lub nerw promieniowy, należy zrobić przerwę i wykonać proste ćwiczenia. Pozwoli to uniknąć kompresji kanału. Zawodowi sportowcy powinni okresowo zmieniać rodzaj ładunku, co zapobiegnie ściskaniu kanału.

Dobrym środkiem zapobiegawczym jest masaż i akupunktura (akupunktura).

Choroba może stać się powikłaniem po złamaniu, zwichnięciu lub urazie łokcia. Aby temu zapobiec, konieczne jest poddanie się badaniu w odpowiednim czasie i skonsultowanie się z lekarzem w sprawie zapobiegania.